देवदैत्यसामान्ययुद्धवर्णनम् — Description of the General Battle Between Devas and Daityas

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इति ते वर्णितस्तात देवदानव सेनयोः । संग्रामस्तुमुलोऽतीव तत्प्रभ्वो शृणु नारद

ព្រះព្រហ្មមានបន្ទូលថា៖ "កូនសម្លាញ់ ខ្ញុំបានរៀបរាប់ប្រាប់អ្នកអំពីសមរភូមិដ៏សាហាវរវាងកងទ័ពទេវៈ និងទានវៈ។ ឥឡូវនេះ ឱ ណារទៈ ចូរស្ដាប់នូវលទ្ធផលបន្តទៀតចុះ។"

Verse 2

एवं युद्धेऽतितुमुले देवदानवसंक्षये । तारकेणैव देवेन्द्रश्शक्त्या रमया सह

ដូច្នេះ ក្នុងសង្គ្រាមដ៏រំភើបខ្លាំង—ដែលទេវតា និងអសុរ កំពុងវិនាស—ព្រះឥន្ទ្រា ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា បានប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងតារាក ដោយមានសក្តិរបស់ព្រះអង្គ ឈ្មោះ រាមា រួមជាមួយ។

Verse 3

सद्यः पपात नागाश्च धरण्यां मूर्च्छितोऽभवत् । परं कश्मलमापेदे वज्रधारी सुरेश्वरः

ភ្លាមៗ នាគបានដួលទៅលើដី ហើយសន្លប់បាត់ស្មារតី។ សូម្បីតែព្រះឥន្ទ្រា អម្ចាស់ទេវតា អ្នកកាន់វជ្រៈ ក៏ត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយភាពវង្វេង និងទុក្ខព្រួយយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 4

तथैव लोकपास्सर्वेऽसुरैश्च बलवत्तरैः । पराजिता रणे तात महारणविशारदैः

ដូចគ្នានោះដែរ ព្រះលោកបាលទាំងអស់ផង កូនអើយ ត្រូវអសុរាដែលមានកម្លាំងលើសលប់ និងជំនាញខ្ពស់ក្នុងសង្គ្រាមធំ បរាជ័យនៅក្នុងសមរភូមិ។

Verse 5

अन्येऽपि निर्जरा दैत्यैर्युद्ध्यमानाः पराजिताः । असहंतो हि तत्तेजः पलायनपरायणाः

ទេវតាអមតៈផ្សេងៗទៀត ក៏នៅពេលប្រយុទ្ធនឹងដៃត្យា ត្រូវបរាជ័យដែរ។ ពួកគេមិនអាចទ្រាំទ្រពន្លឺតេជៈ និងអំណាចដ៏លើសលប់នោះបាន ទើបបែរជាមានចិត្តតែរត់គេច។

Verse 6

जगर्जुरसुरास्तत्र जयिनस्सुकृतोद्यमाः । सिंहनादं प्रकुर्वन्तः कोलाहलपरायणाः

នៅទីនោះ អសុរាទាំងឡាយគ្រហឹមរំពង ដោយជឿជាក់លើជ័យជម្នះ និងខិតខំប្រឹងប្រែងយ៉ាងខ្លាំង។ ពួកគេបន្លឺសម្លេងដូចសត្វសិង្ហក្នុងសង្គ្រាម ហើយលះបង់ខ្លួនទៅក្នុងកូឡាហល និងសំឡេងរំខាន។

Verse 7

एतस्मिन्नंतरे तत्र वीरभद्रो रुषान्वितः । आससाद गणैर्वीरैस्तारकं वीरमानिनम्

នៅពេលនោះ នៅទីនោះ វីរភទ្រា ពោរពេញដោយកំហឹងដ៏ធម៌ បានដើរចូលមុខ ដោយមានពួកគណៈអ្នកក្លាហានអម ហើយប្រឈមមុខតារាកៈ អ្នកអួតអាងវីរភាព។

Verse 8

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डे देव दैत्यसामान्ययुद्धवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः

ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទី៨ ដែលមានចំណងជើង «ការពិពណ៌នាសង្គ្រាមទូទៅរវាងទេវតា និងទៃត្យ» ក្នុងផ្នែកទី៤ (កុមារខណ្ឌ) នៃរុទ្រសំហិតា ទី២ នៃ «ស្រី សិវ មហាបុរាណ» ដ៏រុងរឿង។

Verse 9

तदा ते प्रमथास्सर्वे दैत्याश्च परमोत्सवाः । युयुधुस्संयुगेऽन्योन्यं प्रसक्ताश्च महारणे

បន្ទាប់មក ព្រមថាសទាំងអស់ និងពួកទៃត្យ កំពុងរីករាយខ្លាំងក្នុងកម្តៅសង្គ្រាម បានប្រយុទ្ធគ្នាទល់មុខគ្នា ជិតស្និទ្ធ ក្នុងសមរភូមិដ៏ធំ។

Verse 10

त्रिशूलैरृष्टिभिः पाशैः खड्गैः परशुपट्टिशैः । निजघ्नुस्समरेऽन्योन्यं रणे रणविशारदाः

ដោយត្រីសូល ដាវព្រួញ ខ្សែចង ដាវ កាំបិតពូថៅ និងពូថៅសង្គ្រាម ពួកយុទ្ធជនដែលជំនាញសង្គ្រាម បានវាយប្រហារគ្នាទៅវិញទៅមក ម្តងហើយម្តងទៀត ក្នុងសមរភូមិ។

Verse 11

तारको वीरभद्रेण स त्रिशूलाहतो भृशम् । पपात सहसा भूमौ क्षणं मूर्छापरिप्लुतः

តារកៈ ត្រូវវីរភទ្រៈវាយប្រហារយ៉ាងខ្លាំងដោយត្រីសូល ហើយបានដួលភ្លាមៗលើដី ដោយសន្លប់ និងវង្វេងចិត្តមួយខណៈ។

Verse 12

उत्थाय स द्रुतं वीरस्तारको दैत्यसत्तमः । लब्धसंज्ञो बलाच्छक्त्या वीरभद्रं जघान ह

តារកៈ វីរបុរស អសុរាដ៏ប្រសើរ បានលោតឈរឡើងយ៉ាងរហ័ស; ក្រោយបានដឹងខ្លួនវិញ គាត់បានប្រើសក្តិ (លំពែង) វាយលើវីរភទ្រៈដោយកម្លាំងខ្លាំង។

Verse 13

वीरभद्रस्तथा वीरो महातेजा हि तारकम् । जघान त्रिशिखेनाशु घोरेण निशितेन तम्

បន្ទាប់មក វីរភទ្រៈ វីរបុរសដ៏មានតេជៈធំ បានវាយតារកៈយ៉ាងរហ័ស ដោយអាវុធបីចុងដ៏គួរភ័យ និងមុតស្រួចដូចកាំបិត។

Verse 14

सोपि शक्त्या वीरभद्रं जघान समरे ततः । तारको दितिजाधीशः प्रबलो वीरसंमतः

បន្ទាប់មក ក្នុងសមរភូមិនោះ តារកៈក៏បានប្រើសក្តិ (លំពែង) វាយលើវីរភទ្រៈដែរ។ តារកៈ អម្ចាស់នៃដៃត្យៈ មានអំណាចខ្លាំង និងល្បីល្បាញក្នុងចំណោមវីរបុរស។

Verse 15

एवं संयुद्ध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् । नानास्त्रशस्त्रैस्समरे रणविद्याविशारदौ

ដូច្នេះ ពេលអ្នកទាំងពីរបន្តប្រយុទ្ធគ្នា ពួកគេបានវាយប្រហារគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងសមរភូមិ ដោយបោះអាវុធបាញ់នានា និងកាន់អាវុធគ្រប់ប្រភេទ—ទាំងពីរជាអ្នកជំនាញក្នុងវិជ្ជាសង្គ្រាម។

