Adhyaya 14

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ देवं सिद्धेश्वरं परम् । सिद्धिदं प्राणिनां सम्यक्सिद्धेन स्थापितं पुरा

ពុលស្ត្យៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរ អ្នកគួរទៅកាន់ព្រះសិទ្ធេឝ្វរ (Siddheśvara) អម្ចាស់ដ៏អធិរាជ។ ព្រះអង្គប្រទានសិទ្ធិ (siddhi) ដល់សត្វលោកទាំងឡាយ ព្រោះនៅកាលបុរាណ សិទ្ធៈមួយបានស្ថាបនាព្រះអង្គនៅទីនោះដោយត្រឹមត្រូវ។

Verse 2

तत्र विश्वावसुर्नाम सिद्धस्तेपे महातपः । बहुवर्षाणि संस्थाप्य शिवं भक्तिपरायणः

នៅទីនោះ មានសិទ្ធៈមួយឈ្មោះ វិશ્વាវសុ បានធ្វើតបស្យាធំអស្ចារ្យជាច្រើនឆ្នាំ ដោយបានដំឡើងព្រះសិវៈ ហើយស្ថិតក្នុងភក្តិដ៏ពេញលេញ។

Verse 3

जितक्रोधो जितमदो जितसर्वेंद्रियक्रियः । तावद्वर्षसहस्रांते भगवान्वृषभध्वजः । तुतोष नृपतेस्तस्य स्वयं दर्शनमाययौ

គាត់បានឈ្នះកំហឹង ឈ្នះមោទនភាព ហើយគ្រប់គ្រងសកម្មភាពនៃអង្គសញ្ញាទាំងអស់។ ពេលគ្រប់ពាន់ឆ្នាំ ព្រះអម្ចាស់អ្នកមានទង់សញ្ញាគោ (ព្រះសិវៈ) បានពេញព្រះហឫទ័យចំពោះរាជឥសីនោះ ហើយបានមកផ្ទាល់ដើម្បីប្រទានទស្សនៈ។

Verse 4

अब्रवीत्तं महादेवो वरदोस्मीति पार्थिव

មហាទេវបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់គាត់ថា «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ អញជាអ្នកប្រទានពរ»។

Verse 5

श्रीभगवानुवाच । वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्त्तते । दास्यामि ते प्रसन्नोऽहं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ព្រះមានព្រះភាគបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សូមជ្រើសពរ—សូមសេចក្តីមង្គលមានដល់អ្នក—អ្វីដែលស្ថិតនៅក្នុងចិត្តអ្នក។ អញពេញព្រះហឫទ័យ នឹងប្រទានឲ្យអ្នក ទោះបីវាលំបាករកយ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ»។

Verse 6

विश्वावसुरुवाच । एतल्लिंगं सुरश्रेष्ठ ध्यात्वा मनसि निश्चयम् । सर्वान्कामानवाप्नोतु प्रसादात्तव शंकर

វិશ્વាវសុបានទូលថា៖ «ឱ ព្រះដ៏ប្រសើរជាងទេវទាំងឡាយ ឱ សង្ករ—ដោយសមាធិលើលិង្គនេះក្នុងចិត្តដោយការសម្រេចចិត្តមាំមួន—សូមឲ្យមនុស្សទទួលបានបំណងទាំងអស់ ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ»។

Verse 7

पुलस्त्य उवाच । एवमस्त्विति स प्रोच्य तत्रैवांतरधीयत । सिद्धेश्वरं ततो गत्वा सिद्धिं याति सहस्रशः

ពុលស្ត្យៈបានមានពាក្យថា៖ «ដូច្នោះហើយ» ហើយព្រះសិវៈបានលាក់អវត្តមាននៅទីនោះទេ។ បន្ទាប់មក អ្នកណាដែលទៅកាន់សិទ្ធេស្វរៈ នឹងទទួលបានសិទ្ធិធម៌រាប់ពាន់ប្រការ។

