Adhyaya 72

អធ្យាយនេះលើកតម្កើង «វិṣṇu-សហស្រនាម» ថាជាវិធីសាស្ត្រសង្គ្រោះសកល និងសមស្របបំផុតសម្រាប់កាលិយុគ។ ព្រះមហាទេវ (សិវៈ) ប្រាប់អុមា កូនស្រីភ្នំថា ការសូត្ររៀងរាល់ថ្ងៃផ្តល់ផលដល់វណ្ណៈទាំងអស់ ដោយបញ្ជាក់ភាពរួមបញ្ចូលជាពិសេសចំពោះសូទ្រ (śūdra) ផងដែរ។ ទោះសូត្រមិនពេញលេញ ការសូត្រតែផ្នែកមួយក៏អាចនាំឲ្យឈានដល់ធម៌ស្ថានខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះវិṣṇu បាន។ អត្ថបទបញ្ជាក់ពីការសូត្រតាមវិធីត្រឹមត្រូវ (វិន្យាសៈ) និងការផ្តោតអារម្មណ៍ ដោយព្រមានមិនឲ្យសូត្រដោយចិត្តរំខាន និងណែនាំឲ្យសូត្រដោយ «ទាស្យ-ភាវៈ» គឺចិត្តស្មោះសេវាកម្មចំពោះព្រះ។ វិṣṇu-សហស្រនាមត្រូវបានប្រៀបដូចមានទីរថៈទាំងអស់ និងទន្លេសក្ការៈទាំងឡាយស្ថិតនៅទីនោះ ហើយសន្យាផលដូចជា អាយុវែង សម្បត្តិរុងរឿង ការរីកចម្រើនវង្សត្រកូល និងការពារពីកំហុសដែលកើតពីការធ្វើដំណើរ។ ចុងក្រោយមានពាក្យថា ការថ្វាយព្រះនាមតែមួយជាមួយស្លឹកទុលសី ក៏លើសលប់បុណ្យពីយជ្ញធំៗជាច្រើន។