देव-गण-समरः (Devas and Śiva’s Gaṇas Engage in Battle)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इन्द्रोऽपि प्रहसन् विष्णुमात्मवादरतं तदा । वज्रपाणिस्सुरैस्सार्द्धं योद्धुकामोऽभवत्तदा

ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូល៖ នៅពេលនោះ ឥន្ទ្រក៏សើចចំអកព្រះវិષ્ણុ ដែលជាប់ចិត្តក្នុងការអះអាងហេតុផលរបស់ខ្លួន ហើយវជ្របាណីជាមួយទេវតាទាំងឡាយ ក៏កើតចិត្តចង់ចូលសង្គ្រាម។

Verse 2

तदेन्द्रो गजमारूढो बस्तारूढोऽनलस्तथा । यमो महिषमारूढो निरृतिः प्रेतमेव च

បន្ទាប់មក ព្រះឥន្ទ្រៈជិះលើដំរី; ព្រះអគ្គិជិះលើពពែឈ្មោល។ ព្រះយមៈជិះលើក្របី ហើយ និរឋ្តិ ក៏ជិះលើព្រេតដូចសព។

Verse 3

पाशी च मकरारूढो मृगारूढो स्सदागतिः । कुबेरः पुष्पकारूढस्संनद्धोभूदतंद्रितः

វរុណៈ កាន់ខ្សែពាសី (noose) ជិះលើមករា; វាយុ ដែលរហ័សជានិច្ច ជិះលើក្តាន់។ គុបេរៈ អង្គុយលើរថពុស្បកៈ (Puṣpaka) ដ៏ទេវតា បានឈរត្រៀមអាវុធពេញលេញ និងប្រុងប្រយ័ត្ន មិនមានការធ្វេសប្រហែសសោះ។

Verse 4

तथान्ये सुरसंघाश्च यक्षचारणगुह्यकाः । आरुह्य वाहनान्येव स्वानि स्वानि प्रतापिनः

ដូចគ្នានេះដែរ ក្រុមទេវតាផ្សេងៗទៀត ព្រមទាំងយក្ស (Yakṣa) ចារណ (Cāraṇa) និងគុហ្យក (Guhyaka) អ្នកមានអំណាចទាំងនោះ បានជិះលើយានរបស់ខ្លួនៗ តាមលំដាប់។

Verse 5

तेषामुद्योगमालोक्य दक्षश्चासृङ्मुखस्तथा । तदंतिकं समागत्य सकलत्रोऽभ्यभाषत

ពេលឃើញការត្រៀមខ្លួនយ៉ាងមុតមាំរបស់ពួកគេ ទក្ខៈក៏មុខក្រហមដោយរំភើបខឹង។ បន្ទាប់មក គាត់ចូលទៅជិត ហើយនិយាយទៅកាន់ក្រុមទាំងមូល។

Verse 6

दक्षौवाच । युष्मद्बलेनैव मया यज्ञः प्रारंभितो महान् । सत्कर्मसिद्धये यूयं प्रमाणास्स्युर्महाप्रभाः

ទក្ខសាបានមានព្រះវាចា៖ «ដោយពឹងផ្អែកតែអំណាចរបស់ព្រះអង្គទាំងឡាយ ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមយញ្ញដ៏មហិមា។ ដើម្បីឲ្យពិធីធម៌នេះសម្រេចដោយល្អ សូមព្រះអង្គដ៏រុងរឿងទាំងឡាយ ឈរជាសាក្សីអធិប្បាយ និងអនុម័ត»។

Verse 7

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा दक्षवचनं सर्वे देवास्सवासवाः । निर्ययुस्त्वरितं तत्र युद्धं कर्तुं समुद्यताः

ព្រះព្រហ្មបានមានព្រះវាចា៖ ពេលបានឮពាក្យរបស់ទក្ខសា ព្រះទេវទាំងអស់ រួមទាំងឥន្ទ្រា បានចេញដំណើរយ៉ាងរហ័សទៅទីនោះ ដោយប្តេជ្ញាចិត្តចូលរួមសង្គ្រាមនៅកន្លែងនោះឯង។

Verse 8

अथ देवगणाः सर्वे युयुधुस्ते बलान्विताः । शक्रादयो लोकपाला मोहिताः शिवमायया

បន្ទាប់មក ពួកទេវគណៈទាំងអស់ ដែលមានកម្លាំងពេញលេញ បានចូលរួមប្រយុទ្ធ។ ព្រះឥន្ទ្រ និងអធិការពិភពលោកដទៃទៀត ត្រូវបានបំភាន់ដោយមាយារបស់ព្រះសិវៈ។

Verse 9

देवानां च गणानां च तदासीत्समरो महान् । तीक्ष्णतोमरनाराचैर्युयुधुस्ते परस्परम्

បន្ទាប់មក សង្គ្រាមដ៏ធំមួយបានកើតឡើង រវាងទេវតាទាំងឡាយ និងគណៈអ្នកបម្រើព្រះសិវៈ។ ដោយលំពែងមុត និងព្រួញដែក ពួកគេប្រយុទ្ធគ្នាមុខទល់មុខ។

