Adhyaya 89

ព្រះស្រីក្រឹṣṇa ប្រាប់សត្យា (សត្យភាមា) អំពីរឿងជាតិមុនមួយ ដែលផ្តោតលើស្ត្រីម្នាក់មានទុក្ខសោកខ្លាំងក្រោយបាត់បង់អ្នកការពារ គឺឪពុក និងប្តី ហើយយំសោកអស់រយៈពេលយូរ។ បន្ទាប់មកនាងបង្វែរចិត្តទៅរកធម៌ រស់នៅដោយវិន័យ និងស្ថិតស្ថេរនៅក្នុងភក្តិចំពោះព្រះវិṣṇu។ នាងរក្សាវ្រតឯកាទសី និងអនុវត្តវ្រតការត្តិកៈដោយស្មោះត្រង់។ ព្រះសិវៈ (មហាទេវៈ) បញ្ជាក់ពីមហិមាដ៏អស្ចារ្យនៃវ្រតគូនេះ ហើយសន្យាផលជាបោគៈ និងមោក្ខៈ។ ជំពូកនេះរាយការណ៍អំពីការអនុវត្តក្នុងខែការត្តិកៈ ដូចជា ងូតទឹកព្រលឹម (ទុលា-សូរ្យ), សម្អាតវិហារ, ដាក់សញ្ញាមង្គល/តិលកៈ, ថ្វាយចង្កៀង, បម្រើទុលសី និងការយាមរាត្រី ដែលត្រូវបាននិយាយថាអាចរំដោះបានសូម្បីតែអ្នកមានបាបធ្ងន់។ នៅវ័យចាស់ នាងងូតទឹកក្នុងទន្លេគង្គា ហើយបរិវាររបស់ព្រះវិṣṇu នាំនាងទៅវៃគុន្ឋៈ។ ដូច្នេះ វ្រតការត្តិកៈត្រូវបានបង្ហាញថាជាមូលហេតុផ្ទាល់នៃការជិតស្និទ្ធជាមួយព្រះ និងការមិនបែកចេញពីព្រះអម្ចាស់ជានិច្ច។