Adhyaya 79

Verse 1

। श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थद्वयमनुत्तमम् । दधिस्कन्दं मधुस्कन्दं सर्वपापक्षयंकरम्

ព្រះឥសី មារកណ្ឌេយ បានមានពាក្យថា៖ «បន្ទាប់មក ឱ ព្រះរាជាធិរាជ អ្នកគួរទៅកាន់ទីរថៈដ៏អស្ចារ្យពីរ គឺ ទធិស្កន្ទ និង មធុស្កន្ទ; ទាំងពីរនេះបង្កើតការបញ្ចប់នៃបាបទាំងអស់»។

Verse 2

दधिस्कन्दे नरः स्नात्वा यस्तु दद्याद्द्विजे दधि । उपतिष्ठेत्ततस्तस्य सप्तजन्मनि भारत

នៅទីរមណីយដ្ឋានទេវតា ដធិស្កន្ទៈ បុរសណាអង្គុយស្នានហើយបរិច្ចាគទឹកដោះគោជូរ (ដធិ) ដល់ទ្វិជៈ (ព្រាហ្មណ៍) ឱ ភារតៈ សេចក្តីមង្គល និងសម្បត្តិរុងរឿងនឹងគាំទ្រគាត់រហូតដល់៧ជាតិ។

Verse 3

न व्याधिर्न जरा तस्य न शोको नैव मत्सरः । दशचन्द्रशतं यावज्जायते विमले कुले

សម្រាប់គាត់ មិនមានជំងឺ មិនមានចាស់ជរា មិនមានទុក្ខសោក និងមិនមានចិត្តច嫉; រយៈពេលពាន់ខែចន្ទ គាត់កើតក្នុងវង្សកុលបរិសុទ្ធ និងខ្ពង់ខ្ពស់។

Verse 4

मधुस्कन्देऽपि मधुना मिश्रितान्यस्तिलान्ददेत् । नासौ वैवस्वतं देवं पश्येद्वै जन्मसप्ततिम्

នៅមធុស្កន្ទៈផងដែរ អ្នកណាបរិច្ចាគគ្រាប់ល្ងលាយទឹកឃ្មុំ គាត់នឹងមិនបានឃើញវൈവស្វតទេវ (យម) ព្រះនៃមរណៈ រយៈ៧០ជាតិ។

Verse 5

मधुना सह सम्मिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्य पौत्रप्रपौत्रेभ्यो दारिद्र्यं नैव जायते

អ្នកណាថ្វាយពិណ្ឌ (បូជាស្រាទ្ធ) លាយទឹកឃ្មុំ នោះភាពក្រីក្រមិនកើតឡើងចំពោះចៅ និងចៅទួតរបស់គាត់ឡើយ។

Verse 6

दधिभिः सह संमिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा विधिवद्दक्षिणामुखः

អ្នកណាថ្វាយពិណ្ឌលាយទឹកដោះគោជូរ (ដធិ) បន្ទាប់ពីស្នាននៅទីរមណីយដ្ឋាននោះ គួរធ្វើពិធីតាមវិធីសាស្ត្រ ដោយបែរមុខទៅទិសខាងត្បូង (ទក្ខិណាមុខ)។

Verse 7

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । द्वादशाब्दानि तुष्यन्ति नात्र कार्या विचारणा

ឪពុក ជីតា និងជីតាទួត ទាំងបីពេញចិត្តរយៈពេលដប់ពីរឆ្នាំ; ក្នុងរឿងនេះមិនចាំបាច់សង្ស័យ ឬវិវាទឡើយ។