
អធ្យាយនេះបង្ហាញព្រះបន្ទូលណែនាំខ្លីៗដែលគេយកថាមកពីព្រះឥសី មារកណ្ឌេយ្យៈ ដោយលើកទឹកចិត្តឲ្យធ្វើធម្មយាត្រាទៅកាន់ទីរតីថ៌ Śṛṅgitīrtha និងពិពណ៌នាអំពីអានុភាពសង្គ្រោះរបស់វា។ ទីនេះត្រូវបានហៅថា “mokṣada” អ្នកប្រទានមោក្សៈសម្រាប់សត្វមានកាយ ហើយមានការធានាច្បាស់ថា អ្នកណាស្លាប់នៅទីនោះ នឹងបានមោក្សៈដោយមិនសង្ស័យ។ បន្ទាប់មក វាភ្ជាប់ទីរតីថ៌ដដែលទៅនឹងកាតព្វកិច្ចចំពោះបុព្វបុរស៖ ដោយធ្វើ piṇḍadāna មនុស្សម្នាក់ក្លាយជាអនṛṇa គឺរួចផុតពីបំណុលចំពោះ pitṛs។ ដោយបុណ្យកុសលដែលកើតឡើង អ្នកដែលបានបរិសុទ្ធត្រូវបាននិយាយថានឹងទៅដល់ “gāṇeśvarī gati” ជាគោលដៅពាក់ព័ន្ធនឹងក្រុម Gāṇa ក្នុងទស្សនៈសៃវៈ។ ដូច្នេះ អធ្យាយនេះរួមបញ្ចូលមោក្សៈ កាតព្វកិច្ចកូនចំពោះបុព្វបុរស និងវិន័យធម្មយាត្រា ជាគោលការណ៍បូជាស្ថានតែមួយ។
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । शृङ्गितीर्थं ततो गच्छेन्मोक्षदं सर्वदेहिनाम् । मृतानां तत्र राजेन्द्र मोक्षप्राप्तिर्न संशयः
ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់មកគួរទៅកាន់ស្រឹង្គិតីរថៈ ដែលប្រទានមោក្សៈដល់សត្វមានកាយទាំងអស់។ ឱ ព្រះរាជាធិរាជ! អ្នកណាស្លាប់នៅទីនោះ ការទទួលមោក្សៈគ្មានសង្ស័យឡើយ។
Verse 2
तत्रैव पिण्डदानेन पितॄणामनृणो भवेत् । तेन पुण्येन पूतात्मा लभेद्गाणेश्वरीं गतिम्
នៅទីនោះផង ដោយការបូជាពិណ្ឌទាន មនុស្សនឹងរួចពីបំណុលចំពោះបិត្របុព្វបុរស។ ដោយបុណ្យនោះ អាត្មាដែលបរិសុទ្ធ នឹងបានដល់គតិទិព្វដែលហៅថា ‘គាណេស្វរី’។