Adhyaya 227

ដោយសារព្រះនាងបារវតីសូមឲ្យពន្យល់អត្ថន័យមន្ត្រ និងសភាពរបស់ឥស្វរ ព្រះមហេស្វរ​បង្រៀនថា ហរិ/នារាយណៈជាព្រះអាត្មាខ្ពស់បំផុត—ពេញលេញទាំងអស់ ប៉ុន្តែទ្រង់ក៏ទទួលរូបទេវតាមង្គល ដើម្បីរីករាយជាមួយព្រះស្រី។ បន្ទាប់មក ព្រះលក្ខ្មីត្រូវបានលើកតម្កើងថាជាសក្តិមិនអាចបំបែកចេញបាន ពេញលេញដូចព្រះវិษ្ណុ មាននាមជាច្រើនដូចជា ស្រី ភូ នីឡា ជាដើម ហើយត្រូវបានសរសើរតាមនាមដែលអាចជប និងពាក្យអញ្ជើញដែលសន្យាផលជាសម្បត្តិ និងសេចក្តីមង្គល។ បន្ទាប់មកមានការភ្ជាប់ទ្រឹស្តីថា ពិភពលោកនេះគ្រាន់តែជាការបង្ហាញមួយភាគបួន ខណៈដែលត្រីបាទវិភូតិអនន្តនៅលើសពីប្រក្រឹតិ/ប្រធាន និងលើសពីទន្លេវិរាជា។ ពេលវេលា គុណ-មាយា ការបង្កើត និងប្រល័យត្រូវបានរៀបរាប់សង្ខេប ហើយបញ្ចប់ដោយពណ៌នាអំពីវៃគុន្ឋ—មេឃ/ដ្ឋានខ្ពស់បំផុតលើសពីព្រះអាទិត្យ និងភ្លើង—អាចឈានដល់ដោយចំណេះដឹង និងភក្តិ ហើយនោះជាមោក្ខៈ គឺមិនត្រឡប់មកវិញទៀត។