Adhyaya 213

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ព្រះមារកណ្ឌេយបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ខ្ញុំនឹងនិយាយឡើងវិញអំពីព្រះចរិតដ៏មហិមារបស់ព្រះ; ដែលគ្រាន់តែស្តាប់ប៉ុណ្ណោះ ក៏រួចផុតពីបាបទាំងអស់។

Verse 2

अबालो बालरूपेण ग्रामण्यैर्बालकैः सह । आमलैः क्रीडते शम्भुस्तत्ते वक्ष्यामि भारत

ទោះមិនមែនជាកុមារឡើយ ក៏ព្រះសម្ភូ (Śambhu) ទ្រង់យករូបកុមារ លេងកម្សាន្តជាមួយក្មេងប្រុសក្នុងភូមិ ដោយលេងផ្លែអាមលកៈ (āmalaka)។ រឿងនេះខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នក ឱ ភារត។

Verse 3

सर्वैस्तैरामलाः क्षिप्ता ये ते देवेन पाण्डव । आनीतास्तत्क्षणादेव ततः पश्चात्क्षिपेद्धरः

ឱ បណ្ឌវ! ផ្លែអាមលកៈណាដែលក្មេងៗទាំងនោះបានគប់ចោល ព្រះទេវៈបាននាំត្រឡប់មកវិញភ្លាមៗ; បន្ទាប់មកទើបអ្នកគប់នោះគប់ម្ដងទៀត។

Verse 4

यावद्गत्वा दिशो दिग्भ्य आगच्छन्ति पृथक्पृथक् । तावत्तमामलं भूतं पश्यन्ति परमेश्वरम्

ដរាបណាសត្វលោកចេញទៅកាន់ទិសទាំងឡាយ ហើយត្រឡប់មកវិញ ដោយម្នាក់ៗទៅតាមទិសរបស់ខ្លួន ក្នុងអំឡុងពេលនោះ ពួកគេបានឃើញព្រះបរមេស្វរៈ—ព្រះអម្ចាស់ដ៏បរិសុទ្ធ ឥតមលិន ឧត្តមលើសគេ។

Verse 5

तृतीये चैव यत्कर्म देवदेवस्य धीमतः । स्थानानां परमं स्थानमामलेश्वरमुत्तमम्

ហើយក្នុងលំដាប់ទីបី កិច្ចដែលព្រះទេវទេវៈដ៏មានប្រាជ្ញាបានប្រព្រឹត្ត នៅអាមលេស្វរៈ ត្រូវបានប្រកាសថា ជាទីស្ថានបរិសុទ្ធដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត និងល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមទីសក្ការៈទាំងអស់។

Verse 6

तेन पूजितमात्रेण प्राप्यते परमं पदम्

ដោយគ្រាន់តែបូជាព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះ ក៏អាចទទួលបានស្ថានភាពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។