
Description and Moral-Theological Significance of Dvārakā (within the Indraprastha/Kāliṃdī Māhātmya frame)
ក្នុងបរិបទសរសើរទីរថៈ នារទមុនីដាក់ “ទ្វារកា” នៅក្នុងតំបន់ឥន្ទ្រប្រស្ថ ហើយនិទានឧទាហរណ៍សីលធម៌ពីក្រុងកាំពិល្យ។ ព្រះព្រាហ្មណ៍ជាអ្នកតន្ត្រីមានពន្លឺរុងរឿងម្នាក់ បង្កឲ្យស្ត្រីក្នុងក្រុងកើតកាមរំភើបដោយអចេតនា។ ព្រះរាជាសិភីសង្ស័យថាជាមន្តស្នេហ៍ ប៉ុន្តែព្រាហ្មណ៍បដិសេធថា មិនមែនអំណាចមន្តទេ គឺកំហុសនៃអារម្មណ៍មិនសម្រួល។ ប្រជាជនភ័យថាសង្គមនឹងរលំ ហើយស្ត្រីព្យាយាមចាប់យកគាត់។ ព្រាហ្មណ៍បង្រៀន “ស្ត្រីធម៌” ថា ការគោរពប្តីស្មើនឹងការគោរពព្រះវិស្ណុ និងព្រមានថា ការលួចស្នេហ៍ដោយកាម នាំបាបតាមចិត្តនិងពាក្យ ទៅកាន់ទុក្ខវេទនា កំណើតទាប និងកំណើតជាអសុរ/រាក្សសី។ បន្ទាប់ពីមានការកែប្រែ ក៏មានគ្រោះមហន្តរាយមកទៀត—សង្គ្រាម ការលួចប្លន់ ហើយស្ត្រីមួយចំនួនផឹកពុលបំផ្លាញខ្លួន ទៅកើតជារាក្សសី។ ចុងក្រោយ ព្រះសិវៈប្រាប់ព្រះសិវា (បារវតី) ថា ការភក្តិដែលលំអៀងទៅរកអ្នកស្រឡាញ់ផ្សេង ក៏អាចក្លាយជាបាប ហើយបញ្ជាឲ្យបោះបង់ “សួគ៌” ដែលបញ្ចប់ដោយលទ្ធផលអាម៉ាស់ និងការធ្លាក់ចុះ។
No shlokas available for this adhyaya yet.