Adhyaya 37

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । कृष्णकृष्णेति कृष्णेति श्वपचो जागरन्निशि । जपेदपि कलौ नित्यं कृष्णरूपी भवेद्धि सः

ព្រះបុណ្យព្រាហ្លាទបានមានព្រះវាចា៖ សូម្បីតែចណ្ឌាលម្នាក់ ក៏ដោយភ្ញាក់យប់ ហើយនៅសម័យកលិយុគ បើច្រៀងជបៈជានិច្ចថា «ក្រឹષ્ણ ក្រឹષ્ણ ក្រឹષ્ણ» នោះពិតជាក្លាយមានរូបដូចព្រះក្រឹષ્ણ។

Verse 2

कृष्णकृष्णेति कृष्णेति कलौ वदत्यहर्निशम् । नित्यं यज्ञायुतं पुण्यं तीर्थकोटिसमुद्भवम्

នៅសម័យកលិយុគ អ្នកណាដែលនិយាយជាបន្តបន្ទាប់ «ក្រឹષ્ણ ក្រឹષ્ણ ក្រឹષ્ણ» ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ នោះទទួលបានបុណ្យជានិច្ច ស្មើនឹងយញ្ញដប់ពាន់ និងសេចក្តីបរិសុទ្ធកើតពីទីរថៈរាប់កោដិ។

Verse 3

संपूर्णैकादशी भूत्वा द्वादश्यां वर्द्धते यदि । उन्मीलिनीति विख्याता तिथीनामुत्तमा तिथिः

ពេលឯកាទសីពេញលេញ ហើយលាតសន្ធឹងចូលទៅក្នុងទ្វាទសី នោះទិថីដ៏វិសេសនោះ គេហៅថា «ឧន្មីលិនី» ជាទិថីល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមទិថីទាំងឡាយ។

Verse 4

वंजुलीवासरे ये वै रात्रौ कुर्वंति जागरम् । यज्ञायुतायुतं पुण्यं मुहूर्तार्द्धेन जायते

អ្នកណាដែលនៅថ្ងៃវំជុលី រក្សាជាគោរពដោយភ្ញាក់យប់ នោះក្នុងពេលត្រឹមពាក់កណ្តាលមុហូរត្រា ក៏កើតបុណ្យស្មើនឹងយញ្ញដប់ពាន់គុណដប់ពាន់។

Verse 5

संपूर्णा द्वादशी भूत्वा वर्द्धते चापरे दिने । त्रयोदश्यां मुनिश्रेष्ठा वंजुली दुर्ल्लभा कलौ

ឱ មុនីដ៏ប្រសើរ ពេលទ្វាទសីពេញលេញ ហើយលាតសន្ធឹងទៅថ្ងៃបន្ទាប់ ដល់ត្រ័យោទសី នោះការកើតមានវំជុលីបែបនោះ កម្រណាស់ក្នុងសម័យកលិយុគ។

Verse 6

उन्मीलिनीमनुप्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धेन तत्पुण्यं गवां कोटिफलप्रदम्

អ្នកណាដែលបានដល់ទីថិថិ «អ៊ុនមីឡិនី» ហើយប្រតិបត្តិការយាមភ្ញាក់—even ត្រឹមពាក់កណ្តាលនិមិષ—នឹងទទួលបុណ្យធម៌ ដែលផ្តល់ផលដូចការបរិច្ចាគគោមួយក្រូរ។

Verse 7

संपूर्णैकादशी भूत्वा प्रत्यऽहं वर्द्धते यदि । दर्शश्च पौर्णमासी च पक्षवृद्धिस्तथोच्यते

បើឯកាទសីពេញលេញ ហើយបន្តលូតលាស់រៀងរាល់ថ្ងៃ នោះទាំងថ្ងៃចន្ទថ្មី (ដರ್ಶ) និងថ្ងៃពេញចន្ទ (បೌរណមាសី) ត្រូវហៅថា «បក្សវృద్ధិ» គឺការពង្រីកនៃពាក់កណ្តាលខែ។

Verse 8

पक्षवृद्धिकरीं प्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धार्द्धमात्रेण गवां कोटिफलप्रदम्

អ្នកណាដែលបានដល់ថិថិដែលបង្ក «បក្សវృద్ధិ» ហើយប្រតិបត្តិការយាមភ្ញាក់—even ត្រឹមមួយភាគបួននិមិષ—នឹងទទួលបុណ្យធម៌ ដែលផ្តល់ផលដូចការបរិច្ចាគគោមួយក្រូរ។

Verse 9

श्रीप्रह्लाद उवाच । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्व किल्बिषैः । स याति परमं स्थानं दाहप्रलयवर्जितम्

