Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 73
अद्य मे संततिर्नष्टा निराशाः पितरो मम । नापुत्रस्य हि लोकोस्ति लुप्तपिंडादिसंस्कृतेः
adya me saṃtatirnaṣṭā nirāśāḥ pitaro mama | nāputrasya hi lokosti luptapiṃḍādisaṃskṛteḥ
ថ្ងៃនេះពូជពង្សខ្ញុំបានវិនាស; ពិត្រៈ (បុព្វបុរស) របស់ខ្ញុំក៏អស់សង្ឃឹម។ អ្នកគ្មានកូនប្រុសមិនមានលោកក្រោយដ៏មាំមួនទេ ព្រោះពិធីដូចជា ការថ្វាយពិណ្ឌៈ ជាដើម ត្រូវបានផ្តាច់បាត់។
Sārasvata
Listener: King (Pārthiva)
Scene: The sage collapses into grief, hands raised toward the sky, evoking unseen ancestors; the court scene becomes a tableau of broken ritual continuity.
FAQs
It reflects the Purāṇic emphasis on pitṛ-dharma: sustaining ancestral rites is seen as a sacred duty tied to family continuity.
No site is named; the verse focuses on śrāddha/piṇḍa continuity rather than a particular tīrtha.
Piṇḍa-offerings (and related ancestral rites) are referenced as essential duties whose interruption is lamented.