Verse 10

नेदुश्शंखाश्च भेर्य्यश्च तस्मिन् रणमहोत्सवे । महादुंदुभयो नेदुः पटहा डिंडिमादयः

ក្នុងពិធីសង្គ្រាមដ៏ធំនោះ ស័ង្ខ និងស្គរកែតល៍បានលាន់ឮ។ ស្គរសង្គ្រាមធំៗបានគ្រហឹមខ្លាំង រួមទាំងស្គរប៉ាដាហា ស្គរḍិណ្ឌិមា និងឧបករណ៍ផ្សេងៗទៀត។

Verse 11

तेन शब्देन महता श्लाघ्मानास्तदा सुराः । लोकपालैश्च सहिता जघ्नुस्ताञ्छिवकिंकरान्

ដោយសំឡេងរំខានដ៏ធំនោះ ទេវតាទាំងឡាយបានក្លាហាន និងរីករាយក្នុងការប្រយុទ្ធ។ ពួកគេជាមួយលោកបាលទាំងឡាយ បានវាយប្រហារបំផ្លាញអ្នកបម្រើព្រះសិវៈទាំងនោះ។

Verse 12

इन्द्राद्यैर्लोकपालैश्च गणाश्शंभो पराङ्मुखाः । कृत्ताश्च मुनिशार्दूल भृगोर्मंत्रबलेन च

ឱ មុនីដ៏ឆ្នើមដូចខ្លា គណៈរបស់ព្រះសម្ភូ (សិវៈ) ត្រូវបានឥន្ទ្រ និងលោកបាលផ្សេងៗ បង្ខំឲ្យថយក្រោយ។ ហើយដោយអំណាចមន្តរបស់ភೃគុ ពួកគេក៏ត្រូវបានកាប់បំបែក និងបំផ្លាញផងដែរ។

Verse 13

उच्चाटनं कृतं तेषां भृगुणा यज्वना तदा । यजनार्थं च देवानां तुष्ट्यर्थं दीक्षितस्य च

នៅពេលនោះ ព្រះឥសីភೃគុ (Bhṛgu) ជាព្រះបូជាចារ្យប្រតិបត្តិ បានធ្វើពិធីបណ្តេញចេញលើពួកនោះ ដើម្បីឲ្យយញ្ញៈរបស់ទេវតាបន្តទៅបាន និងដើម្បីឲ្យអ្នកធ្វើយញ្ញៈដែលបានទទួលទិគ្សា មានចិត្តពេញចិត្ត។

Verse 14

पराजितान्स्वकान्दृष्ट्वा वीरभद्रो रुषान्वितः । भूतप्रेतपिशाचांश्च कृत्वा तानेव पृष्ठतः

ឃើញកងទ័ពរបស់ខ្លួនត្រូវបានចាញ់ វីរភទ្រៈពោរពេញដោយកំហឹង បានបម្លែងសត្រូវទាំងនោះឲ្យក្លាយជា ភូត ព្រេត និងពិសាច ហើយបង្ខំឲ្យដើរតាមពីក្រោយដូចជាអ្នកតាម។

Verse 15

वृषभस्थान् पुरस्कृत्य स्वयं चैव महाबलः । महात्रिशूलमादाय पातयामास निर्जरान्

គាត់ដាក់អ្នកដែលជិះលើគោឧសភៈឲ្យទៅមុខជាមុន ហើយខ្លួនឯង—មានកម្លាំងអស្ចារ្យ—កាន់ត្រីសូលធំ បោះចុះវាយបំផ្លាញពួកទេវៈអមតៈ។

Verse 16

देवान्यक्षान् साध्यगणान् गुह्यकान् चारणानपि । शूलघातैश्च सर्वे गणा वेगात् प्रजघ्निरे

បន្ទាប់មក កណៈទាំងអស់របស់ព្រះសិវៈ បានវាយដោយការប៉ះទង្គិចនៃត្រីសូលយ៉ាងលឿន បំផ្លាញទេវៈ យក្ស ក្រុមសាធ្យៈ គុហ្យកៈ និងចារណៈផងដែរ។

Verse 17

केचिद्द्विधा कृताः खड्गैर्मुद्गरैश्च विपोथिताः । अन्यैश्शस्त्रैरपि सुरा गणैर्भिन्नास्तदाऽभवन्

ទេវៈខ្លះត្រូវបានកាត់ជាពីរដោយដាវ ខ្លះទៀតត្រូវបានកិនបំផ្លាញដោយដំបងធ្ងន់។ ត្រូវបានវាយដោយអាវុធផ្សេងៗទៀត ពួកទេវៈក៏ត្រូវកណៈរបស់ព្រះសិវៈបំបែកបាក់នៅពេលនោះ។

Verse 18

एवं पराजितास्सर्वे पलायनपरायणाः । परस्परं परित्यज्य गता देवास्त्रिविष्टपम्

ដូច្នេះ ព្រះទេវទាំងអស់ ត្រូវបានចាញ់ ហើយមានចិត្តតែចង់រត់គេច បោះបង់គ្នាទៅវិញទៅមក ហើយត្រឡប់ទៅកាន់ ត្រីវិଷ្ដប (ស្ថានសួគ៌)។

