Shloka 37
हिमालयगृहे नारदस्य आगमनम् तथा विश्वकर्मनिर्मितवैभववर्णनम् — Nārada’s Arrival at Himālaya’s Palace and the Description of Viśvakarman’s Marvels
ब्रह्मोवाच । एवं संवदमानन्तं शक्रं विकृतमानसम् । हरिणोक्तश्च गिरिशो लौकिकीं गतिमाश्रितः
brahmovāca | evaṃ saṃvadamānantaṃ śakraṃ vikṛtamānasam | hariṇoktaśca giriśo laukikīṃ gatimāśritaḥ
ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូលថា៖ ខណៈដែលសក្រក (ឥន្ទ្រ) ចិត្តរអាក់រអួល កំពុងនិយាយដូច្នេះ ព្រះគិរីស (ព្រះសិវៈ) ដែលបានទទួលការណែនាំពីហរិ (វិෂ្ណុ) បានយកវិធីប្រតិបត្តិដូចជាលោកិយខាងក្រៅ ដើម្បីលីឡា និងសណ្តាប់ធ្នាប់នៃលោកទាំងឡាយ។
Brahma
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
FAQs
It shows that although Śiva is transcendent (Pati beyond bondage), He may adopt an apparently “worldly” mode of action to restore balance and guide beings—divine leelā performed for loka-saṅgraha, not from personal need.
The verse highlights Saguna Śiva: the Lord who can be approached through form, names, and narrative actions. His taking a laukikī gati supports devotees’ relational worship—like Linga-upāsanā—while affirming His inner transcendence.
A practical takeaway is steadiness of mind through japa of the Pañcākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) and devotional contemplation of Śiva’s leelā—transforming vikṛta-manas (agitated mind) into śānta-bhāva (peaceful devotion).