Verse 16

तयोर्महात्मनोस्तत्र द्वन्द्वयुद्धमभूत्तदा । सर्वेषां पश्यतामेव तुमुलं रोमहर्षणम्

បន្ទាប់មក នៅទីនោះ ការប្រយុទ្ធឯកតោរវាងមហात्मាទាំងពីរនោះបានកើតឡើង—សង្គ្រាមដ៏រំភើបខ្លាំង ដែលនៅពេលមនុស្សទាំងអស់កំពុងមើល ក៏ធ្វើឲ្យរោមឈរឡើង។

Verse 17

ततो भेरीमृदंगाश्च पटहानकगोमुखाः । विनेदुर्विहता वीरैश्शृण्वतां सुभयानकाः

បន្ទាប់មក ស្គរធំ (ភេរី) និងម្រឹទង្គ ស្គរសង្គ្រាម ប៉តហា ស្គរតូចៗ និងស្នែងគោមុខា—ដែលវីរបុរសវាយ—បានលាន់ឮកង្វក់ ឲ្យអ្នកស្តាប់មានអារម្មណ៍ទាំងសុភមង្គលទាំងគួរភ័យ។

Verse 18

युयुधातेतिसन्नद्धौ प्रहारैर्जर्जरीकृतौ । अन्योन्यमतिसंरब्धौ तौ बुधांगारकाविव

ពួកគេបានស្លៀកពាក់អាវុធរួច ហើយស្រែកថា «ចូរប្រយុទ្ធ! ចូរប្រយុទ្ធ!» រួចវាយប្រហារគ្នាទៅវិញទៅមក ដល់ថ្នាក់ខូចខាតបែកបាក់។ ដោយកំហឹងរលត់គ្នា ទាំងពីរនោះក្រហាយដូចព្រះពុធ និងអង្គារក (អង្គារ)។

Verse 19

एवं दृष्ट्वा तदा युद्धं वीरभद्रस्य तेन च । तत्र गत्वा वीरभद्रमवोचस्त्वं शिवप्रियः

ដូច្នេះ ពេលបានឃើញសង្គ្រាមរបស់ វីរភទ្រ ជាមួយគេហើយ អ្នក—ជាទីស្រឡាញ់របស់ព្រះសិវៈ—បានទៅទីនោះ ហើយនិយាយទៅកាន់វីរភទ្រ។

Verse 20

नारद उवाच । वीरभद्र महावीर गणानामग्रणीर्भवान् । निवर्तस्व रणादस्माद्रोचते न वधस्त्वया

នារទៈបាននិយាយថា៖ «ឱ វីរភទ្រ មហាវីរៈ អ្នកជាមេដឹកនាំដ៏មុខគេនៃគណៈរបស់ព្រះសិវៈ។ ចូរត្រឡប់ចេញពីសមរភូមិនេះទៅ; ការសម្លាប់មិនសមគួរឲ្យអ្នកធ្វើឡើយ»។

Verse 21

एवं निशम्य त्वद्वाक्यं वीरभद्रो गणाग्रणीः । अवदत्स रुषाविष्टस्त्वां तदा तु कृतांजलिः

លឺពាក្យរបស់អ្នកដូច្នេះ វីរភទ្រៈ មេដឹកនាំដ៏អធិរាជនៃគណៈព្រះសិវៈ បាននិយាយទៅកាន់អ្នកនៅពេលនោះ។ ទោះកំហឹងកំពុងគ្របដណ្តប់ ក៏គេនិយាយដោយបូជាដៃសំពះ។

Verse 22

वीरभद्र उवाच । मुनिवर्य महाप्राज्ञ शृणु मे परमं वचः । तारकं च वधिष्यामि पश्य मेऽद्य पराक्रमम्

វីរភទ្រាបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ មុនីដ៏ប្រសើរ ឱ អ្នកប្រាជ្ញដ៏មហា សូមស្តាប់ព្រះវាចាដ៏ឧត្តមរបស់ខ្ញុំ។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងសម្លាប់តារាកៈ ចូរមើលសេចក្តីក្លាហាន និងអំណាចរបស់ខ្ញុំ»។

