Adhyaya 7

Verse 1

ऋषय ऊचुः । भारतस्यास्य वर्षस्य तथा हैमवतस्य च । प्रमाणमायुषः सूत बलं चापि शुभाशुभम्

ព្រះឥសីទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ឱ សូតៈ សូមប្រាប់យើងអំពីវិសាលភាពនៃភារតវర్షនេះ និងតំបន់ហិមវតផង; រួមទាំងមាត្រដ្ឋានអាយុ កម្លាំងរបស់សត្វលោក និងអ្វីដែលជាមង្គល ឬអមង្គល»។

Verse 2

अनागतमतिक्रांतं वर्तमानं च सत्तम । आचक्ष्व नो विस्तरेण हरिवर्षं तथैव च

ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកមានធម៌ សូមពណ៌នាឲ្យយើងដោយលម្អិតអំពីអនាគត អតីត និងបច្ចុប្បន្ន ហើយសូមប្រាប់អំពី ហរិវර්ษ (Harivarṣa) ដូចគ្នាផង។

Verse 3

सूत उवाच । चत्वारि भारते वर्षे युगानि मुनिपुंगवाः । कृतं त्रेता द्वापरं च तिष्यं च द्विजसत्तमाः

សូត្រ បាននិយាយថា៖ «ឱ មុនីដ៏ប្រសើរ ក្នុងភារតវර්ษ (Bhārata-varṣa) មានយុគ៤ គឺ ក្រឹត (Kṛta), ត្រេតា (Tretā), ទ្វាបរ (Dvāpara) និង ទិષ្យ (Tiṣya/កាលី) ឱ ទ្វិជៈដ៏ប្រសើរ»។

Verse 4

पूर्वे कृतयुगं नाम ततस्त्रेतायुगं द्विजाः । तत्पश्चाद्द्वापरं चाथ ततस्तिष्यः प्रवर्तते

នៅដើមមានយុគឈ្មោះ ក្រឹតយុគ; បន្ទាប់មក ឱ ទ្វិជៈទាំងឡាយ យុគត្រេតា មកដល់។ បន្ទាប់ពីនោះ គឺ ទ្វាបរ ហើយបន្ទាប់មកទៀត យុគទិષ្យ (កាលី) ចាប់ផ្តើមដំណើរការ។

Verse 5

चत्वारि तु सहस्राणि वर्षाणां मुनिपुंगवाः । आयुः संख्या कृतयुगे संख्याता हि तपोधनाः

ឱ មុនីដ៏ប្រសើរ ក្នុងក្រឹតយុគ អាយុកាលត្រូវបានរាប់ថា មាន៤ពាន់ឆ្នាំ—ដូចដែលបានប្រកាសហើយ ឱ អ្នកមានទ្រព្យជាតបៈ (tapodhana)។

Verse 6

तथा त्रीणि सहस्राणि त्रेतायामायुषो विदुः । द्वे सहस्रे द्वापरे तु भुवि तिष्ठंति सांप्रतम्

ដូចគ្នានេះ នៅយុគត្រេតា គេដឹងថា អាយុកាលមនុស្សមាន៣ពាន់ឆ្នាំ; ប៉ុន្តែនៅយុគទ្វាបរ ដែលកំពុងមាននៅលើផែនដីបច្ចុប្បន្ន វាមាន២ពាន់ឆ្នាំ។

Verse 7

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे सप्तमोऽध्यायः

ដូច្នេះ ជំពូកទី៧ ក្នុងស្វគ៌ខណ្ឌ នៃ «ស្រី បទ្ម មហាបុរាណ» ដ៏រុងរឿង បានបញ្ចប់។

Verse 8

महाबला महासत्त्वाः प्रज्ञागुणसमन्विताः । प्रजायंते च जाताश्च शतशोऽथ सहस्रशः

សត្វមានកម្លាំងធំ មានចិត្តធំ ប្រកបដោយប្រាជ្ញា និងគុណធម៌ កើតឡើង—ហើយក៏បានកើតមកហើយ—រាប់រយ ទាំងរាប់ពាន់។