Verse 19

केवलं लोकपालास्ते शक्राद्यास्तस्थुरुत्सुकाः । संग्रामे दारुणे तस्मिन् धृत्वा धैर्यं महाबलाः

មានតែអ្នកអភិបាលលោកទាំងនោះ—ឥន្ទ្រៈ និងព្រះទេវដទៃ—ឈរនៅទីនោះ ដោយក្តីរំភើបប្រុងប្រយ័ត្ន។ ក្នុងសង្គ្រាមដ៏សាហាវនោះ អ្នកមានកម្លាំងធំទាំងនោះ រក្សាភាពក្លាហាន និងស្ថេរភាព។

Verse 20

सर्वे मिलित्वा शक्राद्या देवास्तत्र रणाजिरे । बृहस्पतिं च पप्रच्छुर्विनयावनतास्तदा

បន្ទាប់មក ព្រះទេវទាំងអស់ ដឹកនាំដោយ សក្រក (ឥន្ទ្រៈ) បានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅលើវាលសង្គ្រាមនោះ។ ដោយកោតគោរព និងទន់ភ្លន់ ពួកគេបានសួរ ព្រះបૃហស្បតិ (គ្រូបង្រៀន) អំពីអ្វីដែលគួរធ្វើ។

Verse 21

लोकपाला ऊचुः । गुरो बृहस्पते तात महाप्राज्ञ दयानिधे । शीघ्रं वद पृच्छतो नः कुतोऽ स्माकं जयो भवेत्

លោកបាលាទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ឱ គ្រូ បૃហស្បតិ ឱឪពុកជាទីគោរព ឱអ្នកប្រាជ្ញដ៏អស្ចារ្យ មហាសមុទ្រនៃមេត្តាករុណា សូមប្រាប់យើងឲ្យឆាប់—ពេលយើងសួរ—ថា ដោយហេតុអ្វី យើងនឹងទទួលបានជ័យជម្នះ?»

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां स्मृत्वा शंभुं प्रयत्नवान् । बृहस्पतिरुवाचेदं महेन्द्रं ज्ञानदुर्बलम्

ព្រះព្រហ្មបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ពេលបានស្តាប់ពាក្យរបស់ពួកគេ បૃហស្បតិ បានខិតខំយ៉ាងមុតមាំ ហើយរំលឹកដល់ ព្រះសម្ភូ (ព្រះសិវៈ) រួចបាននិយាយពាក្យណែនាំនេះទៅកាន់ មហេន្ទ្រ (ឥន្ទ្រៈ) ដែលប្រាជ្ញាវិចារណៈបានទន់ខ្សោយ។

Verse 23

बृहस्पतिरुवाच । यदुक्तं विष्णुना पूर्वं तत्सर्वं जातमद्य वै । तदेव विवृणोमीन्द्र सावधानतया शृणु

ព្រះបૃហស្បតិមានព្រះវាចា៖ «អ្វីៗដែលព្រះវិṣṇុបានមានព្រះវាចាកាលពីមុន នោះទាំងអស់បានកើតមានពិតប្រាកដនៅថ្ងៃនេះ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងបកស្រាយរឿងនោះដល់អ្នក ឱ ព្រះឥន្ទ្រា—សូមស្តាប់ដោយការប្រុងប្រយ័ត្ន»។

Verse 24

अस्ति यक्षेश्वरः कश्चित् फलदः सर्वकर्मणाम् । कर्तारं भजते सोपि न स्वकर्त्तुः प्रभुर्हि सः

មានព្រះអម្ចាស់នៃយក្សមួយអង្គ ដែលប្រទានផលនៃកិច្ចការទាំងអស់។ ទោះជាយ៉ាងណា ព្រះអង្គនោះក៏គោរពបូជាព្រះករណីយករណ៍ដ៏អធិរាជផងដែរ ព្រោះព្រះអង្គមិនមែនជាអ្នកឯករាជ្យលើអំណាចនៃការធ្វើរបស់ខ្លួនឡើយ។

Verse 25

अमंत्रौषधयस्सर्वे नाभिचारा न लौकिकाः । न कर्माणि न वेदाश्च न मीमांसाद्वयं तथा

ឱសថនិងវិធីព្យាបាលទាំងឡាយដែលពឹងលើមន្ត្រា ក្លាយជាមិនមានប្រសិទ្ធិភាព; មិនមានអាបធ្មប់ ឬយុទ្ធវិធីលោកិយណាមួយអាចឈ្នះបាន។ មិនមែនកិច្ចពិធីកម្មទេ មិនមែនសូម្បីតែវេដៈទេ ហើយក៏មិនមែនមីមាំសាទាំងពីរផងដែរ ដែលអាចជួយបាននៅទីនោះ។

Verse 26

अन्यान्यपि च शास्त्राणि नानावेदयुतानि च । ज्ञातुं नेशं संभवंति वदंत्येवं पुरातनाः

សូម្បីតែសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត ដែលបំពាក់ដោយវេដៈជាច្រើន និងការបង្រៀននានា ក៏មិនអាចដឹងព្រះឥសៈ (ព្រះសិវៈ) ដោយពិតប្រាកដបានឡើយ។ ដូច្នេះហើយ បុរាណាចារ្យទាំងឡាយបានប្រកាស។

