Adhyaya 162

មហាទេវ (សិវៈ) ណែនាំទេវី បារវតី ឲ្យទៅកាន់ កាពោតិកា/កាពោត ទីរថៈ ដែលភ្ជាប់នឹងទឹកហូរនៃទន្លេ សាប្រាមតី។ នៅទីនោះ ត្រូវងូតទឹកបរិសុទ្ធ ហើយអនុវត្តពិធីដែលមានធាតុស្រាទ្ធៈ ដូចជា បិណ្ឌ និង តរពណៈ ព្រមទាំងចែកបូជាឲ្យសត្វដូច ក្អែក និង ឆ្កែ និងបំពេញភក្តិតាមរដូវ និងតិថី។ ជាពិសេស ការងូតទឹកក្នុងខែ វៃសាខៈ បន្ទាប់មកបូជា ឥសាន ជា ប្រាចីនេស្វរ ដោយគ្រាប់មូស្តាតពណ៌ស្រាល នាំឲ្យបានការលោះលែងសម្រាប់ខ្លួនឯង និងបុព្វបុរស។ ឈ្មោះទីរថៈត្រូវបានពន្យល់តាមរឿងកំណើត៖ ព្រាបមួយដែលជាវៃષ્ણវៈយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ នៅថ្ងៃ ទ្វាទសី ដែលព្រះវិษ្ណុសក្ការៈ បានទទួលភ្ញៀវជាឥន្ទ្រីដែលទាមទារសាច់ ហើយព្រាបបានរក្សាធម៌ភ្ញៀវ ដោយបូជារូបកាយរបស់ខ្លួនឯង។ ការលះបង់នេះបានបង្កើតអំណាចបរិសុទ្ធកម្មរបស់ទីរថៈ។ ចុងក្រោយ អធ្យាយបញ្ជាក់ធម៌សកលថា ត្រូវគោរពភ្ញៀវជានិច្ច ព្រោះអតិថិសត្ការៈផ្តល់បុណ្យគ្រប់មុខ និងនាំទៅកាន់វិษ្ណុធាមដ៏ថេរអចិន្ត្រៃយ៍។