Verse 23

आनयंति च ये वीरास्स्वामिनं रणसंसदि । ते पापिनो महाक्लीबा विनश्यन्ति रणं गताः

អ្នកចម្បាំងណាដែលនៅក្នុងសភាសង្គ្រាម នាំយកម្ចាស់របស់ខ្លួនទៅប្រគល់សត្រូវ—មនុស្សបាបទាំងនោះ ទាបថោក និងខ្វះសេចក្តីក្លាហាន ទៅសមរភូមិដើម្បីវិនាសប៉ុណ្ណោះ។

Verse 24

असद्गतिं प्राप्नुवन्ति तेषां च निरयो धुवम् । वीरभद्रो हि विज्ञेयो न वाच्यस्ते कदाचन

ពួកគេធ្លាក់ចូលផ្លូវអាក្រក់ ហើយនរកសម្រាប់ពួកគេជាអ្វីដែលប្រាកដ។ ចូរដឹងថា អំណាចនៅទីនេះគឺវីរភទ្រា ដូច្នេះពួកគេមិនគួរនិយាយអំពីទ្រង់ដោយស្រាលចិត្តនៅពេលណាមួយឡើយ។

Verse 25

शस्त्रास्त्रैर्भिन्नगात्रा ये रणं कुर्वंति निर्भयाः । इहामुत्र प्रशंस्यास्ते लभ्यन्ते सुखमद्भुतम्

អ្នកដែលអវយវៈត្រូវកាំភ្លើង និងអាវុធបំបែកបាក់ ប៉ុន្តែតែបន្តប្រយុទ្ធដោយមិនភ័យ—អ្នកចម្បាំងដូច្នោះ ត្រូវបានសរសើរទាំងក្នុងលោកនេះ និងលោកក្រោយ ហើយទទួលបានសុខដ៏អស្ចារ្យ។

Verse 26

शृण्वन्तु मम वाक्यानि देवा हरिपुरोगमाः । अतारकां महीमद्य करिष्ये स्वामिवर्जिताम्

សូមឲ្យព្រះទេវតាទាំងឡាយ ដឹកនាំដោយព្រះហរិ ស្តាប់ពាក្យរបស់ខ្ញុំ។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងធ្វើឲ្យផែនដី អតារកា ក្លាយជាផែនដីគ្មានម្ចាស់ និងគ្មានអង្គការពារ។

Verse 27

इत्युक्त्वा प्रमर्थैस्सार्द्धं वीरभद्रो हि शूलधृक् । विचिंत्य मनसा शंभुं युयुधे तारकेण हि

និយាយដូច្នេះហើយ វីរភទ្រៈ អ្នកកាន់ត្រីសូល ជាមួយព្រមថៈទាំងឡាយ បានសមាធិគិតដល់សម្ភូ (ព្រះសិវៈ) ក្នុងចិត្ត ហើយចូលប្រយុទ្ធនឹងតារកៈ។

Verse 28

वृषारूढैरनेकैश्च त्रिशूलवरधारिभिः । महावीरस्त्रिनेत्रैश्च स रेजे रणसंगतः

ព័ទ្ធជុំវិញដោយវីរបុរសជាច្រើន ជិះគោ កាន់ត្រីសូល និងប្រទានពរ មានសិរីល្អនៃភ្នែកបី—គាត់បានភ្លឺរលោងលើសមរភូមិ ក្នុងការប៉ះទង្គិចនៃសង្គ្រាម។

Verse 29

कोलाहलं प्रकुर्वंतो निर्भयाश्शतशो गणाः । वीरभद्रं पुरस्कृत्य युयुधुर्दानवैस्सह

បង្កើតសំឡេងរំខានដ៏ខ្លាំង កណៈរបស់ព្រះសិវៈរាប់រយ មិនភ័យខ្លាច ដាក់វីរភទ្រៈជាមុខ បានរួមគ្នាប្រយុទ្ធនឹងដានវៈ។