Verse 27

न स्वज्ञेयो महेशानस्सर्ववेदायुतेन सः । भक्तेरनन्यशरणैर्नान्यथेति महाश्रुतिः

ព្រះមហេសាន (ព្រះសិវៈ) មិនអាចដឹងពិតបាន ដោយការស្ទាត់ជំនាញវេទទាំងអស់រាប់មិនអស់ទេ។ ព្រះគម្ពីរធំប្រកាសថា ព្រះអង្គត្រូវបានឈានដល់តែដោយអ្នកបូជាដែលយកភក្តិជាជម្រកតែមួយ—មិនដោយវិធីផ្សេងឡើយ។

Verse 28

शांत्या च परया दृष्ट्या सर्वथा निर्विकारया । तदनुग्रहतो नूनं ज्ञातव्यो हि सदाशिवः

ដោយសន្តិភាពដ៏អធិក និងទស្សនៈដ៏ខ្ពស់បំផុត ដែលមិនប្រែប្រួលសោះ—ដោយព្រះអនុគ្រោះរបស់ទ្រង់តែមួយ—សដាសិវៈ ត្រូវបានដឹងយ៉ាងពិតប្រាកដ។

Verse 29

परं तु संवदिष्यामि कार्याकार्य विवक्षितौ । सिध्यंशं च सुरेशान तं शृणु त्वं हिताय वै

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពន្យល់បន្ថែម អំពីអ្វីដែលគួរធ្វើ និងអ្វីដែលមិនគួរធ្វើ តាមដែលមានបំណង។ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា សូមស្តាប់វិធីមានប្រសិទ្ធិ ដែលនាំទៅកាន់ជោគជ័យ—សម្រាប់សេចក្តីល្អរបស់អ្នក។

Verse 30

त्वमिंद्र बालिशो भूत्वा लोकपालैः सदाद्य वै । आगतो दक्ष यज्ञं हि किं करिष्यसि विक्रमम्

ឱ ឥន្ទ្រា អ្នកបានក្លាយជាក្មេងល្ងង់វង្វេង ហើយថ្ងៃនេះបានមកកាន់យជ្ញរបស់ទក្ស ជាមួយនឹងអ្នកថែរក្សាលោកទាំងឡាយ។ តើអ្នកគិតថានឹងធ្វើសកម្មភាពក្លាហានអ្វីនៅទីនេះ?

Verse 31

एते रुद्रसहायाश्च गणाः परमकोपनाः । आगता यज्ञविघ्नार्थं तं करिष्यंत्यसंशयम

ពួកគណៈទាំងនេះ ជាអ្នកបម្រើ និងសហាយរបស់រុទ្រៈ មានកំហឹងខ្លាំងណាស់។ ពួកគេបានមកដើម្បីរារាំងយជ្ញនេះ ហើយដោយមិនសង្ស័យ ពួកគេនឹងបង្កការរំខាននោះ។

Verse 32

सर्वथा न ह्युपायोत्र केषांचिदपि तत्त्वतः । यज्ञविघ्नविनाशार्थ सत्यं सत्यं ब्रवीम्यहम्

ពិតប្រាកដណាស់ ក្នុងរឿងនេះ តាមសារសំខាន់ មិនមានវិធីផ្សេងទៀតសម្រាប់អ្នកណាម្នាក់ឡើយ។ ដើម្បីបំផ្លាញឧបសគ្គនៃយញ្ញៈ ខ្ញុំប្រកាស—នេះជាសច្ចៈ សច្ចៈពិត។

Verse 33

ब्रह्मोवाच । एवं बृहस्पतेर्वाक्यं श्रुत्वा ते हि दिवौकसः । चिंतामापेदिरे सर्वे लोकपालास्सवासवाः

ព្រះព្រហ្មមានព្រះវាចា៖ ពេលបានស្តាប់ព្រះវាចារបស់ព្រះព្រហស្បតិ៍ ដេវតានៅសួគ៌ទាំងអស់ រួមទាំងឥន្ទ្រ និងអភិបាលលោកទាំងឡាយ ត្រូវបានក្តីព្រួយបារម្ភគ្របដណ្តប់។

Verse 34

ततोब्रवीद्वीरभद्रो महावीरगणैर्वृतः । इन्द्रादीन् लोकपालांस्तान् स्मृत्वा मनसि शंकरम्

បន្ទាប់មក ព្រះវីរភទ្រា ដែលត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយកងហ្គណៈវីរបុរសដ៏មហាវីរ បាននិយាយ ដោយរំលឹកព្រះសង្ករៈក្នុងចិត្ត ហើយក៏នឹកដល់ឥន្ទ្រ និងអភិបាលលោកទាំងឡាយផងដែរ។

Verse 35

वीरभद्र उवाच । सर्वे यूयं बालिशत्वादवदानार्थमागताः । अवदानं प्रयच्छामि आगच्छत ममांतिकम्

ព្រះវីរភទ្រាបានមានព្រះវាចា៖ «អ្នកទាំងអស់គ្នា ដោយសារភាពល្ងង់ខ្លៅ បានមកទីនេះដើម្បីស្វែងរកទណ្ឌកម្ម។ ខ្ញុំនឹងប្រទានទណ្ឌកម្មនោះ—ចូលមកជិតខ្ញុំ!»

