Adhyaya 112

នៅក្នុង ការត្តិក-មាហាត្ម្យ នៃ ឧត្តរ-ខណ្ឌ អធ្យាយនេះបន្តពីការលើកតម្កើងភក្តិ—ទុលសី ខែការត្តិក ឯកាទសី និងទ្វារកា ដែលព្រះភគវានស្រឡាញ់យ៉ាងខ្លាំង—ទៅកាន់សេចក្តីបង្រៀនធម៌ដ៏លម្អិតអំពីរបៀបដែល បុណ្យ (puṇya) និង បាប (pāpa) អាចចែករំលែក ឬផ្ទេរតាមរយៈសង្គមសហវាស និងការប៉ះពាល់គ្នា។ ដោយសារសត្យភាមាភ្ញាក់ផ្អើលថា មុក្ខ (mokṣa) អាចកើតពីបុណ្យដែលអ្នកដទៃប្រទានបាន ព្រះក្រឹស្ណៈបានពន្យល់អំពី “ភាគ” នៃផលកម្ម។ អធ្យាយនេះរាយបញ្ជីសមាមាត្រភាគផលបុណ្យ-បាបដែលកើតពីការរស់នៅរួម/ភាពជិតស្និទ្ធ ការញ៉ាំអាហាររួម ការបង្រៀន ឬសេវាព្រះព្រហ្មណ៍/បូជាចារ្យ ការចែកកៅអី ឬយានជំនិះ ការប៉ះ ការនិយាយ ការសរសើរ ហើយសូម្បីតែការមើល ការស្តាប់ និងការចងចាំ។ វាក៏ព្រមានខ្លាំងអំពីការបង្ខូចកេរ្តិ៍ឈ្មោះថា បុណ្យរបស់អ្នកនិយាយអាក្រក់អាចផ្ទេរទៅកាន់អ្នកដែលត្រូវគេបង្ខូច។ បន្ថែមទៀត វាសរសើរសេវាដោយមិនទទួលប្រាក់ឧបត្ថម្ភថាជាបុណ្យ និងពិភាក្សាអំពីធម៌នៃការគ្រប់គ្រងរដ្ឋ បំណុល បុណ្យដែលកខ្វក់ដោយទ្រព្យលួច និងការចែកបុណ្យក្នុងទំនាក់ទំនង គ្រូ-សិស្ស ប្តី-ប្រពន្ធ និងឪពុក-កូន។