Adhyaya 39

Verse 1

नारद उवाच । अथ संध्यां समासाद्य स विद्यांतीर्थमुत्तमम् । उपस्पृश्य नरो विद्वान्भवेन्नास्त्यत्र संशयः

នារទបានពោលថា៖ បន្ទាប់មក នៅពេលសន្ធ្យា បុរសអ្នកប្រាជ្ញធ្វើអាចមនៈ (លាងបរិសុទ្ធ) នៅទីសក្ការៈដ៏ឧត្តមឈ្មោះ វិទ្យាទីរថៈ នឹងក្លាយជាអ្នកចេះដឹងពិតប្រាកដ; គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 2

रामस्य च प्रसादेन तीर्थराजं कृतं पुरा । तल्लौहित्यं समासाद्य विंद्याद्बहुसुवर्णकम्

ហើយកាលពីមុន ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះរាម ទីនោះត្រូវបានស្ថាបនាឲ្យជា ‘រាជានៃទីរថៈ’។ ពេលទៅដល់ទន្លេ លៅហិត្យៈ នរបុរសនឹងទទួលបានមាសជាច្រើន។

Verse 3

करतोयां समासाद्य त्रिरात्रोपोषितो नरः । अश्वमेधमवाप्नोति शक्रलोकं च गच्छति

បុរសណាដែលទៅដល់ទន្លេ ការ៉ាតោយា ហើយកាន់អុបវាសបីយប់ នោះទទួលបានបុណ្យដូចពិធីយជ្ញ អស្វមេធ និងទៅកាន់លោករបស់សក្រក្នុងស្ថានសួគ៌។

Verse 4

गंगायास्त्वथ राजेंद्र सागरस्य च संगमे । अश्वमेधं दशगुणं प्रवदंति मनीषणः

ឱ ព្រះរាជា! នៅកន្លែងសង្គមរវាងទន្លេគង្គា និងសមុទ្រ បណ្ឌិតប្រាជ្ញាប្រកាសថា បុណ្យនោះមានដប់ដង ស្មើផលនៃយជ្ញ អស្វមេធ។

Verse 5

गंगायास्तु परं द्वीपं प्राप्य यः स्नाति भारत । त्रिरात्रोपोषितो राजन्सर्वकाममवाप्नुयात्

ឱ ភារត! អ្នកណាដែលទៅដល់កោះឆ្ងាយនៃទន្លេគង្គា ហើយងូតទឹកនៅទីនោះ ដោយកាន់អុបវាសបីយប់ ឱ ព្រះរាជា នោះនឹងបានសម្រេចបំណងទាំងអស់។

Verse 6

ततो वैतरणीं गत्वा नदीं पापप्रमोचनीम् । विरजं तीर्थमासाद्य विराजति यथा शशी

បន្ទាប់មក ទៅដល់ទន្លេ វៃតរ៉ណី ដែលជាស្ទឹងដោះលែងពីបាប ហើយទៅដល់ទីរថៈឈ្មោះ វិរាជា នោះនឹងភ្លឺរលោងដូចព្រះចន្ទ។

Verse 7

प्रभावे च कुलं पूत्वा सर्वपापं व्यपोहति । गोसहस्रफलं लब्ध्वा पुनाति स्वकुलं नरः

ដោយអานุភាពបរិសុទ្ធរបស់ទីនោះ បុរសម្នាក់សម្អាតវង្សត្រកូល និងបំបាត់បាបទាំងអស់; ពេលទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល គាត់ក៏ធ្វើឲ្យគ្រួសាររបស់ខ្លួនបរិសុទ្ធ។

Verse 8

शोणस्य ज्योतिरथ्याश्च संगमे निवसञ्छुचिः । तर्पयित्वा पितॄन्देवानग्निष्टोमफलं लभेत्

អ្នកណាដែលស្នាក់នៅដោយភាពបរិសុទ្ធនៅចំណុចប្រសព្វនៃទន្លេ Śoṇa និង Jyotirathyā ហើយធ្វើតර්បណ (បូជាទឹក) ដល់បិត្រ និងទេវតា នោះនឹងទទួលបានបុណ្យផលស្មើនឹងយជ្ញា អគ្និṣṭោម។

Verse 9

शोणस्य नर्मदायाश्च प्रभवे कुरुपुंगव । वंशगुल्ममुपस्पृश्य वाजिमेधफलं लभेत्

ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមកុរុ! នៅកន្លែងកំណើតនៃទន្លេ Śoṇa និង Narmadā ដោយប៉ះព្រៃឫស្សី (vaṃśa-gulma) មនុស្សនឹងទទួលបានបុណ្យផលស្មើនឹងយជ្ញា អશ્વមេធ។

Verse 10

ऋषभं तीर्थमासाद्य कोशलायां नराधिप । वाजिमेधमवाप्नोति त्रिरात्रोपोषितो नरः

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! កាលបានទៅដល់ទីរថៈបរិសុទ្ធឈ្មោះ Ṛṣabha នៅកោសលា បុរសដែលអនុវត្តអុបវាសបីយប់ នឹងទទួលបានបុណ្យផលស្មើនឹងអશ્વមេធ។

Verse 11

कोशलायां समासाद्य कालतीर्थमुपस्पृशेत् । वृषभैकादशगुणं लभते नात्र संशयः

កាលបានទៅដល់កោសលា គួរងូតទឹកបរិសុទ្ធនៅ Kāla-tīrtha; នឹងទទួលបានបុណ្យផលដប់មួយដង ស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោឈ្មោល (vṛṣabha-dāna) ដោយគ្មានសង្ស័យ។

Verse 12

पुष्पवत्यामुपस्पृश्य त्रिरात्रोपोषितो नरः । गोसहस्रफलं विंद्यात्कुलं चैव समुद्धरेत्

បុរសណាដែលងូតទឹកបរិសុទ្ធនៅ Puṣpavatī ហើយអនុវត្តអុបវាសបីយប់ នឹងទទួលបានបុណ្យផលស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល ហើយក៏លើកសង្គ្រោះវង្សត្រកូលរបស់ខ្លួនផងដែរ។

