Adhyaya 112

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लक्ष्मणेश्वरमुत्तमम् । रामेशात्पूर्वदिग्भागे धनुस्त्रिंशकसंस्थितम्

ឥશ્વរ បានមានព្រះបន្ទូល៖ បន្ទាប់មក នាងទេវីដ៏មហិមា គួរទៅកាន់លក្ខ្មណេស្វរ (Lakṣmaṇeśvara) ដ៏ប្រសើរ ដែលស្ថិតនៅទិសកើតពីរាមេស្វរ (Rāmeśvara) ចម្ងាយសាមសិបធនុ (dhanus)។

Verse 2

स्थापितं लक्ष्मणेनैव तत्र यात्रागतेन वै । महापापहरं देवि तल्लिंगं सुरपूजितम्

លិង្គនោះ ត្រូវបានព្រះលក្ខ្មណៈផ្ទាល់ ដំឡើងនៅទីនោះ ពេលទ្រង់មកធ្វើធម្មយាត្រា។ ឱ ទេវី វាបំបាត់បាបធំៗ ហើយត្រូវបានទេវតាទាំងឡាយគោរពបូជា។

Verse 3

यस्तं पूजयते भक्त्या नृत्यगीतादिवादनैः । होमजाप्यैः समाधिस्थः स याति परमां गतिम्

អ្នកណាដែលបូជាព្រះអង្គដោយភក្តី—ដោយរបាំ ចម្រៀង និងតន្ត្រី—ហើយដោយហោម និងជបមន្ត្រា ដោយចិត្តស្ថិតក្នុងសមាធិ នោះនឹងទៅដល់គតិសុព្រេម។

Verse 4

अन्नोदकं हिरण्यं च तत्र देयं द्विजातये । संपूज्य देवदेवेशं गंधपुष्पादिभिः क्रमात्

នៅទីនោះ គួរផ្តល់អាហារ ទឹក និងមាស ដល់អ្នកទ្វិជាតិ (ព្រាហ្មណ៍)។ បន្ទាប់ពីបូជាព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ ដោយក្លិនក្រអូប ផ្កា និងអ្វីៗដទៃ តាមលំដាប់ត្រឹមត្រូវ—

Verse 5

माघे कृष्णचतुर्दश्यां विशेषस्तत्र पूजने । स्नानं दानं जपस्तत्र भवेदक्षयकारकम्

នៅថ្ងៃចតុរទសីខ្មៅ នៃខែមាឃ ការបូជានៅទីនោះមានអានុភាពពិសេស។ ការងូតទឹក ការធ្វើទាន និងការជបមន្ត្រានៅទីនោះ នាំឲ្យបុណ្យផលមិនចេះអស់។

Verse 112

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रामेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये लक्ष्मणेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वादशोत्तरशततमो ऽध्यायः

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីស្កន្ទមហាបុរាណ» ក្នុងសំហិតាដែលមាន៨១,០០០ស្លោក នៅខណ្ឌទី៧ «ប្រភាសខណ្ឌ» ក្នុង «ប្រភាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» ផ្នែកទី១ ក្នុង «រាមេស្វរក្សេត្រមាហាត្ម្យ» ជំពូកទី១១២ ដែលមានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាពីមហិមារបស់លក្ខ្មណេស្វរ» បានបញ្ចប់។