Verse 36

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे विष्णुवीरभद्रसम्वादो नाम षट्त्रिंशोऽध्यायः

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រី-សិវមហាបុរាណ» សំហិតាទីពីរ ហៅថា «រុទ្រសំហិតា» ក្នុងផ្នែកទីពីរ «សតីខណ្ឌ» បានបញ្ចប់ជំពូកទី៣៦ មានចំណងជើង «សន្ទនារវាងព្រះវិស្ណុ និងព្រះវីរភទ្រា»។

Verse 37

हे सुरासुरसंघाहीहैत यूयं हे विचक्षणाः । अवदानानि दास्यामि आतृप्त्याद्यासतां वराः

ឱ អ្នកមានប្រាជ្ញា—ក្រុមទេវតា និងអសុរៈដែលមកប្រមូលផ្តុំទីនេះ—សូមស្តាប់។ ខ្ញុំនឹងប្រាប់រឿងរ៉ាវបរិសុទ្ធដ៏ល្អឥតខ្ចោះ និងបំពេញចិត្ត ដែលបំបាត់ការមិនពេញចិត្ត និងអ្វីៗដូច្នោះ។

Verse 38

ब्रह्मोवाच । एवमुक्त्वा सितैर्बाणैर्जघानाथ रुषान्वितः । निखिलांस्तान् सुरान् सद्यो वीरभद्रो गणाग्रणीः । तैर्बाणैर्निहतास्सर्वे वासवाद्याः सुरेश्वराः

ព្រះព្រហ្មមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់ពីនិយាយដូច្នោះ វីរភទ្រា មេដឹកនាំកំពូលនៃគណៈព្រះសិវៈ បានពោរពេញដោយកំហឹង ហើយបាញ់ព្រួញសភ្លឺរបស់គាត់ វាយប្រហារទេវតាទាំងអស់ភ្លាមៗ។ ដោយព្រួញទាំងនោះ ព្រះអម្ចាស់ទេវតាទាំងអស់ ចាប់ពីវាសវៈ (ឥន្ទ្រ) ត្រូវបានសម្លាប់។

Verse 39

पलायनपरा भूत्वा जग्मुस्ते च दिशो दश । गतेषु लोकपालेषु विद्रुतेषु सुरेषु च । यज्ञवाटोपकंठं हि वीरभद्रोगमद्गणैः

ដោយចិត្តចង់រត់គេច ពួកគេបានខ្ចាត់ខ្ចាយទៅទិសទាំងដប់។ ពេលអ្នកអភិបាលលោកទាំងឡាយបានចាកចេញ ហើយទេវតាក៏រត់គេចដោយភ័យស្លន់ស្លោ វីរភទ្រា ជាមួយគណៈរបស់គាត់ បានឈានទៅដល់ជិតបរិវេណនៃទីធ្វើយញ្ញ។

Verse 40

तदा ते ऋषयस्सर्वे सुभीता हि रमेश्वरम् । विज्ञप्तुकामास्सहसा शीघ्रमूचुर्नता भृशम्

បន្ទាប់មក ព្រះឥសីទាំងអស់នោះ ភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង បានកោតគោរពក្បាលចុះជ្រៅ ហើយប្រញាប់និយាយទៅកាន់ រាមេឝ្វរៈ ដោយប្រាថ្នាដាក់សំណូមពរដ៏ទាបទន់។

Verse 41

ऋषय ऊचुः । देवदेव रमानाथ सर्वेश्वर महाप्रभो । रक्ष यज्ञं हि दक्षस्य यज्ञोसि त्वं न संशयः

ព្រះឥសីទាំងឡាយបានទូលថា៖ «ឱ ព្រះនៃព្រះទាំងអស់ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃ រាមា (លក្ខ្មី) ឱ ព្រះអម្ចាស់សកល ឱ មហាប្រហូ—សូមការពារយជ្ញរបស់ ទក្ខស។ ពិតប្រាកដថា ព្រះអង្គឯងជាយជ្ញដ៏បរិសុទ្ធ មិនមានសង្ស័យឡើយ»។

Verse 42

यज्ञकर्मा यज्ञरूपो यज्ञांगो यज्ञरक्षकः । रक्ष यज्ञमतो रक्ष त्वत्तोन्यो न हि रक्षकः

ព្រះអង្គជាកិច្ចការយជ្ញា ជារូបយជ្ញា ជាអង្គយជ្ញា និងជាអ្នកអភិរក្សយជ្ញា។ ដូច្នេះ សូមព្រះអង្គការពារយជ្ញានេះ—សូមការពារ ព្រោះក្រៅពីព្រះអង្គ មិនមានអ្នកការពារផ្សេងទៀតឡើយ។

Verse 43

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषामृषीणां वचनं हरिः । योद्धुकामो भयाद्विष्णुर्वीरभद्रेण तेन वै

ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូលថា៖ ពេលហារី (វិષ્ણុ) បានស្តាប់ពាក្យទាំងនោះ—ជាអនុសាសន៍របស់ព្រះឥសី—ទ្រង់មានចិត្តចង់ចូលសង្គ្រាម; ប៉ុន្តែដោយការភ័យខ្លាចចំពោះវីរភទ្រ ទ្រង់ក៏ប្រុងប្រយ័ត្នជាក់ស្តែង។

