Adhyaya 49

យុធិស្ឋិរ សួរ ព្រះស្រីក្រឹស្ណ អំពីឯកាទសី ក្នុងពាក់កណ្តាលភ្លឺ (សុក្លបក្ស) ខែវៃសាខ។ ព្រះស្រីក្រឹស្ណ ឆ្លើយដោយរំលឹកថា មុននេះ ព្រះរាមចន្ទ្រ បានសួរ ព្រះឥសី វសិស្ឋ អំពីវ្រតដ៏ល្អបំផុត ដែលបំផ្លាញបាប និងទុក្ខ។ វសិស្ឋ បញ្ជាក់ថា ថ្ងៃនោះគឺ “មោហិនី (ឬ រាមា) ឯកាទសី” ដែលត្រូវសរសើរថា បំបាត់ភាពវង្វេង និងលុបបំបាត់កំនរបាបដ៏ធំ។ បន្ទាប់មកមានរឿងជាគំរូ៖ នៅទីក្រុងភទ្រាវតី ពាណិជ្ជករ​វៃស្យៈមានធម៌ ឈ្មោះ ធនបាល មានកូនទីប្រាំ ឈ្មោះ ធ្រឹෂ្ដបុទ្ធិ។ គាត់ធ្លាក់ក្នុងអំពើអាក្រក់ ត្រូវបណ្តេញចេញ ក្លាយជាអ្នកប្រមាញ់ និងជនល្មើស ហើយរស់នៅក្នុងភាពក្រីក្រ។ ដោយសំណាង គាត់បានជួបឥសី កៅណ្ឌិន្យ បន្ទាប់ពីងូតទឹកគង្គា; ការប៉ះពាល់សម្លៀកបំពាក់របស់ឥសីធ្វើឲ្យគាត់សុទ្ធសាធ ហើយកៅណ្ឌិន្យបានណែនាំឲ្យកាន់វ្រត មោហិនីឯកាទសី។ ពេលអនុវត្តវ្រត គាត់បានរួចផុតពីបាប ទទួលរាងកាយទេវតា និងទៅដល់លោកវៃષ્ણវ។ ចុងក្រោយជំពូកប្រកាសថា វ្រតនេះលើសយញ្ញជាច្រើន ហើយការស្តាប់ឬអាននាំមកនូវបុណ្យដ៏មហិមា។