Verse 13

ततो बदारिकातीर्थे स्नात्वा प्रयतमानसः । दीर्घायुष्यमवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति

បន្ទាប់មក ដោយងូតទឹកបរិសុទ្ធនៅទីរថៈបដារិកា ដោយចិត្តសម្របសម្រួល និងផ្តោតមាំមួន មនុស្សនោះទទួលបានអាយុវែង ហើយក៏ទៅដល់ស្វರ್ಗលោកផងដែរ។

Verse 14

ततो महेंद्रमासाद्य जामदग्न्यनिषेवितम् । रामतीर्थे नरः स्नात्वा वाजिमेधफलं लभेत्

បន្ទាប់មក ដល់ភ្នំមហេន្ទ្រ ដែលជាមណ្ឌលដែលជាមដគ្ន្យ (បរśុរាម) មកគោរពសេវា អ្នកណាងូតទឹកនៅរាម-ទីរថៈ នឹងទទួលបានបុណ្យផលស្មើនឹងយជ្ញអស្វមេធ។

Verse 15

मतंगस्य तु केदारं तत्रैव भरतर्षभ । तत्र स्नात्वा नरो राजन्गोसहस्रफलं लभेत्

ហើយនៅទីនោះផងដែរ ឱអ្នកប្រសើរនៃពួកភារតៈ មានកេដារៈរបស់មតង្គៈ។ ឱព្រះរាជា អ្នកណាងូតទឹកនៅទីនោះ នឹងទទួលបានបុណ្យផលស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល។

Verse 16

श्रीपर्वतं समासाद्य नदीतीरमुपस्पृशेत् । अश्वमेधमवाप्नोति परां सिद्धिं च गच्छति

ក្រោយពេលទៅដល់ស្រីបរវត និងធ្វើការលាងបាបដោយងូតទឹកនៅច្រាំងទន្លេ មនុស្សនោះទទួលបានបុណ្យផលនៃអស្វមេធយជ្ញ ហើយឈានទៅកាន់សិទ្ធិដ៏ឧត្តម។

Verse 17

श्रीपर्वते महादेवो देव्या सह महाद्युतिः । न्यवसत्परमप्रीतो ब्रह्मा च त्रिदशैर्वृतः

នៅលើស្រីបរវត ព្រះមហាទេវៈដ៏មានពន្លឺរុងរឿងធំ បានស្នាក់នៅជាមួយព្រះទេវី; ហើយនៅទីនោះផងដែរ ព្រះព្រហ្មា បានស្នាក់ដោយសេចក្តីរីករាយយ៉ាងខ្លាំង ព័ទ្ធជុំវិញដោយពួកទេវតា។

Verse 18

तत्र देवह्रदे स्नात्वा शुचिः प्रयतमानसः । अश्वमेधमवाप्नोति परां सिद्धिं च गच्छति

នៅទីនោះ បន្ទាប់ពីងូតទឹកបរិសុទ្ធនៅទេវហ្រទ (បឹងទេវតា) មនុស្សដែលស្អាត និងមានចិត្តវិន័យ នឹងទទួលបានបុណ្យស្មើអស្សវមេធយជ្ញា ហើយឈានទៅកាន់សិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។

Verse 19

ऋषभं पर्वतं गत्वा भांडेषु सुरपूजितम् । वाजपेयमवाप्नोति नाकपृष्ठे च मोदते

ពេលទៅដល់ភ្នំឫសភៈ—ដែលទីសក្ការៈក្នុងចំណោមពួកភាណ្ឌៈ ត្រូវបានទេវតាបូជា—មនុស្សនោះទទួលបានបុណ្យស្មើវាជពេយយជ្ញា ហើយរីករាយលើកំពូលសួគ៌។

Verse 20

ततो गच्छेत कावेरीं वृतामृप्सरसां गणैः । तत्र स्नात्वा नरो राजन्गोसहस्रफलं लभेत्

បន្ទាប់មក គួរទៅកាន់ទន្លេកាវេរី ដែលបានព័ទ្ធជុំវិញដោយក្រុមអប្សរា។ ឱ ព្រះរាជា បុរសដែលងូតទឹកនៅទីនោះ នឹងទទួលបានផលបុណ្យស្មើការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល។

Verse 21

तत्र तीर्थे समुद्रस्य कन्यातीर्थमुपस्पृशेत् । तत्रोपस्पृश्य राजेंद्र सर्वपापैः प्रमुच्यते

នៅទីនោះ ក្នុងទីរមណីយដ្ឋានបូជានៃសមុទ្រ គួរចុះងូតនៅកញ្ញាទីរថ។ ឱ ព្រះរាជាធិរាជ ការងូតនៅទីនោះធ្វើឲ្យមនុស្សរួចផុតពីបាបទាំងអស់។

Verse 22

अथ गोकमर्णमासाद्य त्रिषुलोकेषु विश्रुतम् । समुद्रमध्ये राजेंद्र सर्वलोकनमस्कृतम्

បន្ទាប់មក ទៅដល់គោកមរណៈ ដែលល្បីល្បាញក្នុងត្រៃលោក។ ឱ ព្រះរាជេន្រ្ទ វាជាទីសក្ការៈស្ថិតនៅកណ្ដាលសមុទ្រ ដែលសត្វលោកទាំងអស់គោរពនមស្ការ។

Verse 23

यत्र ब्रह्मादयो देवा मुनयश्च तपोधनाः । भूतयक्षाः पिशाचाश्च किन्नराः समहोरगाः

នៅទីនោះ—កន្លែងដែលព្រះព្រហ្មា និងទេវតាផ្សេងៗ ព្រមទាំងមុនីអ្នកសម្បូរតបៈ និងភូត យក្ស ពិសាច កិន្នរ ជាមួយនាគធំៗ សុទ្ធតែមានវត្តមាន។

