Adhyaya 88

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ कापिलं तीर्थमाश्रयेत् । स्थापितं कपिलेनैव सर्वपातकनाशनम्

ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចា៖ «បន្ទាប់ពីនោះភ្លាមៗ ឱកូនព្រះព្រឹថា គួរទៅពឹងផ្អែកលើ កាពិល-ទីរថៈ ដែលកាពិលបានស្ថាបនាដោយខ្លួនឯង ជាអ្នកបំផ្លាញបាបទាំងអស់»

Verse 2

अष्टम्यां च सिते पक्षे चतुर्दश्यां नरेश्वर । स्नापयेत्परया भक्त्या कपिलाक्षीरसर्पिषा

នៅថ្ងៃអष्टមីនៃពាក់កណ្តាលខាងភ្លឺ និងថ្ងៃចតុរទសី ឱព្រះនរេស្វរ គួរស្រង់ (ព្រះទេវតា) ដោយភក្តិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ដោយទឹកដោះ និងស្មៅខ្លាញ់ (ghee) ពីគោកពិលា។

Verse 3

श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेत महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च श्वेतैश्च नृपसत्तम

គួរលាបព្រះមហេស្វរ​ដោយលាបសន្ទន៍ក្រអូប; បន្ទាប់មកបូជាដោយផ្កាក្រអូប និងផ្កាពណ៌សបរិសុទ្ធផងដែរ ឱ ព្រះរាជាអ្នកប្រសើរបំផុត។

Verse 4

येऽर्चयन्ति जितक्रोधा न ते यान्ति यमालयम् । असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ही सुदारुणा

អ្នកណាដែលបូជានៅទីនេះដោយឈ្នះកំហឹងរួច នោះមិនទៅដល់លំនៅយមទេ; មិនទៅព្រៃស្លឹកដូចដាវដ៏គួរភ័យ និងមិនធ្លាក់ចូល ‘ចង្ក្រានយម’ ដ៏សាហាវ (ទុក្ខនរក) ផងដែរ។

Verse 5

दृश्यते नैव विद्वद्भिः कपिलेश्वरपूजनात् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्

អ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយប្រកាសថា បុណ្យដូចនេះពិតជាបង្ហាញចេញពីការបូជាកបិលេស្វរ។ បន្ទាប់ពីងូតទឹកក្នុងទឹកបរិសុទ្ធនៃទន្លេរេវា គួរផ្តល់អាហារដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ល្អប្រសើរ។

Verse 6

गोप्रदानेन वस्त्रेण तिलदानेन भारत । छत्रशय्याप्रदानेन राजा भवति धार्मिकः

ឱ ភារត, ដោយការបរិច្ចាគគោ ដោយការផ្តល់សម្លៀកបំពាក់ ដោយការបរិច្ចាគគ្រាប់ល្ង និងដោយការផ្តល់ឆត្រ និងគ្រែ ព្រះរាជាក្លាយជាអ្នកធម៌ពិតប្រាកដ។

Verse 7

तीव्रतेजा विघोरश्च जीवत्पुत्रः प्रियंवदः । शत्रुवर्गो न तस्य स्यात्कदाचित्पाण्डुनन्दन

ឱ កូនប្រុសនៃបណ្ឌុ, គាត់ភ្លឺរលោងដោយតេជៈដ៏ខ្លាំង និងគួរឱ្យខ្លាចចំពោះគូប្រជែង; កូនប្រុសរបស់គាត់រស់រានមានជីវិត ពាក្យសម្តីក្លាយជាពិរោះ ហើយកងសត្រូវមិនកើតឡើងប្រឆាំងគាត់នៅពេលណាមួយឡើយ។

Verse 88

। अध्याय

នេះជាចប់នៃអធ្យាយ (ជំពូក)។