Adhyaya 109

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अनिलेश्वरमुत्तमम् । तस्योत्तरेशानदिक्स्थं धनुषां त्रितये प्रिये

ព្រះឥશ્વរ មានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក ឱ មហាទេវី អ្នកគួរទៅកាន់អនិលេស្វរ ដ៏ឧត្តម; ស្នេហា​អើយ វាស្ថិតនៅខាងជើង ក្នុងទិសឥសាន ប្រហែលចម្ងាយបីប្រវែងធ្នូ។

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं हि दर्शनात्पापनाशनम् । वसूनां पञ्चमो योऽसावनिलः परिकीर्तितः

លិង្គនោះមានអានុភាពដ៏មហិមា; គ្រាន់តែបានឃើញ ក៏បាបទាំងឡាយរលាយបាត់។ អនិល—ដែលគេសរសើរ—គឺជាវសុទីប្រាំ។

Verse 3

स चाऽराध्य महादेवं प्रत्यक्षीकृतवान्भवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ហើយគាត់បានបូជាព្រះមហាទេវ (សិវៈ) ដោយសក្ការៈ ឲ្យព្រះភវៈបង្ហាញជាក់ស្តែងចំពោះភ្នែក; ដោយសទ្ធាត្រឹមត្រូវ គាត់បានបង្កើតលិង្គឲ្យតាំងមាំ។

Verse 4

एवमीशप्रभावेन सुतस्तस्याऽप्यभूद्बली । मनोजवेति विख्यातो ह्यविज्ञातगतिस्तथा

ដូច្នេះ ដោយអานุភាពរបស់ព្រះអម្ចាស់ កូនប្រុសរបស់គាត់ក៏ក្លាយជាមានកម្លាំងខ្លាំង; មានឈ្មោះល្បីថា «មនោជវ» ហើយចលនារបស់គាត់ក៏មិនអាចវាស់វែងបានដែរ។

Verse 5

तं दृष्ट्वा व्याधिना मर्त्यो पीड्यते न कदाचन । नान्धो न बधिरो मूको न रोगी न च निर्धनः । कदाचिज्जायते मर्त्यस्तेन दृष्टेन भूतले

អ្នកណាដែលបានឃើញព្រះអង្គ (សិវៈ) នៅទីបរិសុទ្ធនោះ មនុស្សនោះមិនត្រូវទុក្ខដោយជំងឺទៀតឡើយ។ លើផែនដីនេះ អ្នកដែលបានឃើញព្រះអង្គ មិនកើតជាមនុស្សពិការភ្នែក ពិការត្រចៀក មិននិយាយ មិនឈឺ និងមិនក្រីក្រ នៅពេលណាមួយឡើយ។

Verse 6

पुष्पमेकं तु यो दद्यात्तस्य लिंगस्य चोपरि । सुखसौभाग्यसंपन्नः स सदा रूपवान्भवेत्

អ្នកណាដែលថ្វាយផ្កាតែមួយលើលិង្គនោះ នឹងពោរពេញដោយសុខ និងសំណាងល្អ ហើយតែងមានរូបសម្បត្តិស្រស់ស្អាតជានិច្ច។

Verse 7

इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । श्रुत्वाऽनुमोद्य भावेन सर्वकामैः समृद्ध्यते

ដូច្នេះ ឱ ទេវី មហាត្ម្យនេះត្រូវបានប្រកាស—ជាអ្នកបំផ្លាញបាប។ អ្នកណាស្តាប់ហើយអនុមោទនាដោយចិត្តសទ្ធា នឹងសម្បូរបែបដោយបំណងទាំងអស់។

Verse 109

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ऽनिलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम नवोत्तरशतत मोऽध्यायः

ដូច្នេះ ចប់អធ្យាយទី១០៩ ដែលមាននាម «ការពិពណ៌នាព្រះមហិមារបស់ អនិលេឝ្វរ» ក្នុង «ព្រហ្មាសក្សេត្រមាហាត្ម្យ» ភាគទី១ នៃ «ប្រភាសខណ្ឌ» ភាគទី៧ នៃ «ស្រីស្កន្ទ មហាបុរាណ» ក្នុង «ឯកាសីតិសាហស្រី សំហិតា»។