Adhyaya 152

Verse 1

ईश्वर उवाच । तृतीयो भैरवः प्रोक्तश्चतुर्थं भैरवं शृणु । ब्रह्मेशात्पश्चिमे भागे धनुषां त्रितये स्थितम्

ព្រះឥស្វរ មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ភៃរវទីបី បាននិយាយរួចហើយ; ឥឡូវ ចូរស្តាប់អំពី ភៃរវទីបួន។ នៅខាងលិចនៃ ព្រះព្រហ្មេឥស្វរ ចម្ងាយបីប្រវែងធ្នូ ព្រះអង្គស្ថិតនៅទីនោះ»។

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं सर्व कामप्रदं नृणाम् । नारदेश्वरनामानं स्थापितं नारदेन वै

ទីនោះ បំបាត់បាបទាំងអស់ និងប្រទានក្តីប្រាថ្នាទាំងអស់ដល់មនុស្ស។ ព្រះស្ថានមាននាម «នារ​ទេឥស្វរ» ហើយពិតប្រាកដ ត្រូវបានស្ថាបនាដោយ ព្រះនារ​ទ។

Verse 3

ब्रह्मलोके स्थितः पूर्वं नारदो भगवानृषिः । तत्र दृष्ट्वा महावीणां दिव्यां तंत्र्ययुतै र्युताम्

កាលពីមុន ព្រះឥសី នារ​ទ ដ៏មានព្រះភាគ ស្ថិតនៅក្នុង ព្រហ្មលោក។ នៅទីនោះ ព្រះអង្គបានឃើញ វីណា ដ៏ធំ និងទេវីយៈ មានខ្សែពាន់ៗ តម្រៀបពេញលេញ។

Verse 4

सरस्वत्या विनिर्मुक्तां ब्रह्मलोके महाप्रभाम् । तेनासौ कौतुकाविष्टो वादयामास तां तदा

វីណានោះ ត្រូវបាន សរស្វតី បញ្ចេញឲ្យប្រើ ហើយនៅក្នុង ព្រហ្មលោក វាបញ្ចេញពន្លឺរុងរឿងយ៉ាងខ្លាំង។ នារ​ទ ត្រូវក្តីចង់ដឹងគ្រប់គ្រាន់ ក៏បានលេងវីណានោះនៅពេលនោះ។

Verse 5

तंत्रीभ्यो वाद्यमानाभ्यो ब्राह्मणाः पतिता भुवि । सप्त स्वरास्ते विख्याता मूर्च्छिताः षड्जकादयः

ពេលខ្សែតន្ត្រីត្រូវបានប៉ះបន្លឺ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយបានដួលលើផែនដី។ នោះបានល្បីថាជាសូរ៧ តម្រៀបជាលំដាប់ ចាប់ពីសដ្ជៈ។

Verse 6

तान्दृष्ट्वा विस्मयाविष्टो मुक्त्वा वीणां प्रयत्नतः । पप्रच्छ देवं ब्रह्माणं किमिदं कौतुकं विभो

នារ​ទៈឃើញហើយភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ក៏ដាក់វីណាចោលដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ហើយសួរព្រះព្រហ្មា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ វាជាអ្វីជាការអស្ចារ្យនេះ?»

Verse 7

वाद्यमानासु तन्त्रीषु पतिता ब्राह्मणा भुवि । क एते ब्राह्मणा देव किं मृता इव शेरते

ពេលតន្ត្រីខ្សែត្រូវបានលេង ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយបានដួលលើដី។ «ឱ ព្រះទេវៈ ព្រាហ្មណ៍ទាំងនេះជានរណា? ហេតុអ្វីបានដេកដូចជាស្លាប់?»

