Adhyaya 126

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शांडिल्येश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मणः पश्चिमे भागे धनुषां षोडशांतरे

ព្រះឥશ્વរ មានព្រះបន្ទូលថា៖ «បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី អ្នកគួរទៅកាន់ សណ្ឌិល្យេឥશ્વរ ដ៏ឧត្តម។ វាស្ថិតនៅខាងលិចនៃ (ស្ថាន) ព្រះព្រហ្មា ចម្ងាយដប់ប្រាំមួយ ធនុស (ប្រវែងធ្នូ)»។

Verse 2

महाप्रभावं लिङ्गं तद्दर्शनात्पापनाशनम्

លិង្គនោះ មានអានុភាពដ៏មហិមា; ដោយការទស្សនា (darśana) របស់វា បាបទាំងឡាយត្រូវបានបំផ្លាញ។

Verse 3

शांडिल्योनाम ब्रह्मर्षिः सारथिर्ब्रह्मणः स्मृतः । तपस्वी स महातेजा ज्ञाननिष्ठो जितेन्द्रियः

មានព្រះឥសីព្រហ្ម (Brahmarṣi) មួយអង្គ ឈ្មោះ សណ្ឌិល្យ (Śāṇḍilya) ដែលត្រូវបានចងចាំថា ជាសារថីរបស់ព្រះព្រហ្មា។ ព្រះអង្គជាតាបស្វី មានតេជៈដ៏មហិមា មាំមួនក្នុងជ្ញាន និងឈ្នះអង្គធាតុអារម្មណ៍ទាំងឡាយ។

Verse 4

स प्रभासं समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सोमेशादुत्तरे स्थितम्

លុះដល់ព្រះភាសៈ (Prabhāsa) គាត់បានធ្វើតបស្យាដ៏តឹងរឹងយ៉ាងខ្លាំង។ ហើយបានបង្កើតលិង្គដ៏មហិមា មហាលិង្គ ស្ថិតនៅខាងជើងនៃសោមេឝ (Someśa)។

Verse 5

स स्वयं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततोऽभिलषितं प्राप्य कृतकृत्यो बभूव ह

ឱស្រីជាទីស្រឡាញ់ គាត់បានបូជាលិង្គនោះដោយខ្លួនឯង អស់រយឆ្នាំទិវ្យ។ បន្ទាប់មក ពេលបានសម្រេចបំណង គាត់ក្លាយជាអ្នកបានបំពេញកិច្ចទាំងអស់។

Verse 6

नन्दीश्वरप्रसादेन अणिमादिगुणैर्युतः । तं दृष्ट्वा तु नरः सद्यो विपापः संप्रजायते

ដោយព្រះគុណនៃនន្ទីឝ្វរ (Nandīśvara) ស្ថានបូជានោះបានប្រទានអំណាចចាប់ពីអណិមា (aṇimā) ជាដើម។ មនុស្សណាមើលឃើញវា ក៏ក្លាយជាអ្នកគ្មានបាបភ្លាមៗ។

Verse 7

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्धक्ये यौवनेऽपि वा । अज्ञानाज्ज्ञानतो वाऽपि यः करोति नरः प्रिये । तत्सर्वं नाशमायाति शांडिल्येश्वरदर्शनात्

ឱស្រីជាទីស្រឡាញ់ បាបណាដែលមនុស្សធ្វើក្នុងវ័យកុមារ វ័យយុវវ័យ ឬវ័យចាស់—ដោយអវិជ្ជា ឬដោយដឹងច្បាស់ក៏ដោយ—ទាំងអស់នោះរលាយបាត់ ដោយការទស្សនាព្រះឝាណ្ឌិល្យេឝ្វរ (Śāṇḍilyeśvara)។

Verse 126

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये शाण्डिल्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទី១២៦ ដែលមានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាពីមហិមារបស់ឝាណ្ឌិល្យេឝ្វរ» ក្នុងព្រះស្កន្ទមហាពុរាណ សៀវភៅទី៧ ព្រះភាសខណ្ឌៈ ក្នុងផ្នែក «ព្រះភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ»។