Adhyaya 188

ក្នុងអធ្យាយនេះ ព្រះអីស្វរ (មហាទេវ/ព្រះសិវៈ) ទ្រង់បង្គាប់ព្រះភវានី (ព្រះបារវតី) ឲ្យស្តាប់ធម៌ដែលនាំទៅកាន់មោក្ខៈ ហើយទ្រង់ណែនាំឲ្យផ្តោតលើជំពូកទី១៤ នៃភគវទ្គីតា ដែលទ្រង់នឹងពន្យល់អំពីមហិមារបស់វាបន្ថែម។ បន្ទាប់មក រឿងរ៉ាវផ្លាស់ទៅកាន់កាស្មៀរ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងព្រះសរស្វតី និងពាក្យសម្រស់។ ស្តេចពីរអង្គជាមិត្តគ្នា ដាក់ភ្នាល់ការប្រមាញ់; ក្នុងការដេញតាមរវាងឆ្កែញី និងទន្សាយ មានការប្រែប្រួលយ៉ាងគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល។ នៅពេលនោះ សត្វទាំងពីរប៉ះពាល់នឹងកក់/ទឹក ដែលជាប់ទាក់ទងនឹងទឹកលាងជើងរបស់អ្នកសូត្រ—ព្រះព្រាហ្មណ៍វត្ស ដែលសូត្រជំពូកទី១៤ នៃគីតាជានិច្ច។ ដោយបុណ្យពីការប៉ះពាល់ដ៏បរិសុទ្ធនេះ ទន្សាយ និងឆ្កែញី បោះបង់កំណើតទាប ហើយឡើងសួគ៌ដោយរថទិព្វ។ សិស្សរបស់វត្ស (ស្វកន្ធរ) ពន្យល់អំពីហេតុកម៌ពីមុន—ព្រាហ្មណ៍លេងល្បែងស៊ីសង ការល្មើសក្នុងជីវិតគ្រួសារ និងអំពើហិង្សា—ហើយសន្និដ្ឋានថា សត្រូវភាពអាចបន្តឆ្លងជាតិភព ប៉ុន្តែអាចឈ្នះបានដោយស្និទ្ធស្នាលនឹងការសូត្រព្រះគម្ពីរ; ស្តេចក៏សិក្សាគីតាដោយសទ្ធា ហើយបានដល់ស្ថានភាពខ្ពស់បំផុត។