Verse 24

सिद्धचारणगंधर्वा मानुषाः पन्नगास्तथा । सरितः सागराः शैला उपासंते उमापतिम्

សិទ្ធៈ ចារណៈ គន្ធព៌ មនុស្ស និងនាគទាំងឡាយ—ទាំងទន្លេ សមុទ្រ និងភ្នំផងដែរ—សុទ្ធតែគោរពបូជាអុមាបតិ (ព្រះសិវៈ) ព្រះអម្ចាស់នៃព្រះអុមា។

Verse 25

तत्रेशानं समभ्यर्च्य त्रिरात्रोपोषितो नरः । दशाश्वमेधमाप्नोति गाणपत्यं च विंदति

នៅទីនោះ បុរសណាដែលបូជាព្រះឥសានៈ ហើយអនុវត្តអុបោសថបីយប់ នឹងទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងអស្វមេធដប់ដង ហើយក៏ទទួលស្ថានភាពជាសមាជិកក្នុងគណៈ (gaṇa) របស់ព្រះគណបតិផងដែរ។

Verse 26

उपोष्य द्वादशरात्रं कृतार्थो जायते नरः । तस्मिन्नेव तु गायत्र्याः स्थानं त्रैलोक्यविश्रुतम्

ដោយអនុវត្តអុបោសថដប់ពីរយប់ មនុស្សនឹងក្លាយជាអ្នកសម្រេចគោលបំណង។ ពិតប្រាកដណាស់ នៅទីនោះឯងមានអាសនៈរបស់ព្រះគាយត្រី ដែលល្បីល្បាញទូទាំងត្រៃលោក។

Verse 27

त्रिरात्रमुषितस्तत्र गोसहस्रफलं लभेत् । निदर्शनं च प्रत्यक्षं ब्राह्मणानां नराधिप

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ អ្នកណាស្នាក់នៅទីនោះបីយប់ នឹងទទួលបានផលបុណ្យស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល; ហើយព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយក្លាយជាភស្តុតាងប្រសើរដែលមើលឃើញដោយផ្ទាល់នៃបុណ្យនោះ។

Verse 28

गायत्रीं पठते यस्तु योनिसंकरजो द्विजः । गाथा वा गीतिका वाणी तस्य संपद्यते नृप

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! បើទ្វិជៈម្នាក់មានវង្សកំណើតលាយឡំ សូត្រជប «គាយត្រី» នោះវាចារបស់គេនឹងសម្រេចជាគាថា ឬកវីបទចម្រៀង ដោយពេញលេញ។

Verse 29

अब्राह्मणस्य पठतः सावित्री तूपनश्यति । संवर्तस्य तु विप्रर्षे वापीमासाद्य दुर्ल्लभाम्

បើអ្នកមិនមែនព្រាហ្មណ៍ សូត្រ «សាវិត្រី» (គាយត្រី) នោះសាវិត្រីនោះនឹងក្លាយជាឥតប្រសិទ្ធិ (រលាយបាត់ផល)។ តែឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ! ពេលសំវរតៈបានទៅដល់អណ្ដូងដ៏កម្ររកបាន…

Verse 30

रूपस्य भागी भवति सुभगश्चाभिजायते । ततो वेणां समासाद्य तर्पयेत्पितृदेवताः

គេនឹងបានចំណែកនៃសោភ័ណភាព និងកើតជាមនុស្សមានសំណាង។ បន្ទាប់មក ទៅដល់ទន្លេវេណា គួរធ្វើ «តර්បណ» គឺបូជាទឹកជូនពិត្រឹ (ទេវតាបុព្វបុរស)។

Verse 31

मयूरहंससंयुक्तं विमानं लभते नरः । ततो गोदावरीं प्राप्य नित्यसिद्धनिषेविताम्

មនុស្សម្នាក់នឹងបាន «វិមាន» ទេវលោក ដែលចងជាមួយក្ងោក និងហង្ស។ បន្ទាប់មក ពេលទៅដល់ទន្លេគោទាវរី ដែលតែងតែមាននិត្យសិទ្ធៈ (អ្នកសម្រេចអមតៈ) មកសេវា (គេនឹងទទួលផលបុណ្យបន្ថែម)។

Verse 32

गवामयमवाप्नोति वायुलोकं च गच्छति । वेणायाः संगमे स्नात्वा वाजपेयफलं लभेत्

គេនឹងទទួលបានបុណ្យដែលទាក់ទងនឹងគោទាំងឡាយ ហើយទៅដល់លោកវាយុ។ ដោយងូតទឹកនៅសង្គម (ចំណុចប្រសព្វ) នៃទន្លេវេណា គេនឹងបានផលដូចបានធ្វើយជ្ញ «វាជពេយ»។

Verse 33

वरदासंगमं स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् । ब्रह्मस्थूणां समासाद्य त्रिरात्रोपोषितो नरः

អ្នកណាអប់ទឹកនៅចំណុចប្រសព្វទឹកដ៏បរិសុទ្ធឈ្មោះ «វរ​ដា-សង្គម» នឹងទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល។ ហើយបុរសដែលទៅដល់ «ព្រហ្ម-ស្ថូណា» (សសរព្រះព្រហ្ម/ទីសក្ការៈ) ហើយអនុវត្តអុបវាសបីយប់ នឹងទទួលបានផលធម៌ដ៏ធំ។

Verse 34

गोसहस्रफलं विंद्यात्स्वर्गलोकं च गच्छति । कुब्जावनं समासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः

គាត់ទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល ហើយទៅដល់ស្វರ್ಗលោក។ ពេលទៅដល់ «កុប្ជាវន» ព្រះសិស្សព្រហ្មចារីដែលមានវិន័យ និងចិត្តសមាធិ នឹងប្រព្រឹត្តតាមគួរគាប់។

Verse 35

त्रिरात्रोपोषितः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् । ततो देवह्रदे स्नात्वा कृष्णवेणा जलोद्भवे