ព្រះប្រាហ្លាទៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ មនុស្សណាដែលងូតទឹកនៅចក្រាទីរថៈ នឹងរួចផុតពីអំពើបាបទាំងអស់ ហើយទៅដល់ស្ថានដ៏អធិកអធម មិនត្រូវប៉ះពាល់ដោយភ្លើងឆេះ និងការលាយលង់។

Verse 10

चक्रं प्रक्षालितं यत्र कृष्णेन स्वयमेव हि । तेन वै चक्रतीर्थं हि पुण्यं च परमं हरेः । भवंति तत्र पाषाणाश्चक्रांका मुक्तिदायकाः

ទីកន្លែងដែលព្រះក្រឹષ્ણបានលាងចក្រ​ដោយព្រះអង្គផ្ទាល់ ដូច្នេះហើយត្រូវហៅថា «ចក្រាទីរថៈ» ជាទីបរិសុទ្ធដ៏អធិកអធម របស់ព្រះហរិ។ នៅទីនោះមានថ្មដែលមានស្នាមចក្រ កើតឡើង ហើយវាផ្តល់មោក្ខៈ (ការលោះលែង)។

Verse 11

तत्रैव यदि लभ्यंते चक्रैर्द्वादशभिः सह । द्वादशात्मा स विज्ञेयो मोक्षदः परिकीर्तितः

នៅទីនោះផ្ទាល់ បើរកឃើញថ្មមួយមានស្នាមចក្រ ១២ រួមគ្នា គួរយល់ថា «មានសភាពដប់ពីរ»; គេកោតសរសើរថា ជាអ្នកប្រទានមោក្ខ។

Verse 12

एकचक्रेण पाषाणो द्वारवत्यां सुशोभनः । सुदर्शनाभिधेयोसौ मोक्षैकफलदायकः

នៅទ្វារវតី មានថ្មស្រស់ស្អាតមួយមានស្នាមចក្រ តែមួយ; វាត្រូវហៅថា «សុទರ್ಶನ» ហើយប្រទានផលតែមួយគត់ គឺមោក្ខ។

Verse 13

लक्ष्मीनारायणौ द्वौ तौ भुक्तिमुक्तिफलप्रदौ । त्रिभिश्चैवाच्युतं देवं सदेन्द्रपददायकम्

បើបញ្ចេញព្រះនាមពីរដង នឹងឈានដល់ លក្ខ្មី–នារាយណៈ ទាំងពីរ ដែលប្រទានផលទាំងភោគសម្បត្តិ និងមោក្ខ។ បើបញ្ចេញបីដង នឹងឈានដល់ អច្យុត ព្រះអម្ចាស់មិនរលាយ ដែលប្រទានស្ថានៈខ្ពស់ដូចឥន្ទ្រ។

Verse 14

भूतिदो विघ्नहंता च चतुश्चक्रो जनार्द्दनः । पञ्चभिर्वासुदेवस्तु जन्ममृत्युभयापहः

បើបញ្ចេញបួនដង នឹងឈានដល់ ជនារទនៈ អ្នកមានចក្រ (បួនភាគ) ជាអ្នកប្រទានសេចក្តីរុងរឿង និងបំផ្លាញឧបសគ្គ។ បើបញ្ចេញប្រាំដង នឹងឈានដល់ វាសុទេវៈ អ្នកបំបាត់ភ័យកំណើត និងស្លាប់។

Verse 15

प्रद्युम्नः षड्भिरेवासौ लक्ष्मीं कांतिं ददाति च । सप्तभिर्बलदेवस्तु गोत्रकीर्तिविवर्द्धनः

បើបញ្ចេញប្រាំមួយដង ព្រះអម្ចាស់នោះគឺ ប្រទ្យុម្នៈ ដែលប្រទានលក្ខ្មី និងពន្លឺរុងរឿង។ បើបញ្ចេញប្រាំពីរដង គឺ បលទេវៈ អ្នកបង្កើនវង្សត្រកូល និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អ។

Verse 16

वांछितं चाष्टभिर्भक्त्या ददाति पुरुषोत्तमः । सर्वं दद्यान्नवव्यूहो दुर्ल्लभो यः सुरोत्तमैः

ដោយសេចក្តីភក្តី ដោយការអធិស្ឋាន៨ ពុរុសោត្តមៈ ប្រទានពរ​ដែលប្រាថ្នា។ វ្យូហៈ៩ប្រភេទ ប្រទានគ្រប់យ៉ាង—ព្រះអង្គដែលសូម្បីទេវៈឧត្តមក៏ពិបាកឈានដល់។

