Adhyaya 149

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मकुण्डस्य ईशाने स्थितं पापप्रणाशनम् । चतुर्वक्त्रं महादेवं संस्थितं तीर्थरक्षणे

ព្រះឥશ્વរ មានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី គួរទៅកាន់ព្រះភైరវេឥશ્વរ​ដ៏ឧត្តម ដែលស្ថិតនៅទិសឥសាននៃព្រះព្រហ្មកុណ្ឌ ជាអ្នកបំផ្លាញបាប—ព្រះមហាទេវមានមុខបួន ដែលតាំងស្ថិតដើម្បីការពារទីរថ។

Verse 2

तत्र स्नात्वा महाकुण्डे यस्तं पूजयते नरः । पंचोपचारविधिना भक्तियुक्तो यतेन्द्रियः

នៅទីនោះ បន្ទាប់ពីងូតទឹកក្នុងកុណ្ឌដ៏ធំ មនុស្សណាដែលបូជាព្រះអង្គ ដោយវិធីបញ្ចូបចារៈប្រាំ ដោយសទ្ធា និងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ នឹងទទួលបានផលបុណ្យដ៏បានសន្យា។

Verse 3

कुलानि यान्यतीतानि भविष्याणि च यानि वै । तारयेत्स नरो देवि नात्र कार्या विचारणा

ឱ ទេវី មនុស្សនោះអាចសង្គ្រោះវង្សត្រកូលដែលបានកន្លងផុតទៅ និងវង្សត្រកូលដែលនឹងមកដល់; មិនចាំបាច់សង្ស័យ ឬពិចារណាបន្ថែមឡើយ។

Verse 4

न चात्र संभवस्तस्य विनाशो नैव जायते । विमानैश्चरते नित्यं दिवाकरसमप्रभैः

នៅទីនោះ មិនមានការបរាជ័យ ឬការបំផ្លាញកើតឡើងចំពោះគាត់ឡើយ។ គាត់ធ្វើដំណើរជានិច្ចដោយយានវិមានសេឡេស្ទ្យាល់ ដែលភ្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យ។

Verse 5

स्त्रीसहस्रैर्वृतो नित्यं क्रीडते देवव द्दिवि

តែងតែមាននារីទេវតាពាន់នាក់ព័ទ្ធជុំវិញ ព្រះអង្គកម្សាន្តលេងនៅសួគ៌ ដូចជាទេវតា។

Verse 6

एतल्लिंगं महादेवि चतुर्वक्त्रं महाप्रभम् । दृष्ट्वापि तद्विमुच्येत सर्वपापैस्तु मानवः

ឱ មហាទេវី លិង្គបួនមុខដ៏រុងរឿងនេះ មានពន្លឺអស្ចារ្យ; មនុស្សគ្រាន់តែបានឃើញ ក៏រួចផុតពីបាបទាំងអស់។