បន្ទាប់ពីអនុវត្តអុបវាសបីយប់ ហើយអប់ទឹក នឹងទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល។ បន្ទាប់មក អប់ទឹកនៅ «ទេវ-ហ្រទ» ដែលកើតពីទឹក «ក្រឹෂ្ណ-វេណា» នឹងបន្ថែមបុណ្យបរិសុទ្ធថែមទៀត។

Verse 36

ज्योतिर्मात्र ह्रदे चैव तथा कन्याश्रमे नृप । यत्र क्रतुशतैरिष्ट्वा देवराजो दिवं गतः

ឱ ព្រះរាជា នៅ «ជ្យោតិរមាត្រ-ហ្រទ» និងដូចគ្នានៅ «កន្យាអាស្រម» មានទីកន្លែងដែល «ទេវរាជ» បានប្រតិបត្តិយជ្ញមួយរយ ដោយហេតុនោះបានឡើងទៅស្វರ್ಗ។

Verse 37

अग्निष्टोमशतं विंद्याद्गमनादेव तत्र तु । सर्वदेवह्रदे स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

គ្រាន់តែទៅដល់ទីនោះប៉ុណ្ណោះ ក៏ទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងអគ្និષ્ટោមយជ្ញមួយរយ។ ហើយអប់ទឹកនៅ «សರ್ವទេវ-ហ្រទ» នឹងទទួលបានផលស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល។

Verse 38

जातिमात्र ह्रदे स्नात्वा भवेज्जातिस्मरो नरः । शरभंगाश्रमं गत्वा शुकस्य च महात्मनः

អ្នកណាអង្គុយស្នានក្នុងបឹងបរិសុទ្ធ ជាតិមាត្រា នឹងទទួលបានស្មារតីរំលឹកជាតិមុនៗ។ បន្ទាប់មក ទៅកាន់អាស្រមរបស់ សរ​ភង្គ និងអាស្រមរបស់ មហាត្មា សុកៈ នោះក៏ទទួលបានបុណ្យកុសលបន្ថែម។

Verse 39

पितृदेवार्चनरतो गोसहस्रफलं लभेत् । दंडकारण्यमासाद्य महाराज उपस्पृशेत्

អ្នកដែលឧស្សាហ៍បូជាពិត្រ (បុព្វបុរស) និងទេវតា នឹងទទួលបានផលបុណ្យស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល។ ឱ មហារាជ! ពេលទៅដល់ ដណ្ឌការណ្យា គួរធ្វើពិធីសម្អាតខ្លួនដោយប៉ះទឹកបរិសុទ្ធ។

Verse 40

शरभंगाश्रमं गत्वा शुकस्य च महात्मनः । न दुर्गतिमवाप्नोति पुनाति स्वकुलं नरः

ដោយទៅកាន់អាស្រមរបស់ សរ​ភង្គ និងអាស្រមរបស់ មហាត្មា សុកៈ មនុស្សម្នាក់មិនធ្លាក់ចូលទុគ្គតិឡើយ; គាត់បរិសុទ្ធកុលសម្ព័ន្ធរបស់ខ្លួន។

Verse 41

ततः सूर्यारकं गच्छेज्जमदग्निनिषेवितम् । रामतीर्थं नरः स्नात्वा विंद्याद्बहुसुवर्णकम्

បន្ទាប់មក គួរទៅកាន់ សូរ្យារកៈ ទីរថៈបរិសុទ្ធដែលព្រះឥសី ជមទគ្និ ធ្លាប់មកសេវា។ ពេលស្នាននៅ រាមទីរថៈ មនុស្សនឹងទទួលបានរង្វាន់ដ៏ធំធេង ដូចមាសច្រើនលើសលប់។

Verse 42

सप्तगोदावरीं स्नात्वा नियतो नियताशनः । महापुण्यमवाप्नोति देवलोकं च गच्छति

ក្រោយស្នាននៅ សប្តគោទាវរី ដោយមានវិន័យ និងសម្របសម្រួលអាហារ មនុស្សនោះទទួលបានបុណ្យដ៏មហិមា ហើយទៅដល់ទេវលោក។

Verse 43

ततो देवपथं गच्छेन्नियतो नियताशनः । देवसत्रस्य यत्पुण्यं तदवाप्नोति मानवः

បន្ទាប់មក មនុស្សដែលមានវិន័យ និងសម្របសម្រួលក្នុងអាហារ គួរដើរតាមមាគ៌ានៃទេវតា; ដោយហេតុនោះ គាត់ទទួលបានបុណ្យដ៏បរិសុទ្ធដូចគ្នានឹងបុណ្យនៃទេវសត្រ (ពិធីយជ្ញារបស់ទេវតា)។

Verse 44

तुंगकारण्यमासाद्य ब्रह्मचारी जितेंद्रियः । वेदानध्यापयत्तत्र मुनीन्सारस्वतः पुरा

ពេលទៅដល់ព្រៃទុង្គា មុនីអ្នកប្រកាន់ព្រហ្មចារី និងឈ្នះអារម្មណ៍ទាំងឡាយ—មាននាមថា សារស្វត—កាលពីបុរាណបានបង្រៀនវេទដល់មុនីទាំងនោះនៅទីនោះ។

Verse 45

तत्र वेदान्प्रणष्टांस्तु मुनेरांगिरसः सुतः । उपविष्टो महर्षीणामुत्तरीयेषु भारत

នៅទីនោះ ឱ ភារតៈ កូនប្រុសរបស់មុនី អាង្គិរាស បានអង្គុយនៅកណ្ដាលមហាឥសីទាំងឡាយ ជិតសំពត់អុត្តរីយៈរបស់ពួកគេ ខណៈដែលវេទបានបាត់បង់ទៅ។

