Adhyaya 186

អធ្យាយ ១៨៦ ពិពណ៌នាកុលហាបុរៈ (Kolhāpura) ជាស្ថានបូជាសក្តិដ៏អធិកអធម ដែលអាចប្រទានទាំងសុខភោគ និងមោក្សៈ។ ក្រុងត្រូវបានសរសើរដោយភាពរុងរឿង និងប្រជាជនមានធម៌ ជាមូលដ្ឋាននៃតីរថ-មាហាត្ម្យៈ។ ព្រះរាជកុមារ ព្រះបុត្ររបស់ព្រះបាទ បૃហទ្រថ មកសុំទស្សនៈព្រះស្រីមហាលក្ខ្មី។ ព្រះអង្គងូតទឹកបរិសុទ្ធ ធ្វើពិធីបូជាបុព្វបុរស ហើយសូត្រស្តូត្រាសក្តិយ៉ាងវែង ដែលរួមទាំងចក្រវាលវិទ្យា (បង្កើត–ថែរក្សា–លាយបាត់) និងយោគៈខាងក្នុង (ចក្រ នាដ-បិន្ទុ-កលា) ព្រមទាំងរូបរាងជាច្រើនរបស់ទេវី។ ទេវីពេញព្រះហឫទ័យ ហើយបញ្ជាឲ្យទៅរកព្រះព្រាហ្មណ៍ សិទ្ធ-សមាធិ។ សិទ្ធ-សមាធិបង្ខំទេវតាឲ្យយកសេះអស្វមេធដែលត្រូវលួចមកវិញ ហើយបន្ទាប់មកធ្វើឲ្យព្រះបាទ បૃហទ្រថ ដែលរាងកាយត្រូវបានសម្ងួតដោយប្រេងក្តៅ ក្រោករស់ឡើងវិញ។ ពេលសួរអំពីប្រភពអំណាច គាត់បញ្ជាក់ថាមកពីការសូត្រភគវద్గីតា ជំពូកទី ១២ ដោយមិនឈប់ឈរ ដោយបង្ហាញថាការសូត្រដោយភក្តិជាមូលហេតុផ្ទាល់នៃសិទ្ធិ និងមោក្សៈ។