Adhyaya 216
ព្រះមហាឥសី មារកណ្ឌេយ្យា ទូលបង្គំដល់ព្រះរាជា ហើយណែនាំឲ្យទៅកាន់ អាសាឌ្ហី ទីរថៈ ដោយបញ្ជាក់ថា នៅទីនោះ ព្រះមហេស្វរៈ ស្ថិតក្នុងរូប “កាមិក” ដែលបំពេញបំណង និងជាទីពេញចិត្ត។ ទីរថៈនេះត្រូវបានសរសើរថា មានអានុភាពគ្រប់បួនយុគ (ចាតុរយុគ) និងលើសលប់ជាងទីបរិសុទ្ធទាំងឡាយ។ បន្ទាប់មក មានផលស្រដីខ្លី៖ អ្នកងូតទឹក (ស្នាន) នៅទីរថៈនេះ នឹងក្លាយជាអ្នកបម្រើរបស់ រុទ្រៈ ជាសញ្ញានៃការជិតស្និទ្ធនឹងព្រះសិវៈ និងការបម្រើក្នុងព្រះដែន។ ចុងក្រោយ វគ្គនេះបញ្ជាក់ថា អ្នកដែលលះបង់ជីវិតនៅទីនេះ នឹងទៅដល់ រុទ្រលោក ដោយមិនត្រឡប់វិញ និងគ្មានសង្ស័យ។
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । अषाढीतीर्थमागच्छेत्ततो भूपालनन्दन । कामिकं रूपमास्थाय स्थितो यत्र महेश्वरः
ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចនៈថា៖ បន្ទាប់មក ឱ ព្រះរាជបុត្រា គួរទៅកាន់អាសាឍីទីរថៈ ដែលព្រះមហេស្វរ ស្ថិតនៅដោយទ្រង់យករូប ‘កាមិក’។
Verse 2
चातुर्युगमिदं तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन् रुद्रस्यानुचरो भवेत्
ទីរថៈនេះគេហៅថា ‘នៃចតុរយុគ’ ហើយលើសលប់ក្នុងចំណោមទីរថៈទាំងអស់។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ អ្នកណាស្នាននៅទីនោះ នឹងក្លាយជាអនុចរ (បរិវារ) របស់ព្រះរុទ្រ។
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्कुरुते प्राणमोक्षणम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
ហើយអ្នកណាក៏ដោយ នៅទីរថៈនោះ បោះបង់ដង្ហើមជីវិត ការធ្វើដំណើររបស់គាត់ក្លាយជាមិនត្រឡប់ក្រោយ; ពីរុទ្រលោក មិនមានការធ្លាក់ត្រឡប់វិញឡើយ ដោយមិនសង្ស័យ។