Verse 44

चतुर्भुजस्सुसनद्धो चक्रायुधधरः करैः । महाबलोमरगणैर्यज्ञवाटात्स निर्ययौ

ទ្រង់មានបួនដៃ ស្លៀកពាក់អាវុធសព្វគ្រប់ ហើយកាន់ចក្រាជាអាវុធក្នុងព្រះហស្ត។ ព្រះអង្គដ៏មានកម្លាំងមហិមា នោះបានចេញពីវាលយជ្ញា ដោយមានកងទេវតាអមតៈជាច្រើនអមដំណើរ។

Verse 45

वीरभद्रः शूलपाणिर्नानागणसमन्वितः । ददर्श विष्णुं संनद्धं योद्धुकामं महाप्रभुम्

វីរភទ្រ កាន់ត្រីសូលក្នុងព្រះហស្ត ហើយមានកងគណៈជាច្រើនអមដំណើរ បានឃើញព្រះវិષ્ણុដ៏មានព្រះតេជៈមហិមា ស្លៀកពាក់អាវុធពេញលេញ និងមានចិត្តចង់ប្រយុទ្ធ។

Verse 46

तं दृष्ट्वा वीरभद्रोभूद्भ्रुकुटीकुटिलाननः । कृतांत इव पापिष्ठं मृगेन्द्र इव वारणम्

ពេលឃើញគាត់ វីរភទ្រ មានមុខក្រញ៉ូវដោយចិញ្ចើមខ្មៅក្រហម។ ទ្រង់ចូលទៅលើអ្នកអាក្រក់បំផុតនោះ ដូចក្រឹតាន្ត (មរណៈ) ឯង ហើយដូចសត្វសិង្ហរាជ ចូលប្រហារដំរី។

Verse 47

तथाविधं हरिं दृष्ट्वा वीरभद्रो रिमर्दनः । अवदत्त्वरितः क्रुद्धो गणैर्वीरैस्समावृतः

ពេលឃើញ ហរិ នៅក្នុងសភាពដូច្នោះ វីរភទ្រ—អ្នកបំផ្លាញសត្រូវ—កើតកំហឹង ហើយប្រញាប់ប្រញាល់ចេញបញ្ជា ដើរទៅមុខ ដោយមានពួកគណៈវីរបុរសព័ទ្ធជុំវិញ។

Verse 48

वीरभद्र उवाच । रेरे हरे महादेव शपथोल्लंघनं त्वया । कथमद्य कृतं चित्ते गर्वः किमभवत्तव

វីរភទ្រ បាននិយាយថា៖ «ហេ ហរា—មហាទេវ! អ្នកបានលើកលែងឆ្លងកាត់ស្បថរបស់ខ្លួន។ តើថ្ងៃនេះអ្នកធ្វើដូចម្តេចបាន? មោទនភាពអ្វីបានកើតឡើងក្នុងចិត្តអ្នក?»

Verse 49

तव श्रीरुद्रशपथोल्लंघने शक्तिरस्ति किम् । को वा त्वमसिको वा ते रक्ष कोस्ति जगत्त्रये

តើអ្នកមានអំណាចពិតៗ ដើម្បីរំលោភស្បថដ៏បរិសុទ្ធ ដែលបានស្បថដោយ ព្រះរុទ្រ ដ៏រុងរឿងឬ? អ្នកជានរណា—ហើយអ្នកមានអ្នកការពារជានរណា នៅក្នុងលោកទាំងបីនេះ?

Verse 50

अत्र त्वमागतः कस्माद्वयं तन्नैव विद्महे । दक्षस्य यज्ञपातात्त्वं कथं जातोसि तद्वद

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមកទីនេះ? យើងពិតជាមិនដឹងមូលហេតុនោះទេ។ ហើយអ្នកកើតឡើងដូចម្តេចពីការបរាជ័យនៃយជ្ញរបស់ទក្ខ? សូមប្រាប់យើងដូច្នោះ។

Verse 51

दाक्षायण्याकृतं यच्च तन्न दृष्टं किमु त्वया । प्रोक्तं यच्च दधीचेन श्रुतं तन्न किमु त्वया

តើអ្នកមិនបានឃើញអ្វីដែលកូនស្រីរបស់ទក្ខ (សតី) បានធ្វើទេឬ? ហើយតើអ្នកមិនបានឮអ្វីដែលព្រះឥសី ដធីចិ បាននិយាយទេឬ?

Verse 52

त्वञ्चापि दक्षयज्ञेस्मिन्नवदानार्थमागतः । अवदानं प्रयच्छामि तव चापि महाभुज

“អ្នកក៏បានមកកាន់ពិធីបូជារបស់ទក្សៈនេះ ដើម្បីទទួលយកចំណែកបូជាដែលបានកំណត់។ ឱអ្នកមានដៃដ៏មានអំណាច យើងនឹងផ្តល់ចំណែកនៃយញ្ញបូជាដល់អ្នកផងដែរ។”

Verse 53

वक्षो विदारयिष्यामि त्रिशूलेन हरे तव । कस्तवास्ति समायातो रक्षकोद्य ममांतिकम्

“ឱហរិ យើងនឹងហែកទ្រូងរបស់អ្នកដោយត្រីសូល៍របស់យើង។ តើមានអ្នកណារបស់អ្នកដែលបានមកនៅថ្ងៃនេះក្នុងនាមជាអ្នកការពារ ដែលឈរក្បែរយើង?”

