Adhyaya 4

Verse 1

ऋषय ऊचुः । मेरोरथोत्तरं पश्चात्पूर्वमाचक्ष्व सूततः । निखिलेन महाबुद्ध माल्यवंतं च पर्वतम्

ព្រះឥសីទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «ឱ សូតៈ អ្នកមានប្រាជ្ញាធំ សូមពណ៌នាឲ្យយើងដោយពេញលេញ—ចាប់ពីតំបន់ខាងលិច និងខាងកើត បន្ទាប់មកដល់ផ្នែកខាងជើងនៃភ្នំ មេរុ—ហើយភ្នំឈ្មោះ មាល្យវន្ត ផងដែរ»។

Verse 2

सूत उवाच । दक्षिणेन तु नीलस्य मेरोः पार्श्वे तथोत्तरे । उत्तराः कुरवो विप्राः पुण्याः सिद्धनिषेविताः

សូត្រាបានមានពាក្យថា៖ ខាងត្បូងនៃ នីល និងនៅជាយខាងជើងនៃភ្នំ មេរុ មានដែនដីកុរុខាងជើង ឱ ព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ—បរិសុទ្ធ និងជាទីដែលព្រះសិទ្ធៈមកសេវា។

Verse 3

तत्र वृक्षा मधुफला नित्यपुष्पफलोपगाः । पुष्पाणि च सुगंधीनि रसवंति फलानि च

នៅទីនោះ ដើមឈើមានផ្លែផ្អែមដូចទឹកឃ្មុំ ហើយតែងពោរពេញដោយផ្កា និងផ្លែជានិច្ច។ ផ្កាមានក្លិនក្រអូប និងផ្លែពេញដោយទឹករសជាតិ។

Verse 4

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे चतुर्थोऽध्यायः

ដូច្នេះ បទទី៤ ក្នុង ស្វರ್ಗខណ្ឌ នៃ ព្រះបដ្មមហាបុរាណា (Śrī Padma Mahāpurāṇa) បានបញ្ចប់។

Verse 5

प्रक्षरंति सदा क्षीरं तत्र सर्वेऽमृतोपमम् । वस्त्राणि च प्रसूयंते फलेष्वाभरणानि च

នៅទីនោះ (ដើមឈើទាំងនោះ) តែងហូរទឹកដោះជានិច្ច ដូចអម្រឹតសម្រាប់សព្វគ្នា។ នៅទីនោះក៏មានសម្លៀកបំពាក់កើតឡើង ហើយលើផ្លែឈើក៏មានគ្រឿងអលង្ការលេចឡើងផងដែរ។

Verse 6

सर्वा मणिमयी भूमिः सूक्ष्मकांचनवालुका । सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्फलाश्च तपोधनाः

ដីទាំងមូលធ្វើពីមណីរតនៈ មានខ្សាច់មាសល្អិតៗ; ប៉ះទៅសុខស្រួលគ្រប់រដូវ។ ទោះជាយ៉ាងណា ឱ អ្នកជាគំនរទ្រព្យនៃតបៈ ដើមឈើនៅទីនោះវិញគ្មានផ្លែ។

Verse 7

देवलोकच्युताः सर्वे जायंते तत्र मानवाः । शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वसुप्रियदर्शनाः

នៅទីនោះ សត្វទាំងអស់ដែលធ្លាក់ចុះពីទេវលោក កើតជាមនុស្ស—មានវង្សត្រកូលបរិសុទ្ធ និងខ្ពង់ខ្ពស់ ហើយមានរូបសម្បត្តិគួរឲ្យគេស្រឡាញ់ទាំងអស់គ្នា។

Verse 8

मिथुनानि च जायंते स्त्रियश्चाप्सरसोपमाः । तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबंत्यमृतसंनिभम्

នៅទីនោះ គូស្វាមីភរិយាកើតមាន ហើយស្ត្រីទាំងឡាយស្រស់ស្អាតដូចអប្សរា។ សត្វដែលមានទឹកដោះច្រើននោះ ផឹកទឹកដោះរបស់ខ្លួន ដែលប្រៀបដូចអម្រឹត។