Verse 46

ओंकारेण यथान्यायंसम्यगुच्चारितेन ह । येन यत्पूर्वमभ्यस्तं तस्य तत्समुपस्थितम्

ពិតប្រាកដណាស់ ពេលអូមការ (Oṃ) ត្រូវបានបញ្ចេញសំឡេងត្រឹមត្រូវតាមវិធីវិន័យ នោះអ្វីដែលមនុស្សបានហាត់អនុវត្តពីមុន ផលរបស់វានឹងបង្ហាញខ្លួនចំពោះគាត់។

Verse 47

ऋषयस्तत्र देवाश्च वरुणोऽग्निप्रजापतिः । हरिर्नारायणो देवो महादेवस्तथैव च

នៅទីនោះ មានឥសីទាំងឡាយ និងទេវតាទាំងឡាយស្ថិតនៅ—វរុណ អគ្គនី និងប្រជាបតិ; ហើយក៏មាន ហរិ ទេវ នារាយណៈ និងមហាទេវ ដូចគ្នាផងដែរ។

Verse 48

पितामहश्च भगवान्देवैस्सह महाद्युतिः । भृगुं नियोजयामास याजनार्थे महाद्युतिम्

បន្ទាប់មក ព្រះបិតាមហៈ ព្រះភគវាន ព្រះព្រហ្ម ដែលភ្លឺរលោងដោយតេជៈដ៏មហិមា ជាមួយពួកទេវតា បានតែងតាំងឥសីភ្រឹគុដ៏រុងរឿង ឲ្យធ្វើការប្រព្រឹត្តយជ្ញ។

Verse 49

ततः स चक्रे भगवानृषीणां विधिवत्तदा । सर्वेषां पुनराधानं देवदृष्टेन कर्मणा

បន្ទាប់មក ព្រះភគវាន បានប្រព្រឹត្តតាមវិធីវិន័យយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ហើយដោយកិច្ចការដែលទេវតាបានបង្ហាញ បានធ្វើពិធី «ពុនរាធាន» សម្រាប់ឥសីទាំងអស់ គឺការស្ថាបនាភ្លើងបូជាឡើងវិញ។

Verse 50

आज्यभागेन वै तत्र तर्पितास्तु यथाविधि । देवास्त्रिभुवनं याता ऋषयश्च यथासुखम्

នៅទីនោះ តាមវិធីវិន័យ ពួកគេត្រូវបានបំពេញចិត្តដោយចំណែកនៃអាជ្យ (ប៊ឺសុទ្ធ) ដែលបានកំណត់។ បន្ទាប់មក ទេវតាទាំងឡាយបានចេញទៅកាន់ត្រីភព ហើយឥសីទាំងឡាយក៏ចាកចេញដោយសុខសាន្ត។

Verse 51

तदरण्यं प्रविष्टस्य तुंगकं राजसत्तम । पापं विनश्यते सद्यः स्त्रिया वै पुरुषस्य वा

ឱ ព្រះរាជាអធិរាជ! នៅពេលណាអ្នកណាម្នាក់ចូលទៅក្នុងព្រៃ «ទុងកក» នោះ បាបនឹងរលាយបាត់ភ្លាមៗ មិនថាជាស្ត្រីឬបុរសឡើយ។

Verse 52

तत्र मासं वसेद्धीरो नियतो नियताशनः । ब्रह्मलोकं व्रजेद्राजन्पुनीते च कुलं पुनः

ឱ ព្រះរាជា! បុរសមានចិត្តមាំមួនគួរតែស្នាក់នៅទីនោះមួយខែ ដោយគោរពវិន័យ និងកំណត់អាហារឲ្យសមរម្យ។ បន្ទាប់មក គាត់នឹងទៅដល់ព្រហ្មលោក ហើយបរិសុទ្ធកុលសម្ព័ន្ធរបស់ខ្លួនម្តងទៀត។

Verse 53

मेधावनं समासाद्य पितृदेवांश्च तर्पयेत् । अग्निष्टोममवाप्नोति स्मृतिं मेधां च विंदति

ពេលទៅដល់មេធាវនៈ គួរធ្វើតර්បណៈ (ទឹកបូជា) ជូនពិត្រ (បុព្វបុរស) និងទេវតាទាំងឡាយ; ដោយហេតុនេះ នឹងទទួលបានបុណ្យស្មើអគ្និṣṭោមយជ្ញា ហើយបានស្មារតី និងមេធា (ប្រាជ្ញា)។

Verse 54

तत्र कालंजरं गत्वा गोसहस्रफलं लभेत् । आत्मानं साधयेत्तत्र गिरौ कालंजरे नृप

នៅទីនោះ ដោយទៅកាន់កាលញ្ចរៈ នឹងទទួលបានបុណ្យស្មើការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល។ ឱ ព្រះរាជា នៅលើភ្នំកាលញ្ចរៈនោះ គួរធ្វើសាធនៈ និងតបៈ ដើម្បីសម្រេចខ្លួនឯង។

Verse 55

स्वर्गलोके महीयेत नरो नास्त्यत्र संशयः । ततो गिरिवरश्रेष्ठे चित्रकूटे विशांपते

មនុស្សម្នាក់ត្រូវបានគោរពនៅស្វರ್ಗលោក—គ្មានសង្ស័យឡើយ។ បន្ទាប់មក ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃប្រជាជន គាត់ទៅកាន់ភ្នំដ៏ប្រសើរបំផុត គឺ ចិត្រកូដ (Chitrakūṭa)។

Verse 56

मंदाकिनीं समासाद्य नदीं पापविमोचनीम् । अत्राभिषेकं कुर्वाणः पितृदेवार्चने रतः

ពេលទៅដល់ទន្លេមន្ទាគិនី ដែលដោះបាប គួរធ្វើអភិសេកស្នាន (ងូតពិធី) នៅទីនោះ ហើយឧស្សាហ៍ក្នុងការអរចនា (បូជា) ពិត្រ និងទេវតាទាំងឡាយ។