Verse 54

पातयिष्यामि भूपृष्ठे ज्वालयिष्यामि वह्निना । दग्धं भवंतमधुना पेषयिष्यामि सत्वरम्

“យើងនឹងគ្រវែងអ្នកចុះមកលើផ្ទៃផែនដី យើងនឹងដុតអ្នកដោយភ្លើង។ ហើយនៅពេលដែលអ្នកត្រូវបានដុតឆេះ យើងនឹងកំទេចអ្នកនៅពេលនេះដោយមិនបង្អង់យូរឡើយ។”

Verse 55

रेरे हरे दुराचार महेश विमुखाधम । श्रीमहारुद्रमाहात्म्यं किन्न जानासि पावनम्

ហេ ហរិ អ្នកមានចិត្តអាក្រក់! ឱ អ្នកទាបដែលបែរចេញពីមហេសា—តើអ្នកមិនដឹងអំពីមហិមា និងកិត្តិយសដ៏បរិសុទ្ធ ដែលបរិសុទ្ធចិត្ត នៃ «មហារុទ្រ» ដ៏សក្ការៈទេឬ?

Verse 56

तथापि त्वं महाबाहो योद्धुकामोग्रतः स्थितः । नेष्यामि पुनरावृत्तिं यदि तिष्ठेस्त्वमात्मना

ទោះជាយ៉ាងណា ឱ អ្នកមានដៃខ្លាំង—ព្រោះអ្នកឈរនៅមុខខ្ញុំ ដោយចង់ប្រយុទ្ធ—បើអ្នកនៅទីនេះដោយសេចក្តីសម្រេចរបស់ខ្លួន ខ្ញុំនឹងមិនអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកត្រឡប់ក្រោយម្តងទៀតឡើយ។

Verse 57

ब्रह्मोवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वीरभद्रस्य बुद्धिमान् । उवाच विहसन् प्रीत्या विष्णुस्त्र सुरेश्वरः

ព្រះព្រហ្មាបានមានពាក្យថា៖ លឺពាក្យទាំងនោះរបស់វីរភទ្រា ព្រះវិṣṇុដ៏ប្រាជ្ញា—អធិរាជក្នុងចំណោមទេវតា—បាននិយាយដោយញញឹម ពោរពេញដោយមេត្តាស្និទ្ធស្នាល។

Verse 58

विष्णुरुवाच । शृणु त्वं वीरभद्राद्य प्रवक्ष्यामि त्वदग्रतः । न रुद्रविमुखं मां त्वं वद शंकरसेवकम्

ព្រះវិṣṇុបានមានពាក្យថា៖ «ស្តាប់ចុះ ឱ វីរភទ្រា និងអ្នកដទៃទៀត; ខ្ញុំនឹងនិយាយនៅមុខអ្នកទាំងអស់។ កុំហៅខ្ញុំថា អ្នកបែរចេញពីរុទ្រា; ចូរដឹងថា ខ្ញុំជាអ្នកបម្រើដែលស្មោះស្រឡាញ់ព្រះសង្ករា។»

Verse 59

अनेन प्रार्थितः पूर्वं यज्ञार्थं च पुनः पुनः । दक्षेणाविदितार्थेन कर्मनिष्ठेन मौढ्यतः

កាលពីមុន ដក្ខៈ ដែលមិនដឹងន័យពិត ហើយជាប់ចិត្តលើពិធីកម្ម ដោយភាពមោឃៈ បានអង្វរ​ព្រះសិវៈ ម្តងហើយម្តងទៀត ដើម្បីយញ្ញៈ។

Verse 60

अहं भक्तपराधीनस्तथा सोपि महेश्वरः । दक्षो भक्तो हि मे तात तस्मादत्रागतो मखे

«ខ្ញុំស្ថិតក្រោមអំណាចសេចក្តីស្រឡាញ់របស់អ្នកបូជាខ្ញុំ; ព្រះមហេស្វរៈក៏ដូចគ្នា។ ដក្ខៈជាអ្នកបូជាខ្ញុំ ព្រះកូនអើយ; ដូច្នេះខ្ញុំបានមកកាន់យញ្ញៈនេះ»។

Verse 61

शृणु प्रतिज्ञां मे वीर रुद्रकोपसमुद्भव । रुद्रतेजस्स्वरूपो हि सुप्रतापालयंप्रभो

ឱ វីរបុរស កើតពីកំហឹងរបស់រុទ្រៈ សូមស្តាប់ពាក្យសច្ចាប្រណិធានរបស់ខ្ញុំ។ អ្នកជាសារសំខាន់នៃពន្លឺភ្លើងរបស់រុទ្រៈ ជាព្រះអម្ចាស់ដ៏ខ្លាំងក្លា និងជាទីស្ថិតនៃអំណាចធំ។

