Adhyaya 165

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले सिद्धेश्वरमिति श्रुतम् । तीर्थं परं महाराज सिद्धैः कृतमिति प्रभो

ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចា៖ នៅលើច្រាំងខាងត្បូងនៃទន្លេនរមទា មានទីកន្លែងដែលគេឮថា “សិទ្ធេស្វរ”។ ឱ មហារាជ ឱ ព្រះអម្ចាស់ នេះជាទីរថៈដ៏ប្រសើរបំផុត ដែលសិទ្ធៈទាំងឡាយបានស្ថាបនា។

Verse 2

तत्र तीर्थं महापुण्यं सर्वतीर्थेषु पावनम् । नर्मदाया महाराज दक्षिणं कूलमाश्रितम्

នៅទីនោះមានទីរថៈដ៏មានបុណ្យធំ ជាទីបរិសុទ្ធបំផុតក្នុងចំណោមទីរថៈទាំងអស់។ ឱ មហារាជ វាស្ថិតនៅលើច្រាំងខាងត្បូងនៃនរមទា។

Verse 3

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । श्राद्धं तत्रैव यो दद्यात्पित्ःनुद्दिश्य भारत

ឱ ភារតៈ នៅទីរថៈនោះ មនុស្សក្រោយពេលងូតទឹកហើយ គួរធ្វើតර්បណៈ (tarpaṇa) ថ្វាយដល់ទេវតាពិត្រឹ។ អ្នកណាធ្វើស្រាដ្ធ (śrāddha) នៅទីនោះ ដើម្បីឧទ្ទិសដល់បុព្វបុរស នឹងទទួលផលពិសេស។

Verse 4

तृप्यन्ति पितरस्तस्य द्वादशाब्दान्न संशयः । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या स्नात्वा पूजयते शिवम्

បុព្វបុរសរបស់គាត់នឹងពេញចិត្តរយៈពេលដប់ពីរឆ្នាំ—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ ហើយអ្នកណាដែលងូតទឹកនៅទីរថៈនោះដោយភក្តី ហើយបូជាព្រះសិវៈ នឹងទទួលបានបុណ្យដ៏ប្រាកដ។

Verse 5

रात्रौ जागरणं कृत्वा पठेत्पौराणिकीं कथाम् । ततः प्रभाते विमले स्नानं कुर्याद्यथाविधि

ដោយធ្វើជាគោរពជ្រាបជ្រែង (ជាការយាម) ពេញមួយរាត្រី គួរអាន/សូត្រកថាពុរាណៈដ៏សក្ការៈ។ បន្ទាប់មក នៅព្រឹកព្រលឹមដ៏បរិសុទ្ធ គួរងូតទឹកតាមវិធីវិន័យ។

Verse 6

वीक्षते गिरिजाकान्तं स गच्छेत्परमां गतिम् । पुरा सिद्धा महाभागाः कपिलाद्या महर्षयः

អ្នកណាដែលបានទស្សនា “គិរិជាកាន្ត” — ព្រះសិវៈ ជាព្រះស្វាមីជាទីស្រឡាញ់នៃព្រះនាងកូនភ្នំ — នោះនឹងឈានដល់គតិដ៏ឧត្តម។ កាលពីបុរាណ មហាឥសីអ្នកសម្រេច និងមានភាគធំ ដូចជា កបិល ជាដើម ក៏ល្បីល្បាញដូច្នេះ។

Verse 7

जपन्तश्च परं ब्रह्म योगसिद्धा महाव्रताः । सिद्धिं ते परमां प्राप्ता नर्मदायाः प्रभावतः

ដោយសូត្រជបៈនៃព្រះព្រហ្មដ៏ឧត្តម សម្រេចក្នុងយោគៈ និងមាំមួនក្នុងមហាវ្រតៈ ព្រះឥសីទាំងនោះបានទទួលសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ដោយអานุភាពនៃទន្លេនរមទា។

Verse 165

। अध्याय

អធ្យាយ — សញ្ញាបញ្ចប់ជំពូក។