Adhyaya 109

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल चक्रतीर्थमनुत्तमम् । सेनापुरमितिख्यातं सर्वपापक्षयंकरम्

ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់មក ឱ ព្រះរាជាអ្នកអភិរក្សផែនដី គួរទៅកាន់ ចក្រ-ទីរថៈ ដ៏អស្ចារ្យឥតប្រៀប—ដែលល្បីថា សេនាបុរៈ—ជាទីរថៈបំផ្លាញបាបទាំងអស់។

Verse 2

सैनापत्याभिषेकाय देवदेवेन चक्रिणा । आनीतश्च महासेनो देवैः सेन्द्रपुरोगमैः

សម្រាប់ពិធីអភិសេកតំណែងសេនាបតីទេវៈ មហាសេន ត្រូវបាននាំមកដោយ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ អ្នកកាន់ចក្រ ដោយមានទេវតាជាច្រើន និងព្រះឥន្ទ្រជាមុខមាត់។

Verse 3

दानवानां वधार्थाय जयाय च दिवौकसाम् । भूमिदानेन विप्रेन्द्रांस्तर्पयित्वा यथाविधि

ដើម្បីសម្លាប់ពួកទានវៈ និងដើម្បីជ័យជម្នះរបស់អ្នកស្ថិតនៅស្ថានសួគ៌ បានបំពេញពិធីដោយត្រឹមត្រូវ ដោយបរិច្ចាគដីធ្លី ហើយបំពេញចិត្តព្រះព្រាហ្មណ៍ជាន់ខ្ពស់តាមវិន័យ។

Verse 4

शङ्खभेरीनिनादैश्च पटहानां च निस्वनैः । वीणावेणुमृदङ्गैश्च झल्लरीस्वरमङ्गलैः

ដោយសូរស័ង្ក និងភេរីដ៏កងរំពង ដោយសំឡេងប៉តហៈដ៏ខ្លាំងក្លា ហើយដោយតន្ត្រីមង្គលពី វីណា ខ្លុយ ម្រឹទង្គ និងឈាល់លរី (ឆាប) ដ៏រំពង—

Verse 5

ततः कृत्वा स्वनं घोरं दानवो बलदर्पितः । रुरुर्नाम विघातार्थमभिषेकस्य चागतः

បន្ទាប់មក ដោយបន្លឺសំឡេងដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច ពួកដាណាវៈម្នាក់ឈ្មោះ រុរុ ដែលមានអំនួតចំពោះកម្លាំងរបស់ខ្លួន បានមកដល់ក្នុងបំណងរារាំងពិធីអភិសេក។

Verse 6

हस्त्यश्वरथपत्त्योघैः पूरयन्वै दिशो दश । तत्र तेन महद्युद्धं प्रवृत्तं किल भारत

ដោយបំពេញទិសទាំងដប់ជាមួយនឹងហ្វូងដំរី សេះ រទេះចម្បាំង និងថ្មើរជើង សង្គ្រាមដ៏ធំមួយពិតជាបានចាប់ផ្តើមនៅទីនោះដោយសារតែគាត់ ឱ ភារតៈអើយ។

Verse 7

शक्त्यृष्टिपाशमुशलैः खड्गैस्तोमरटङ्कनैः । भल्लैः कर्णिकनाराचैः कबन्धपटसंकुलैः

ជាមួយនឹងលំពែង ខ្សែពួរ ដំបង ဓារ និងពូថៅចម្បាំង ព្រមទាំងព្រួញដ៏មុតស្រួច ទីនោះពោរពេញទៅដោយដងខ្លួនគ្មានក្បាល និងអវយវៈដែលដាច់ចេញពីគ្នា។

Verse 8

ततस्तु तां शत्रुबलस्य सेनां क्षणेन चापन्च्युतबाणघातैः । विध्वस्तहस्त्यश्वरथान्महात्मा जग्राह चक्रं रिपुसङ्घनाशनः

បន្ទាប់មក ក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែក ដោយការបាញ់ព្រួញចេញពីធ្នូរបស់ទ្រង់ ព្រះមហាត្មៈបានកម្ទេចកងទ័ពសត្រូវ ទាំងដំរី សេះ និងរទេះចម្បាំងត្រូវបានបំផ្លាញ ហើយទ្រង់បានលើកកងចក្រឡើង។

Verse 9

ज्वलच्च चक्रं निशितं भयंकरं सुरासुराणां च सुदर्शनं रणे । चकर्त दैत्यस्य शिरस्तदानीं करात्प्रमुक्तं मधुघातिनश्च तत्