Verse 9

द्विजाः कृतयुगे विप्रा बलिनः प्रियदर्शनाः । प्रजायंते च जाताश्च मुनयो वै तपोधनाः

នៅក្រឹតយុគ ពួកទ្វិជៈ—វិប្រព្រាហ្មណ៍—កើតមកមានកម្លាំង និងមានរូបឆោមគួរជាទីពេញចិត្ត; ហើយមុនីដែលសម្បូរទៅដោយតបៈ ក៏កើតឡើង និងរីកចម្រើនពិតប្រាកដ។

Verse 10

महोत्साहा महात्मानो धार्मिकाः सत्यवादिनः । प्रियदर्शा वपुष्मंतो महावीर्य्या धनुर्धराः

ពួកគេពោរពេញដោយឧស្សាហ៍ដ៏ធំ—ជាមហាត្មា មានធម៌ និងនិយាយសច្ចៈ; មើលទៅគួរជាទីពេញចិត្ត រាងកាយសង្ហា មានវីរភាពខ្លាំង និងជំនាញក្នុងវិជ្ជាធ្នូ។

Verse 11

वीरा हि युधि जायंते क्षत्रियाः शूरसंमताः । त्रेतायां क्षत्रियास्तावत्सर्वे वै चक्रवर्तिनः

ពិតប្រាកដណាស់ វីរបុរសកើតឡើងនៅកណ្ដាលសមរភូមិ—គឺពួកក្សត្រិយៈដែលគេគោរពថាជាវីរជន។ ហើយនៅត្រេតាយុគ ក្សត្រិយៈទាំងអស់ពិតជាជាចក្រវត្តិន ព្រះមហាក្សត្រចក្រពត្រ។

Verse 12

सर्ववर्णाश्च जायंते सदैव द्वापरे युगे । महोत्साहा वीर्यवंतः परस्परवधैषिणः

ក្នុងយុគទ្វាបរ មនុស្សគ្រប់វណ្ណៈកើតមានជានិច្ច ពោរពេញដោយកម្លាំងក្លាហាន និងសេចក្តីអង់អាច ប៉ុន្តែប្រាថ្នាបំផ្លាញគ្នាទៅវិញទៅមក។

Verse 13

तेजसांधेनसंयुक्ताः क्रोधनाः पुरुषाः किल । लुब्धाश्चानृतकाश्चैव तिष्ये जायंति भो द्विजाः

ឱ ពួកទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) គេនិយាយថា បុរសដែលកើតក្នុងតិស្យ (នក្សត្រ) មានពន្លឺតេជៈចែងចាំងដល់ភ្នែក—ងាយខឹង លោភ និងចូលចិត្តពាក្យមិនពិត។

Verse 14

ईर्ष्या मानस्तथा क्रोधो मायासूया तथैव च । तिष्ये भवंति भूतानां रागो लोभश्च सत्तमाः

ការច嫉, មោទនភាពដែលរងរបួស, កំហឹង, ល្បិចមាយា និងចិត្តអាក្រក់ក៏កើតឡើងដែរ; ហើយក្នុងកាលតិស្យ ឱ អ្នកប្រសើរនៃអ្នកមានគុណធម៌ កាមរាគ និងលោភៈចូលស្នាក់នៅក្នុងសត្វមានជីវិត។

Verse 15

संक्षेपो वर्त्तते विप्रा द्वापरे युगमध्यगे । गुणोत्तरं हैमवतं हरिवर्षं ततः परम्

ឱ ពួកវិប្រក (ព្រាហ្មណ៍) ក្នុងយុគទ្វាបរ នៅកណ្ដាលយុគ មានសេចក្តីសង្ខេបដូចនេះ៖ មុនគេ គុណោត្តរ បន្ទាប់មក ហៃមវត ហើយក្រោយមកទៀត ហរិវರ್ಷ។