Verse 9

मिथुनं जायते काले समंताच्च प्रवर्द्धते । तुल्यरूपगुणोपेतं समवेशं तथैव च

ពេលដល់កាល គូមួយកើតឡើង ហើយលូតលាស់ពេញទិសទាំងអស់។ មានរូបរាង និងគុណលក្ខណៈស្មើគ្នា ហើយស្ថិតក្នុងសមាគមដ៏សមរម្យដដែល។

Verse 10

एकमेवानुरूपं च चक्रवाकसमं द्विजाः । निरामयाश्च ते लोका नित्यं मुदितमानसाः

ឱ ព្រះឫស្សីទ្វិជៈ! លោកទាំងនោះមានសភាពសមស្របដូចគ្នាទាំងអស់ ប្រៀបដូចគូបក្សីចក្រវាក។ ពួកគេគ្មានជំងឺ ហើយអ្នកស្នាក់នៅមានចិត្តរីករាយជានិច្ច។

Verse 11

दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च । जीवंति ते महाभागा न चान्योन्यं जहत्युत

សត្វមានសំណាងដ៏ធំនោះ រស់បានដប់ពាន់ឆ្នាំ ហើយបន្ថែមទៀតមួយរយទសវត្សរ៍; ហើយពួកគេមិនបោះបង់គ្នាទៅវិញទៅមកឡើយ។

Verse 12

भारुंडा नाम शकुनास्तीक्ष्णतुंडा महाबलाः । तान्निर्हरंतीहमृतान्दरीषु प्रक्षिपंति च

នៅទីនោះមានបក្សីឈ្មោះ ភារុណ្ឌា មានចំពុះមុត និងកម្លាំងខ្លាំងណាស់; វាដឹកយកសពនៅទីនេះ ហើយបោះចូលទៅក្នុងរូងភ្នំ។

Verse 13

उत्तराःकुरवो विप्रा व्याख्यातास्ते समासतः । मेरुपार्श्वमहं पूर्वं प्रवक्ष्यामि यथातथम्

ឱ ព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ អុត្តរ-កុរុ ត្រូវបានពន្យល់ជាសង្ខេបដល់អ្នកហើយ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពណ៌នាជាមុនអំពីដែនដីនៅជាយភ្នំមេរុ ដូចដែលវាពិតប្រាកដ។

Verse 14

तस्य मूर्द्धाभिषेकस्तु भद्राश्वस्य तपोधनाः । भद्रशालवनं यत्र कालाम्राश्च महाद्रुमाः

ឱ ព្រះមុនីអ្នកសម្បូរដោយតបៈ នៅទីនោះបានមានពិធី មូរធាភិសេក (អភិសេកលើក្បាល) របស់ ភទ្រាស្វៈ—នៅព្រៃ ភទ្រសាលៈ ដែលមានដើមស្វាយខ្មៅធំៗផងដែរ។

Verse 15

कालाम्रास्तु महाभागा नित्यंपुष्पफलाः शुभाः । द्रुमाश्च योजनोत्सेधाः सिद्धचारणसेविताः

ដើមស្វាយ កាលាម្រា ទាំងនោះមានសិរីមង្គល និងមានផ្កា-ផ្លែជានិច្ច។ ហើយមានដើមឈើផ្សេងទៀតក៏មាន កម្ពស់ដល់មួយយោជន៍ ដែលសិទ្ធៈ និង ចារណៈ មកសេវា និងចូលចិត្តទៅមក។

Verse 16

तत्र ते पुरुषाः श्वेतास्तेजोयुक्तमहाबलाः । स्त्रियः कुमुदवर्णाश्च सुंदर्यः प्रियदर्शनाः

នៅទីនោះ បុរសទាំងឡាយមានពណ៌សភ្លឺរលោង ពោរពេញដោយតេជៈ និងកម្លាំងធំ; ស្ត្រីទាំងឡាយមានពណ៌ដូចផ្កាឈូកស ក្រសោបស្រស់ស្អាត និងគួរឲ្យរីករាយពេលឃើញ។

Verse 17

चंद्रवर्णाश्चतुर्वर्णाः पूर्णचंद्रनिभाननाः । चंद्रशीतलगात्राश्च नृत्यगीतविशारदाः

ពួកគេមានពណ៌ស្រស់ដូចព្រះចន្ទ ស្ថិតក្នុងវណ្ណៈទាំងបួន មុខមាត់ដូចព្រះចន្ទពេញវង់។ កាយត្រជាក់ដូចពន្លឺចន្ទ ហើយជំនាញក្នុងរបាំ និងចម្រៀង។