Verse 8

ब्रह्मोवाच । एते स्वरा महाभाग मूर्च्छिताः पतिता भुवि । अज्ञानवादनेनैव पापं जातं तवाधुना

ព្រះព្រហ្មាបានមានព្រះបន្ទូល៖ «ឱ អ្នកមានភាគល្អ សូរទាំងនេះជាសូរ (មានរូប)។ ពួកវាសន្លប់ហើយដួលលើផែនដី។ ដោយលេងដោយអវិជ្ជា បាបបានកើតឡើងចំពោះអ្នកឥឡូវនេះ»។

Verse 9

सप्तब्राह्मणविध्वंसपातकं ते समा गतम् । तस्माच्छीघ्रं व्रज मुने प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्

«បាបស្មើនឹងការបំផ្លាញព្រះព្រាហ្មណ៍៧ បានមកលើអ្នក។ ដូច្នេះ ឱ មុនី ចូរទៅឆាប់ទៅប្រភាសា—ទីសក្ការៈដ៏ឧត្តម»។

Verse 10

समाराधय देवेशं सर्वपापविशुद्धये । इत्युक्तो नारदस्तत्र संतप्य च मुहुर्मुहुः

«ចូរគោរពបូជាព្រះអធិទេវ (Deveśa) ដើម្បីសម្អាតបាបទាំងអស់»។ ដោយបានទទួលព្រះបន្ទូលដូច្នេះ នារ៉ដៈនៅទីនោះសោកស្តាយម្តងហើយម្តងទៀត។

Verse 11

कृत्वा विषादं बहुशः प्रभासं क्षेत्रमागतः । तत्रैव ब्रह्मकुण्डं तु समासाद्य प्रयत्नतः

ក្រោយពីធ្លាក់ចូលក្នុងវិសាទជាញឹកញាប់ គាត់បានមកដល់ក្សេត្រព្រះសក្ការៈប្រភាស (Prabhāsa)។ នៅទីនោះផ្ទាល់ ដោយខិតខំប្រឹងប្រែង គាត់បានទៅដល់ព្រះកុណ្ឌប្រាហ្ម (Brahmakuṇḍa)។

Verse 12

भैरवं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततो निष्कल्मषो भूत्वा गीतज्ञश्चाभवत्तथा

«ឱស្រីជាទីស្រឡាញ់ អ្នកនោះបានបូជាព្រះភៃរាវ (Bhairava) អស់រយឆ្នាំទេវីយៈ»។ បន្ទាប់មក គាត់បានក្លាយជាមនុស្សគ្មានមលិន—ហើយក៏ក្លាយជាអ្នកដឹងច្បាស់នៃបទចម្រៀង (តន្ត្រី) ផងដែរ។

Verse 13

ततः प्रभृति तल्लिंगं नारदेश्वरभैरवम् । ख्यातं लोके महादेवि सर्वपातकनाशनम्

«ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ឱមហាទេវី លិង្គនោះ—នារ៉ដេស្វរ-ភៃរាវ (Nāradeśvara Bhairava)—បានល្បីល្បាញក្នុងលោកថា ជាអ្នកបំផ្លាញបាបទាំងអស់»។

Verse 14

अज्ञानाद्वादयेद्यस्तु वीणां चैव तथा स्वरान् । स तत्पातकशुद्ध्यर्थं तत्र गच्छेन्महेश्वरि

«ប៉ុន្តែអ្នកណាម្នាក់ ដោយអវិជ្ជា លេងវីណា (vīṇā) និងសូរ/ស្វរ មិនត្រឹមត្រូវ ឱមហេស្វរី គួរទៅទីនោះ ដើម្បីសម្អាតបាបនោះ»។

Verse 15

माघे मासि जिताहारस्त्रिकालं योऽर्चयेत्ततः । नारदेशं भैरवं स स्वर्गरामामनोहरः

ក្នុងខែមាឃៈ អ្នកដែលគ្រប់គ្រងអាហារ ហើយបូជានៅទីនោះបីដងក្នុងមួយថ្ងៃ—អ្នកដែលបូជា នារាទេស ភៃរវៈ នឹងក្លាយជាអ្នករីករាយនៅសួគ៌ ឆើតឆាយចំពោះនារីទេវតា។