Verse 57

अश्वमेधमवाप्नोति गतिं च परमां व्रजेत् । ततो गच्छेत राजेंद्र गुहस्थानमनुत्तमम्

គាត់ទទួលបានបុណ្យស្មើអશ્વមេធយជ្ញា ហើយឈានទៅកាន់ស្ថានភាពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ បន្ទាប់មក ឱ ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរ គាត់ទៅកាន់លំនៅដ្ឋានដ៏អស្ចារ្យឥតប្រៀបរបស់ពួកគុហ្យៈ (Guhyas)។

Verse 58

यत्र देवो महासेनो नित्यं सन्निहितो नृप । पुमांस्तत्र नरःश्रेष्ठ गमनादेव सिध्यति

ឱ​ព្រះរាជា នៅទីណាដែល​ព្រះទេវតា​មហាសេន​ស្ថិតនៅជានិច្ច នៅទីនោះ សូម្បីតែគ្រាន់តែទៅដល់ បុរសដ៏ប្រសើរ​ក៏បានសម្រេចសិទ្ធិ និងភាពពេញលេញខាងធម៌។

Verse 59

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् । प्रदक्षिणमुपावृत्य यशःस्थानं व्रजेन्नरः

អ្នកណាស្រង់ទឹកនៅកោដិតីរថៈ នឹងទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងការបរិច្ចាគគោមួយពាន់ក្បាល។ បន្ទាប់ពីធ្វើប្រទក្សិណា​ជុំវិញទីសក្ការៈ ហើយត្រឡប់មកវិញ គេនឹងទៅដល់ធម៌ដ្ឋានដ៏ល្បីល្បាញ ជាទីតាំងនៃកិត្តិយស។

Verse 60

अभिगम्य महादेवं विराजति यथा शशी । तत्र कूपो महाराज विश्रुतो भरतर्षभ

ពេលបានចូលទៅគោរពមហាទេវៈ គេភ្លឺរលោងដូចព្រះចន្ទ។ នៅទីនោះ ឱ​មហារាជ—ឱ​អ្នកប្រសើរនៃពូជភារតៈ—មានអណ្ដូងមួយល្បីល្បាញឆ្ងាយទូលាយ។

Verse 61

समुद्रा यत्र चत्वारो निवसंति युधिष्ठिर । ततोपस्पृश्य राजेंद्र कृत्वा चापि प्रदक्षिणम्

ឱ​យុធិស្ឋិរ នៅទីណាដែលសមុទ្រទាំងបួនស្ថិតនៅ ទីនោះ ឱ​ព្រះរាជាអធិរាជ បន្ទាប់ពីប៉ះទឹកដើម្បីសម្អាតខ្លួន (ឧបស្ប្រឹឝ្យ) ហើយធ្វើប្រទក្សិណាជុំវិញទីសក្ការៈ…

Verse 62

नियतात्मा नरः पूतो गच्छेत परमां गतिम् । ततो गच्छेत्कुरुश्रेष्ठ शृंगवेरपुरं महत्

មនុស្សដែលគ្រប់គ្រងចិត្តខ្លួន និងបានបរិសុទ្ធដោយវិន័យ នឹងឈានដល់គតិដ៏អធិក (បរមាគតិ)។ បន្ទាប់មក ឱ​អ្នកប្រសើរនៃកុរុ គេគួរធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងធំ ស្រីង្គវេរបុរៈ។

Verse 63

यत्र तीर्णो महाप्राज्ञो रामो दाशरथिः पुरा । गंगायां तु नरः स्नात्वा ब्रह्मचारी जितेंद्रियः

នៅទីសក្ការៈនោះ ដែលកាលពីបុរាណ ព្រះរាម បុត្រព្រះទសរថ អ្នកប្រាជ្ញធំ បានឆ្លងទន្លេគង្គា—មនុស្សណាអង្គុយស្នានក្នុងគង្គា រស់នៅជាព្រហ្មចារី និងសង្កត់សម្រួលអារម្មណ៍ទាំងឡាយ នឹងទទួលបានបុណ្យធម៌។

Verse 64

विधूतपाप्मा भवति वाजपेयं च विंदति । ततो मुंजवटं गछेत्स्थानं देवस्य धीमतः

គាត់នឹងរួចផុតពីបាបទាំងឡាយ ហើយទទួលបានផលបុណ្យស្មើនឹងពិធីយជ្ញ វាជពេយៈ។ បន្ទាប់មក គួរទៅកាន់ មុញ្ជវតៈ ដែលជាទីស្ថាននៃព្រះទេវតាអ្នកមានប្រាជ្ញា។

Verse 65

अभिगम्य महादेवमभ्यर्च्य च नराधिप । प्रदक्षिणमुपावृत्य गाणपत्यमवाप्नुयात्

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ក្រោយបានចូលទៅជិតព្រះមហាទេវ ហើយបូជាអង្គទ្រង់តាមវិធីសមរម្យ រួចធ្វើប្រទក្សិណា ហើយត្រឡប់វិញ; ដោយដូច្នេះ នឹងទទួលបានស្ថានភាពជាអ្នកគោរពតាមព្រះគណបតិ (គណបត្យ)។

Verse 66

ततो गच्छेत राजेंद्र प्रयागमृषिसंस्तुतम् । यत्र ब्रह्मादयो देवा दिशश्च सदिगीश्वराः

បន្ទាប់មក ឱ ព្រះរាជាធិរាជ គួរទៅកាន់ ព្រាយាគ ដែលត្រូវបានព្រះឥសីសរសើរ—ទីដែលព្រះព្រហ្មា និងទេវតាផ្សេងៗ ព្រមទាំងទិសទាំងឡាយ និងអធិការទិស (សទិសីស្វរ) ស្ថិតនៅ។

Verse 67

लोकपालाश्च सिद्धाश्च निरताः पितरस्तथा । सनत्कुमारप्रमुखास्तथैव च महर्षयः

នៅទីនោះ មានលោកបាល (អាណាព្យាបាលលោក), មានសិទ្ធៈ, មានបិត្ឫ (បុព្វបុរស) ដែលខិតខំក្នុងកិច្ចធម៌ជានិច្ច; ហើយក៏មានមហាឥសីទាំងឡាយ ដឹកនាំដោយ សនត្កុមារ ផងដែរ។