Verse 30

असुरास्तेऽपि युयुधुस्तारकासुरजीविनः । बलोत्कटा महावीरा मर्दयन्तो गणान् रुषा

អសុរាទាំងនោះផងដែរ ដែលរស់ដោយអំណាចតារកាសុរ បានប្រយុទ្ធបន្ត។ ពួកគេមានកម្លាំងខ្លាំង និងវីរភាពធំ ដោយកំហឹងបានបំផ្លាញ និងរំខានកណៈរបស់ព្រះសិវៈ។

Verse 31

पुनः पुनश्चैव बभूव संगरो महोत्कटो दैत्यवरैर्गणानाम् । प्रहर्षमाणाः परमास्त्रकोविदास्तदा गणास्ते जयिनो बभूवुः

ម្តងហើយម្តងទៀត សង្គ្រាមដ៏សាហាវខ្លាំងបានកើតឡើងរវាងពួកគណៈរបស់ព្រះសិវៈ និងដៃត្យដ៏ឧត្តម។ ពួកគណៈទាំងនោះរីករាយ ហើយជំនាញខ្ពស់ក្នុងអាវុធទេវៈ ដូច្នេះពួកគណៈបានឈ្នះជ័យ។

Verse 32

गणैर्जितास्ते प्रबलैरसुरा विमुखा रणे । पलायनपरा जाता व्यथिता व्यग्रमानसाः

ដោយពួកគណៈដ៏មហិទ្ធិរបស់ព្រះសិវៈបានឈ្នះយ៉ាងខ្លាំង អសុរាទាំងនោះបានបែរចេញពីសមរភូមិ។ គិតតែរត់គេច ពួកគេក្លាយជាវេទនា និងរង្គើរ ចិត្តវឹកវរ។

Verse 33

एवं भ्रष्टं स्वसैन्यं तद्दृष्ट्वा तत्पालकोऽसुरः । तारको हि रुषाविष्टो हंतुं देवगणान् ययौ

ឃើញកងទ័ពរបស់ខ្លួនត្រូវបំបែកបាក់បែកដូច្នេះ អ្នកអភិបាលរបស់វា—អសុរ តារកៈ—ត្រូវកំហឹងគ្របដណ្តប់ ហើយចេញទៅសម្លាប់កងទេវតា។

Verse 34

भुजानामयुतं कृत्वा सिंहमारुह्य वेगतः । पातयामास तान्देवान्गणांश्च रणमूर्द्धनि

បង្កើតដៃដប់ពាន់ ហើយជិះសត្វសិង្ហដោយល្បឿនខ្លាំង គេបានវាយទម្លាក់ពួកទេវតា និងពួកគណៈ នៅកណ្ដាលសមរភូមិ។

Verse 36

स्मृत्वा शिवपदांभोजं जग्राह त्रिशिखं परम् । जज्वलुस्तेजसा तस्य दिशः सर्वा नभस्तथा

ដោយរំលឹកដល់ព្រះបាទដូចផ្កាឈូករបស់ព្រះសិវៈ គេបានកាន់អាវុធបីចុងដ៏អធិរាជ។ ពន្លឺភ្លើងនៃវា បានធ្វើឲ្យទិសទាំងអស់ និងមេឃផងដែរ ឆេះរលោង។

Verse 37

एतस्मिन्नन्तरे स्वामी वारयामास तं रणम् । वीरबाहुमुखान्सद्यो महाकौतुकदर्शकः

នៅចន្លោះនោះ ព្រះអម្ចាស់បានទប់ស្កាត់សង្គ្រាមនោះភ្លាមៗ ហើយមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់វីរបាហុ និងអ្នកដទៃទៀត—ព្រះអង្គជាអ្នកបង្ហាញអស្ចារ្យដ៏មហិមា នៃលីឡាទេវភាព។

Verse 38

तदाज्ञया वीरभद्रो निवृत्तोऽभूद्रणात्तदा । कोपं चक्रे महावीरस्तारकोऽसुरनायकः

តាមព្រះបញ្ជានោះ វីរភទ្រា បានដកថយចេញពីសមរភូមិនោះ។ នៅពេលនោះឯង តារកា មហាវីរ និងជាមេដឹកនាំអសុរៈ ត្រូវកំហឹងឆេះឡើង។