Verse 8

प्रभावात्तस्य लिंगस्य कामानिष्टानवाप्नुयुः । ततो धर्मक्रियाः सर्वा गता नाशं धरातले

ដោយអานุភាពដ៏អស្ចារ្យនៃលិង្គនោះ មនុស្សទទួលបានបំណងប្រាថ្នាដែលខ្លួនចង់បាន។ បន្ទាប់មក នៅលើផែនដី កិច្ចធម៌ទាំងអស់បានធ្លាក់ចុះ និងឈានទៅកាន់ការបំផ្លាញ។

Verse 9

न कश्चिद्यजते यज्ञैर्न दानानि प्रयच्छति । सिद्धेश्वरप्रसादेन सिद्धिं यांति नरा भुवि

ទោះបីគ្មាននរណាធ្វើយជ្ញ និងគ្មាននរណាផ្តល់ទានក៏ដោយ ដោយព្រះគុណនៃសិទ្ធេស្វរៈ មនុស្សលើផែនដីក៏នៅតែឈានដល់សិទ្ធិ (សមិទ្ធិធម៌)។

Verse 10

उच्छिन्नेषु च यज्ञेषु दानेषु नृपसत्तम । इन्द्राद्यास्त्रिदशाः सर्वे परं दुःखमुपागताः

ឱ ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរ! ពេលយជ្ញ និងទានត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ ព្រះទេវតាទាំងអស់—ព្រះឥន្ទ្រ និងអ្នកដទៃ—បានធ្លាក់ចូលក្នុងទុក្ខសោកយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 11

ज्ञात्वा यज्ञविघातं च तद्विघाताय वासवः । वज्रेणाच्छादयामास यथा सिद्धिर्न जायते

ព្រះវាសវៈ (ឥន្ទ្រ) ដឹងថាយជ្ញត្រូវបានរារាំង ហើយដើម្បីរារាំងវាបន្ថែមទៀត បានគ្របបាំងវាដោយវជ្រៈរបស់ព្រះអង្គ ដើម្បីមិនឲ្យសិទ្ធិណាមួយកើតឡើង។

Verse 12

तथापि संनिधौ तस्य सिद्धेशस्य नृपोत्तम । कर्मणो जायते सिद्धिः पातकस्य परिक्षयः

ទោះជាយ៉ាងណា ព្រះរាជាអ្នកប្រសើរ នៅក្នុងសាន្និធិរបស់សិទ្ធេឝៈនោះ ការងារទាំងឡាយកើតមានសិទ្ធិ ហើយបាបត្រូវបានបំផ្លាញ។

Verse 13

यस्तु माघचतुर्द्दश्यां सोमवारे नृपोत्तम । शुक्लायां वाथ कृष्णायां स्पृष्ट्वा सिद्धो भवेन्नरः

ប៉ុន្តែ បុរសណា ព្រះរាជាអ្នកប្រសើរ នៅថ្ងៃចន្ទ នៃថ្ងៃចន្ទទីដប់បួន ក្នុងខែមាឃ—ទាំងក្នុងពាក់កណ្តាលភ្លឺ ឬពាក់កណ្តាលងងឹត—ប៉ះកន្លែង/វត្ថុបរិសុទ្ធ នោះនឹងក្លាយជាអ្នកសម្រេចសិទ្ធិ។

Verse 14

अद्यापि जायते सिद्धिः सत्यमेतन्मयोदितम् । तस्मात्सिद्धेश्वरं गत्वा नत्वा यास्यति सद्गतिम्

សូម្បីតែសព្វថ្ងៃ សិទ្ធិក៏កើតមាន—នេះជាការពិតដែលខ្ញុំបានប្រកាស។ ដូច្នេះ ទៅកាន់សិទ្ធេឝ្វរ ហើយកោតគោរពបូជា នឹងឈានដល់ផ្លូវល្អ (គតិសុភមង្គល)។