Verse 68

तथा नागाः सुपर्णाश्च सिद्धाः शुक्रधरास्तथा । सरितः सागराश्चैव गंधर्वाप्सरसस्तथा

ដូច្នេះដែរ នៅទីនោះមាននាគ និងសុបណ៌ មានសិទ្ធៈ និងពួកសុក្រធរ; មានទន្លេ និងសមុទ្រ ហើយក៏មានគន្ធព៌ និងអប្សរា​ផងដែរ។

Verse 69

हरिश्च भगवानास्ते प्रजापतिपुरस्कृतः । तत्र त्रीण्यपि कुंडानि तयोर्मध्येन जाह्नवी

នៅទីនោះ ព្រះហរិ (Bhagavān Hari) ស្ថិតនៅ ដោយបានគោរពសក្ការៈនៅមុខព្រះប្រជាបតិ។ នៅទីនោះមានកុណ្ឌសក្ការៈបី ហើយចន្លោះកុណ្ឌទាំងនោះ មានទន្លេជាហ្នវី (គង្គា) ហូរឆ្លងកាត់។

Verse 70

प्रयागात्समतिक्रांता सर्वतीर्थपुरस्कृता । तपनस्य सुता तत्र त्रिषु लोकेषु विश्रुता

ក្រោយឆ្លងកាត់ប្រយាគ—ដែលត្រូវគេគោរពថាជាទីរថៈដ៏អធិបតីក្នុងទីរថៈទាំងអស់—នៅទីនោះមានកូនស្រីរបស់តបនៈ ដែលល្បីល្បាញក្នុងលោកទាំងបី។

Verse 71

यमुनागंगया सार्द्धं संगता लोकभाविनी । गंगायमुनयोर्मध्ये पृथिव्या जघनं स्मृतम्

នៅទីនោះ ទន្លេយមុនា ប្រសព្វជាមួយទន្លេគង្គា—អ្នកបង្កកុសលដល់លោកទាំងឡាយ។ ដែនដីរវាងគង្គា និងយមុនា ត្រូវបានចងចាំថាជា ‘ជឃន’ គឺផ្នែកក្រោមនៃផែនដី។

Verse 72

प्रयागं जघनस्यांतमुपस्थमृषयो विदुः । प्रयागं सुप्रतिष्ठानं कंबलाश्वतरावुभौ

ព្រះឥសីទាំងឡាយដឹងថា ប្រយាគ គឺជា ‘ចុងបញ្ចប់នៃជឃន’ និងជា ‘ឧបស្ថ’ គឺតំបន់ចង្កេះ។ ពួកគេក៏ស្គាល់ប្រយាគថា សុប្រតិឋាន និងជាទីសក្ការៈគូ គាំបលៈ និង អស្វតរៈ។

Verse 73

तीर्थं भोगवती चैव वेदी प्रोक्ता प्रजापतेः । तत्र वेदाश्च यज्ञाश्च मूर्त्तिमंतो युधिष्ठिर

ទីរថសក្ការៈនោះហៅថា «ភោគវតី» ហើយត្រូវបានប្រកាសថាជាវេទិ (អាសនៈបូជា) របស់ ព្រះប្រជាបតិ។ នៅទីនោះ ឱ យុធិឋ្ឋិរ ព្រះវេទ និងយញ្ញទាំងឡាយ មានវត្តមានដូចជារូបកាយពិតប្រាកដ។

Verse 74

प्रजापतिमुपासंत ऋषयश्च महानघाः । यजंते क्रतुभिर्देवांस्तथा चक्रधरा नृप

ព្រះឥសីដ៏មហិមា អសុចរិត (គ្មានមល) បានគោរពបូជា ព្រះប្រជាបតិ។ ហើយដូចគ្នានេះ ឱ ព្រះរាជា អ្នកកាន់ចក្រ ក៏បានបូជាទេវតាទាំងឡាយ ដោយពិធីក្រតុ-យញ្ញ។

Verse 75

ततः पुण्यतमं नास्ति त्रिषु लोकेषु भारत । प्रयागं सर्वतीर्थेभ्यः प्रभावेणाधिकं प्रभो

ឱ ភារតៈ ក្នុងលោកទាំងបី មិនមានអ្វីមានបុណ្យលើសពីនេះទេ។ ឱ ព្រះអម្ចាស់ ព្រាយាគ ដោយអានុភាពធម៌របស់ខ្លួន លើសលប់ទីរថទាំងអស់។

Verse 76

श्रवणात्तस्य तीर्थस्य नामसंकीर्तनादपि । मूर्धका नमनाद्वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते

គ្រាន់តែស្តាប់អំពីទីរថនោះ ឬសូត្រសង្កីរតន៍នាមរបស់វា ឬក៏ទម្លាក់ក្បាលគោរព ក៏មនុស្សម្នាក់ត្រូវបានដោះលែងពីបាបទាំងអស់។

Verse 77

तत्राभिषेकं यः कुर्यात्संगमे संशितव्रतः । पुण्यं सुमहदाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः

អ្នកណាដែលកាន់វ្រតយ៉ាងតឹងរឹង ហើយធ្វើអភិសេកស្នាន (ស្រង់ទឹកបូជា) នៅទីសង្គម (ចំណុចជួបគ្នា) នោះ នឹងទទួលបានបុណ្យដ៏មហិមា ស្មើនឹងយញ្ញ រាជសូយ និង អស្វមេធ។

Verse 78

एषा यजनभूमिर्हि देवानामपि तत्कथा । दत्तं तत्र स्वल्पमपि महद्भवति भारत

ទីនេះពិតជាភូមិយញ្ញៈ; សូម្បីតែទេវតាក៏និយាយសរសើរអំពីវា។ ឱ ភារតៈ ទានតិចតួចដែលឧទ្ទិសនៅទីនោះ ក៏ក្លាយជាផលបុណ្យដ៏មហិមា។