Verse 62

अहं निवारयामि त्वां त्वं च मां विनिवारय । तद्भविष्यति यद्भावि करिष्येऽहं पराक्रमम्

«ខ្ញុំទប់ស្កាត់អ្នក ហើយអ្នកក៏ទប់ស្កាត់ខ្ញុំដែរ។ អ្វីដែលវាសនាកំណត់ នឹងកើតឡើងពិតប្រាកដ; ទោះយ៉ាងណា ខ្ញុំនឹងបង្ហាញកម្លាំងដ៏អស្ចារ្យរបស់ខ្ញុំ»។

Verse 63

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तवति गोविन्दे प्रहस्य स महाभुजः । अवदत्सुप्रसन्नोस्मि त्वां ज्ञात्वास्मत्प्रभोः प्रियम्

ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូល៖ ពេលគោវិន្ទបាននិយាយដូច្នោះ អ្នកមានដៃខ្លាំងនោះញញឹមហើយឆ្លើយថា «ខ្ញុំពេញព្រះហឫទ័យយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះបានដឹងថា អ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់ព្រះអម្ចាស់យើង (ព្រះសិវៈ)»។

Verse 64

ततो विहस्य सुप्रीतो वीरभद्रो गणाग्रणीः । प्रश्रयावनतोवादीद्विष्णुं देवं हि तत्त्वतः

បន្ទាប់មក វីរភទ្រៈ មេដឹកនាំកំពូលនៃគណៈ បានសើចដោយសេចក្តីរីករាយ ហើយដោយការគោរពទាបខ្លួន បានមានពាក្យទៅកាន់ព្រះវិṣṇុ ដោយបង្ហាញសេចក្តីពិតនៃរឿងរ៉ាវ។

Verse 65

वीरभद्र उवाच । तव भावपरीक्षार्थमित्युक्तं मे महाप्रभो । इदानीं तत्त्वतो वच्मि शृणु त्वं सावधानतः

វីរភទ្រៈមានព្រះបន្ទូល៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មហិមា ខ្ញុំបាននិយាយដូច្នោះ ដើម្បីសាកល្បងចិត្តនិងបំណងក្នុងរបស់អ្នកប៉ុណ្ណោះ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងប្រាប់សេចក្តីពិតតាមដូចជាមាន—សូមស្តាប់ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន»។

Verse 66

यथा शिवस्तथा त्वं हि यथा त्वं च तथा शिवः । इति वेदा वर्णयंति शिवशासनतो हरे

«ដូចព្រះសិវៈយ៉ាងណា អ្នកក៏យ៉ាងនោះដែរ; ហើយដូចអ្នកយ៉ាងណា ព្រះសិវៈក៏យ៉ាងនោះដែរ»។ វេដៈទាំងឡាយប្រកាសដូច្នេះ—តាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះសិវៈ ឱ ហរិ—បង្ហាញឯកភាពសារសំខាន់នៃព្រះអម្ចាស់កំពូល។

Verse 67

शिवाज्ञया वयं सर्वे सेवकाः शंकरस्य वै । तथापि च रमानाथ प्रवादोचितमादरात्

តាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះសិវៈ យើងទាំងអស់គ្នាជាសេវករបស់ព្រះសង្ករា។ ទោះយ៉ាងណា ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃព្រះលក្ខ្មី ដោយគោរពចំពោះពាក្យសមរម្យក្នុងវេទិកាសាធារណៈ យើងនិយាយបែបនេះ។

Verse 68

ब्रह्मोवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य वीरभद्रस्य सोऽच्युतः । प्रहस्य चेदं प्रोवाच वीरभद्रमिदं वचः

ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូលថា៖ ពេលព្រះអច្យុត (វិស្ណុ) បានឮពាក្យរបស់វីរភទ្រា ព្រះអង្គញញឹម ហើយបន្ទាប់មកបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់វីរភទ្រា ដូច្នេះ។

Verse 69

विष्णुरुवाच । युद्धं कुरु महावीर मया सार्द्धमशंकितः । तवास्त्रैः पूर्यमाणोहं गमिष्यामि स्वमाश्रमम्

ព្រះវិស្ណុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ វីរបុរសដ៏អស្ចារ្យ ចូរប្រយុទ្ធជាមួយខ្ញុំដោយមិនភ័យខ្លាច។ ទោះបីខ្ញុំត្រូវអាវុធរបស់អ្នកបាញ់បំពេញ—រឹតត្បិត—ក៏ដោយ ខ្ញុំនឹងដកថយទៅកាន់អាស្រមរបស់ខ្ញុំ»។

Verse 70

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा हि विरम्यासौ सन्नद्धोभूद्रणाय च । स्वगणैर्वीरभद्रोपि सन्नद्धोथ महाबलः

ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូលថា៖ និយាយដូច្នេះហើយ ព្រះអង្គបានឈប់ស្ងៀមមួយភ្លែត ហើយក៏ស្លៀកពាក់អាវុធពេញលេញសម្រាប់សង្គ្រាម។ វីរភទ្រាដ៏មានកម្លាំងធំ ក៏បានស្លៀកពាក់អាវុធជាមួយកងពលរបស់ខ្លួនដែរ។