Verse 18

दशवर्षसहस्राणि तत्रायुर्द्विजसत्तमाः । कालाम्ररसपीतास्ते नित्यं संस्थितयौवनाः

ឱ ទ្វិជសត្តមៈ នៅទីនោះអាយុកាលមានដល់មួយម៉ឺនឆ្នាំ។ ពួកគេបានផឹកទឹកស្រង់ស្វាយខ្មៅ ហើយស្ថិតនៅក្នុងវ័យក្មេងជានិច្ច។

Verse 19

दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण तु । सुदर्शनो नाम महान्जंबूवृक्षः सनातनः

នៅខាងត្បូងនៃ នីល និងខាងជើងនៃ និષធ មានដើមជាំបូដ៏មហិមា និងអស់កល្បជានិច្ច ឈ្មោះ “សុទർശន” ឈរនៅទីនោះ។

Verse 20

सर्वकामफलः पुण्यः सिद्धचारणसेवितः । तस्य नाम्ना समाख्यातो जंबूद्वीपः सनातनः

ដើមនោះបរិសុទ្ធ ប្រទានផលនៃក្តីប្រាថ្នាទាំងអស់ មានសិទ្ធៈ និងចារណៈមកបម្រើបូជា។ ដោយនាមរបស់វា ទើបដែនដីអស់កល្បនេះត្រូវហៅថា “ជាំបូទ្វីប”។

Verse 21

योजनानां सहस्रं च शतं च द्विजसत्तमाः । तथा माल्यवतः शृंगे पूर्वे पूर्वानुगांतकाः

ឱ ទ្វិជសត្តមៈ (វិសាលភាព) មួយពាន់យោជន៍ និងមួយរយយោជន៍។ ដូចគ្នានេះ នៅលើកំពូលខាងកើតនៃ ម៉ាល្យវត ក្នុងតំបន់បូព៌ា ពួកវាស្ថិតជាលំដាប់ តាមក្រោយគ្នា។

Verse 22

योजनानां सहस्राणि पंचाशन्माल्यवान्द्विजाः । महारजतसंकाशा जायंते तत्र मानवाः

នៅទីនោះ ឱ ទ្វិជៈ (អ្នកកើតពីរដង) មនុស្សកើតមកពាក់កម្រងផ្កា វែងទូលាយដល់ហាសិបពាន់យោជនៈ ហើយភ្លឺរលោងដូចប្រាក់ដ៏មហិមា។

Verse 23

ब्रह्मलोकच्युताः सर्वे सर्वे च ब्रह्मवादिनः । तपस्तप्यंति ते दिव्यं भवंति ह्यूर्ध्वरेतसः

ពួកគេទាំងអស់ធ្លាក់ចុះពីព្រហ្មលោក ហើយទាំងអស់ជាអ្នកប្រកាសព្រហ្មន៍។ ពួកគេបំពេញតបៈដ៏ទេវីយៈ ហើយក្លាយជា ឧរធ្វរេតសៈ គឺព្រហ្មចារី ដែលថាមពលជីវៈលើកឡើងទៅខាងលើ។

Verse 24

रक्षणार्थं तु भूतानां प्रविशंति दिवाकरम् । षष्टिस्तानि सहस्राणि षष्टिरेव शतानि च

ដើម្បីការពារសត្វលោក ពួកគេចូលទៅក្នុងទិវាករ គឺព្រះអាទិត្យ; ចំនួនរបស់ពួកគេមានហុកសិបពាន់ និងប្រាំមួយរយ។

Verse 25

अरुणस्याग्रतो यांति परिवार्य दिवाकरम् । षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिरेव शतानि च

ពួកគេដើរទៅមុខអរុណ ហើយព័ទ្ធជុំវិញអមដំណើរព្រះអាទិត្យ; អស់រយៈពេលហុកសិបពាន់ឆ្នាំ និងបន្ថែមទៀតប្រាំមួយរយឆ្នាំ។

Verse 26

आदित्यतापतप्तास्ते विशंति शशिमंडलम्

ដោយត្រូវកម្តៅអាទិត្យដុតឆេះ ពួកគេចូលទៅក្នុងមណ្ឌលព្រះចន្ទ។