Shloka 10
गौतमस्य शिवदर्शनं पापक्षयवचनं च | Gautama’s Vision of Śiva and the Teaching on Sin and Purification
सूत उवाच । इत्युक्त्वा शंकरस्तस्मै तेषां दुश्चरितं तदा । बहूवाच प्रभुर्विप्राः सत्कदोऽसत्सु दंडदः
sūta uvāca | ityuktvā śaṃkarastasmai teṣāṃ duścaritaṃ tadā | bahūvāca prabhurviprāḥ satkado'satsu daṃḍadaḥ
សូត្រាបាននិយាយ៖ បន្ទាប់ពីបានមានព្រះវាចាដូច្នោះទៅកាន់គាត់ ព្រះសង្ករៈបានពណ៌នាលម្អិតអំពីអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេនៅពេលនោះ។ ឱ ព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ ព្រះអម្ចាស់—អ្នកប្រទានផលដល់អ្នកសុចរិត និងដាក់ទណ្ឌកម្មដល់អ្នកអសុចរិត—បានមានព្រះវាចាយ៉ាងវែង។
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
FAQs
It presents Śiva as Pati (the sovereign Lord) who upholds dharma: he grants grace to the virtuous and corrective punishment to the wicked, guiding beings toward purification and liberation.
It frames Saguna Śiva—the worshipful Lord approached through the Liṅga—as an ethical and compassionate ruler: devotion is not merely ritual, but alignment with dharma under Śiva’s protecting and correcting governance.
A practical takeaway is daily self-examination with japa of the Pañcākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) and sincere repentance, seeking Śiva’s anugraha (grace) to abandon duścarita (harmful conduct).