កងចក្រដ៏ភ្លឺចិញ្ចាច មុតស្រួច និងគួរឱ្យភ័យខ្លាចនោះ គឺស៊ូដារសាន ដែលជាទីភ័យខ្លាចនៃពួកទេវតា និងអាស៊ុរា ត្រូវបានលែងចេញពីដៃរបស់ព្រះមធុសុទនៈ ហើយបានកាត់ក្បាលរបស់ពួកដៃត្យានៅពេលនោះភ្លាម។

Verse 10

तं दृष्ट्वा सहसा विघ्नमभिषेके षडाननः । त्यक्त्वा तु तत्र संस्थानं चचार विपुलं तपः

ព្រះអម្ចាស់មានប្រាំមុខប្រាំមួយ (Ṣaḍānana) បានឃើញឧបសគ្គភ្លាមៗក្នុងពិធីអភិសេក ហើយបានចាកចេញពីទីនោះ ដើម្បីបំពេញតបៈដ៏ធំធេង។

Verse 11

मुक्तं चक्रं विनाशाय हरिणा लोकधारिणा । द्विदलं दानवं कृत्वा पपात विमले जले

ចក្រ ដែលព្រះហរិ អ្នកគាំទ្រពិភពលោក ទម្លាក់ចេញដើម្បីបំផ្លាញ បានកាត់ដានវៈជាពីរផ្នែក ហើយវាបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងទឹកស្អាតបរិសុទ្ធ។

Verse 12

तदा प्रभृति तत्तीर्थं चक्रतीर्थमिति श्रुतम् । सर्वपापविनाशाय निर्मितं विश्वमूर्तिना

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ទីរថសក្ការៈនោះត្រូវបានល្បីថា «ចក្រតីរថ»; ព្រះអម្ចាស់អ្នកមានរូបជាសកល បានស្ថាបនាឡើងសម្រាប់បំផ្លាញបាបទាំងអស់។

Verse 13

चक्रतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमच्युतम् । पुण्डरीकस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति मानवः

អ្នកណាអ្នកងូតទឹកនៅចក្រតីរថ ហើយបូជាព្រះអច្យុតៈ អ្នកមិនរលាយសេចក្តីស្ថិតស្ថេរ នោះមនុស្សនោះនឹងទទួលផលបុណ្យដូចយជ្ញរបស់ពុណ្ឌរីកៈ។

Verse 14

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान् । शान्तदान्तजितक्रोधान्स लभेत्कोटिजं फलम्

ហើយអ្នកណាអ្នកងូតទឹកនៅទីរថនោះ បន្ទាប់មកគោរពបូជាប្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ—អ្នកស្ងប់ស្ងាត់ សម្របសម្រួលខ្លួន និងឈ្នះកំហឹង—នោះនឹងទទួលផលបុណ្យគុណគុណដល់កោដិ។

Verse 15

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या त्यजते देहमात्मनः । विष्णुलोकं मृतो याति जयशब्दादिमङ्गलैः

អ្នកណាដែលដោយសទ្ធាភក្តិ លះបង់រាងកាយរបស់ខ្លួននៅទីរត្ថនោះ ពេលស្លាប់ហើយ នឹងទៅដល់លោកព្រះវិษ្ណុ ហើយត្រូវបានស្វាគមន៍ដោយសូរស័ព្ទជ័យជំនះ និងពាក្យមង្គលអភិសេក។

Verse 16

क्रीडयित्वा यथाकामं देवगन्धर्वपूजितः । इहागत्य च भूयोऽपि जायते विपुले कुले

បន្ទាប់ពីរីករាយលេងសប្បាយតាមចិត្តប្រាថ្នា ហើយត្រូវបានទេវតា និងគន្ធព្វគោរពបូជា គាត់នឹងត្រឡប់មកទីនេះម្ដងទៀត ហើយកើតឡើងវិញក្នុងត្រកូលធំធេងសម្បូរបែប។

Verse 17

एतत्पुण्यं पापहरं धन्यं दुःखप्रणाशनम् । कथितं ते महाभाग भूयश्चान्यच्छृणुष्व मे

កថាសុចរិតនេះ—ផ្តល់បុណ្យ កម្ចាត់បាប ជាមង្គល និងបំបាត់ទុក្ខ—បានប្រាប់ដល់អ្នកហើយ ឱ មហាភាគ; ឥឡូវសូមស្តាប់អ្វីផ្សេងទៀតពីខ្ញុំ។

Verse 109

। अध्याय

អធ្យាយ — សញ្ញាសម្គាល់ចប់ជំពូក (កូឡូហ្វុន)។