Verse 39

चकार बाणवृष्टिं च सुरोपरि तदाऽसुरः । तप्तोऽह्वासीत्सुरान्सद्यो नानास्त्ररणकोविदः

បន្ទាប់មក អសុរៈនោះ បានបាញ់ព្រួញដូចភ្លៀងទៅលើទេវតា។ ដោយកំហឹងក្តៅគគុក និងជំនាញក្នុងអាវុធជាច្រើន គាត់បានប្រកាសហៅទេវទាំងឡាយឲ្យចូលប្រយុទ្ធភ្លាមៗ។

Verse 40

एवं कृत्वा महत्कर्म तारकोऽसुरपालकः । सर्वेषामपि देवानामशक्यो बलिनां वरः

ធ្វើដូច្នេះហើយ បំពេញកិច្ចការធំមួយ តារកា អ្នកការពារ និងមេដឹកនាំអសុរៈ បានក្លាយជាអ្នកដែលទេវទាំងឡាយមិនអាចឈ្នះបាន ព្រោះគាត់ជាអ្នកខ្លាំងលើសគេក្នុងចំណោមអ្នកមានកម្លាំង។

Verse 41

एवं निहन्यमानांस्तान् दृष्ट्वा देवान् भयाकुलान् । कोपं कृत्वा रणायाशु संनद्धोऽभवदच्युतः

ឃើញទេវទាំងឡាយត្រូវវាយប្រហារ ដួលរលំ និងភ័យស្លន់ស្លោ អច្យុត (វិෂ្ណុ) ក៏កើតកំហឹង ហើយប្រញាប់ប្រញាល់ពាក់អាវុធ ត្រៀមចូលសង្គ្រាម។

Verse 42

चक्रं सुदर्शनं शार्ङ्गं धनुरादाय सायुधः । अभ्युद्ययौ महादैत्यं रणाय भगवान् हरिः

ព្រះហរិ (Hari) ដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់យកចក្រ សុទർശនៈ និងធ្នូ សារង្គៈ ឡើងកាន់ ដោយពេញលេញនូវអាវុធ ហើយទ្រង់ចេញទៅប្រយុទ្ធនឹងមហាដៃត្យៈ ដើម្បីសង្គ្រាម។

Verse 43

ततस्समभवद्युद्धं हरितारकयोर्महत् । लोमहर्षणमत्युग्रं सर्वेषां पश्यतां मुने

បន្ទាប់មក សង្គ្រាមដ៏ធំមួយ កើតឡើងរវាង ហរិតា និង តារកៈ—សាហាវខ្លាំង ធ្វើឲ្យរោមឈររន្ធត់—ខណៈដែលមនុស្សទាំងអស់កំពុងមើល សូមមុនី។

Verse 44

गदामुद्यम्य स हरिर्जघानासुरमोजसा । द्विधा चकार तां दैत्यस्त्रिशिखेन महाबली

ព្រះហរិ លើកគទា (ដំបង) ឡើង ហើយវាយអសុរៈដោយកម្លាំងដ៏ខ្លាំង។ តែដៃត្យៈដ៏មហាបលី ត្រីសិខៈ បានបំបែកគទានោះជាពីរ ដោយបង្ហាញថា កម្លាំងទទេ បើផ្ទុយពីព្រះឥច្ឆានៃព្រះអម្ចាស់ មិនអាចនាំឲ្យឈ្នះលើអំណាចដែលត្រូវបានគាំទ្រដោយរបៀបសកលរបស់ព្រះសិវៈបានឡើយ។

Verse 46

सोऽपि दैत्यो महावीरस्तारकः परवीरहा । चिच्छेद सकलान्बाणान्स्वशरैर्निशितैर्द्रुतम्

តារកៈ ជាមហាទៃត្យដ៏មានអំណាច និងជាអ្នកសម្លាប់វីរបុរសនៃសត្រូវ បានកាត់ព្រួញទាំងអស់យ៉ាងរហ័សដោយព្រួញដ៏មុតស្រួចរបស់ខ្លួន។