Verse 17

राज्यप्रदो दशभिस्तु दशावतार एव च । एकादशभिरैश्वर्य्यमनिरुद्धः प्रयच्छति

ដោយការអធិស្ឋាន១០ ព្រះអង្គជាអ្នកប្រទានរាជ្យ—ជាព្រះម្ចាស់នៃទសាវតារ។ ដោយការអធិស្ឋាន១១ អនិរុទ្ធៈ ប្រទានអៃશ્વર્ય និងសម្បត្តិទេវីយៈ។

Verse 18

निर्वाणं द्वादशात्मा तु चक्रैर्द्वादशभिः स्मृतम् । अत ऊर्ध्वमनंतोऽसौ सौख्यमोक्षप्रदायकः

និර්វាណ ត្រូវបានបង្រៀនថាជាសភាព១២ ប្រភេទ ដែលចងចាំដោយចក្រ១២ រូប។ លើសពីនេះ អនន្តៈ ប្រទានទាំងសុខធម៌ និងមោក្សៈ។

Verse 19

ये केचित्तत्र पाषाणाः कृष्णचक्रेण मुद्रिताः । तेषां स्पर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ថ្មណាដែលមាននៅទីនោះ ត្រូវបានបោះត្រាដោយចក្រ​របស់ក្រឹષ્ણៈ។ ដោយគ្រាន់តែប៉ះវា ក៏រួចផុតពីអំពើបាប និងស្នាមមលទាំងអស់។

Verse 20

ब्रह्महत्यादिकं पापं मनोवाक्कायकर्मजम् । तत्सर्वं विलयं याति चक्रांकितप्रपूजनात्

បាបដូចជា ប្រាហ្មហត្យា និងអំពើខុសទាំងអស់ ដែលកើតពីចិត្ត ពាក្យ និងកាយកម្ម—ទាំងអស់រលាយបាត់ ដោយការបូជាដោយភក្តីចំពោះអ្វីដែលមានសញ្ញាចក្រ។

Verse 21

म्लेच्छदेशे शुभे वाऽपि चक्रांको यत्र तिष्ठति । योजनानि दश द्वे च मम क्षेत्रं च सुन्दरि

ទោះនៅក្នុងដែនដីម្លេច្ឆ ឬតំបន់ប្រសើរណាមួយ កន្លែងណាដែលមានសញ្ញាចក្រ សុភស្រីអើយ ជុំវិញវា១២យោជន៍ គឺជាក្សេត្រពិសិដ្ឋរបស់យើង។

Verse 22

मृत्युकाले च संप्राप्ते हृदये यस्तु धारयेत् । चक्राकं पापदलनं स याति परमां गतिम्

ពេលមរណកាលមកដល់ អ្នកណាដែលកាន់ទុកក្នុងបេះដូងសញ្ញាចក្រ ដែលបំផ្លាញបាប នោះនឹងទៅដល់គតិសុព្រំ។

Verse 23

गोमतीसंगमे स्नात्वा भृगुतीर्थे तथैव च । न मातुर्वसते कुक्षौ यद्यपि स्यात्स पातकी

ទោះជាមនុស្សមានបាបក៏ដោយ បន្ទាប់ពីងូតទឹកនៅចំណុចប្រសព្វនៃទន្លេគោមតី និងនៅភೃគុទីរថផង គេមិនត្រឡប់ទៅស្នាក់នៅក្នុងផ្ទៃម្តាយទៀតឡើយ។

Verse 24

तामसं राजसं वापि यत्कृतं विष्णुपूजनम् । तत्सात्त्विकत्वमभ्येति निम्नगांभो यथार्णवे

ការបូជាព្រះវិෂ್ಣុ ដែលធ្វើដោយសភាពតាមស ឬរាជស ក៏ក្លាយជាសាត្វវិកក្នុងផល ដូចទឹកទន្លេដែលហូរទៅដល់សមុទ្រ ក៏ទទួលសភាពសមុទ្រ។

Verse 37

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये द्वारकाक्षेत्रस्थसुदर्शनप्रमुखानन्तान्तचक्रचिह्नांकित पाषाणमाहात्म्यवर्णनपूर्वकतत्पूजनफलादिकथनंनाम सप्तत्रिंशत्तमोऽध्यायः

ដូច្នេះ ក្នុងស្កន្ទមហាបុរាណ សំហិតា «ឯកាសីតិសាហស្រី» ខណ្ឌទី៧ «ប្រភាស» និង «ទ្វារកាមាហាត្ម្យ» ភាគទី៤ បានបញ្ចប់ជំពូកទី៣៧ មានចំណងជើង៖ «ពិពណ៌នាពីមហិមារបស់ថ្មនៅក្សេត្រទ្វារកា ដែលមានសញ្ញាចក្រ ចាប់ពីសុទർശន ដល់អនន្ត និងផលនៃការបូជាដ៏ពាក់ព័ន្ធ»។