Verse 47

अथ शक्त्या जघानाशु मुरारिं तारकासुरः । भूमौ पपात स हरिस्तत्प्रहारेण मूर्च्छितः

បន្ទាប់មក តារកាសុរៈ បានវាយមុរារី (វិષ્ણុ) យ៉ាងរហ័សដោយលំពែង; ហរិបានដួលលើដី ដោយសន្លប់ក្រោមការវាយនោះ។

Verse 48

जग्राह स रुषा चक्रमुत्थितः क्षणतोऽच्युतः । सिंहनादं महत्कृत्वा ज्वलज्ज्वालासमाकुलम्

បន្ទាប់មក អច្យុតៈ (វិષ્ણុ) បានក្រោកឡើងភ្លាមៗ ហើយកាន់ចក្រ​ដោយកំហឹង; ព្រះអង្គបន្លឺសម្លេងដូចសត្វសិង្ហយ៉ាងខ្លាំង ហើយឈរនៅកណ្ដាលអណ្តាតភ្លើងកំពុងឆេះរលោង។

Verse 49

तेन तञ्च जघानासौ दैत्यानामधिपं हरिः । तत्प्रहारेण महता व्यथितो न्यपतद्भुवि

ដោយអាវុធនោះឯង ហរិ (វិષ્ણុ) បានវាយប្រហារបំផ្លាញម្ចាស់នៃពួកដៃត្យ។ ដោយការប៉ះទង្គិចដ៏មហិមា នោះគេរងរបួសរង្គោះរង្គើ ហើយដួលលើផែនដី។

Verse 50

पुनश्चोत्थाय दैत्येन्द्रस्तारकोऽसुरनायकः । चिच्छेद त्वरितं चक्रं स्वशक्त्यातिबलान्वितः

បន្ទាប់មក ដៃត្យេន្រ តារកា មេដឹកនាំអសុរ បានក្រោកឡើងវិញ។ ដោយអំណាចខ្លាំងលើសលប់នៃកម្លាំងខ្លួនឯង គេបានវាយកាត់ចក្រ (សុទರ್ಶನ) យ៉ាងរហ័ស។

Verse 51

पुनस्तया महाशक्त्या जघानामरवल्लभम् । अच्युतोऽपि महावीरा नन्दकेन जघान तम्

បន្ទាប់មកម្ដងទៀត ដោយមហាសក្តិដ៏អស្ចារ្យនោះ នាងបានវាយប្រហារបំផ្លាញអ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់ទេវតា។ ហើយអច្យុត (វិષ્ણុ) វីរបុរសដ៏មហា ក៏បានវាយគេដោយនន្ទក (ដាវរបស់ទ្រង់)។

Verse 52

एवमन्योन्यमसुरो विष्णुश्च बलवानुभौ । युयुधाते रणे भूरि तत्राक्षतबलौ मुने

ដូច្នេះ អសុរ និងព្រះវិṣṇu ទាំងពីរដ៏មានអំណាច បានប្រយុទ្ធគ្នាទៅវិញទៅមកជាញឹកញាប់ក្នុងសង្គ្រាមដ៏ធំ។ ឱ មុនី នៅទីនោះ ពួកគេប្រយុទ្ធយ៉ាងសាហាវយូរអង្វែង ដោយកម្លាំងនៅតែមិនទាន់ខ្សោយ។

Verse 358

स दृष्ट्वा तस्य तत्कर्म वीरभद्रो गणाग्रणीः । चकार सुमहत्कोपं तद्वधाय महाबली

ពេលឃើញអំពើនោះរបស់គេ វីរភទ្រា មេដឹកនាំអធិបតីនៃគណៈរបស់ព្រះសិវៈ ដ៏មានកម្លាំងមហិមា កើតកំហឹងដ៏ធំធេង ប៉ងសម្លាប់គេ។