Verse 79

न देववचनात्तात न लोकवचनादपि । मतिरुत्क्रमणीया ते प्रयागमरणं प्रति

ឱ កូនជាទីស្រឡាញ់ កុំឲ្យពាក្យទេវតា ឬពាក្យមនុស្សណាមួយ ប្រែបំផ្លាញសេចក្តីសម្រេចរបស់អ្នកឡើយ។ ចិត្តអ្នកបានប្តេជ្ញា ចេញដំណើរទៅរកមរណៈបរិសុទ្ធនៅព្រាយាគ។

Verse 80

दशतीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यस्तथापराः । येषां सान्निध्यमत्रैव कीर्त्तितं कुरुनंदन

ឱ កុរុនន្ទនៈ ទីរថៈមួយម៉ឺន និងក្រៅពីនោះទៀត ហុកសិបកោដិ—ដែលបានសរសើរថា មានសាន្និធ្យនៅទីនេះឯង—ត្រូវបានប្រកាសឡើង។

Verse 81

चतुर्विद्ये च यत्पुण्यं सत्यवादिषु चैव यत् । स्नातएवतदाप्नोतिगंगायामुनसंगमे

បុណ្យណាដែលកើតពីវិជ្ជាទាំងបួន និងបុណ្យណាដែលជារបស់អ្នកនិយាយសច្ចៈ—អ្នកដែលងូតទឹកនៅសង្គមនៃគង្គា និងយមុនា នឹងទទួលបានបុណ្យនោះដូចគ្នា។

Verse 82

ततो भोगवती नाम वासुकेस्तीर्थमुत्तमम् । तत्राभिषेकं यः कुर्यात्सोऽश्वमेधमवाप्नुयात्

បន្ទាប់មក មានទីរថៈដ៏ឧត្តមឈ្មោះ ភោគវតី ដែលជារបស់វាសុកី។ អ្នកណាធ្វើអភិសេក (ងូតទឹកពិធី) នៅទីនោះ នឹងទទួលបានបុណ្យស្មើអស្សវមេធយញ្ញៈ។

Verse 83

तत्र हंसप्रपतनं तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । दशाश्वमेधिकं चैव गंगायां कुरुनंदन

នៅទីនោះមានទីរថៈឈ្មោះ ហំសប្របតនៈ ដែលល្បីល្បាញទូទាំងត្រៃលោក; ហើយនៅក្នុងទន្លេគង្គា ក៏មានទីរថៈ ទសាអશ્વមេធិកៈ ផងដែរ ឱ កូនចៅកុរុ។

Verse 84

कुरुक्षेत्रसमा गंगा यत्र तत्रावगाहिता । विशेषो वै कनखले प्रयागं परमं महत्

កន្លែងណាក៏ដោយដែលបានងូតទឹកបរិសុទ្ធក្នុងគង្គា កន្លែងនោះស្មើនឹងកុរុក្សេត្រ។ ទោះយ៉ាងណា កនខលមានវិសេសភាពពិសេស; ហើយប្រយាគៈគឺអធិមហាន។

Verse 85

यद्यकार्यशतं कृत्वा कृतं गंगावसेवनम् । सर्वं तत्तस्य गंगापो दहत्यग्निरिवेंधनम्

ទោះបីមនុស្សម្នាក់បានប្រព្រឹត្តអំពើខុសរាប់រយក៏ដោយ ប៉ុន្តែពេលបានបម្រើ និងយកគង្គាជាទីពឹង ទឹកគង្គានឹងដុតបំផ្លាញអស់ទាំងអំពើនោះ ដូចភ្លើងដុតឥន្ធនៈ។

Verse 86

सर्वं दहति गंगापस्तूलराशिमिवानलः । सर्वं कृतयुगे पुण्यं त्रेतायां पुष्करं स्मृतम्

ទឹកគង្គាដុតបំផ្លាញអស់ទាំងអ្វីៗ ដូចភ្លើងដុតគំនរពពុះកប្បាស។ ក្នុងក្រឹតយុគ អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាបុណ្យ; ក្នុងត្រេតាយុគ ពុស្ករ ត្រូវបានរំលឹកថាជាទីរថៈឧត្តម។

Verse 87

द्वापरे तु कुरुक्षेत्रं गंगा कलियुगे स्मृता । पुष्करे तु तपस्तप्येद्दानं दद्यान्महालये

ក្នុងទ្វាបរយុគ កុរុក្សេត្រ ត្រូវបានប្រកាសថាជាទីរថៈឧត្តម; ក្នុងកលិយុគ គង្គា ត្រូវបានរំលឹកថាជាទីរថៈឧត្តមដូចគ្នា។ គួរធ្វើតបៈនៅពុស្ករ ហើយគួរធ្វើទាននៅមហាលយៈ។

Verse 88

मलये त्वग्निमारोहेद्भृगुतुंगे त्वनाशनम् । पुष्करे तु कुरुक्षेत्रे गंगापो मध्यगेषु च

នៅភ្នំមលយៈ គួរឡើងចូលទៅក្នុងភ្លើង; នៅកំពូលភ្នំភ្រឹគុ គួរធ្វើព្រហ្មចារីអត់អាហារ។ ដូចគ្នានេះ នៅពុស្ករ នៅកុរុក្សេត្រ និងក្នុងទឹកចរន្តកណ្ដាលនៃទន្លេគង្គា។

Verse 89

सद्यस्तारयते जंतुः सप्तसप्तावरांस्तथा । पुनाति कीर्त्तिता पापं दृष्ट्वा पुण्यं प्रयच्छति

វាអាចសង្គ្រោះសត្វមានជីវិតបានភ្លាមៗ ហើយក៏សង្គ្រោះជំនាន់ក្រោមចំនួនប្រាំពីរគុណប្រាំពីរផងដែរ។ គ្រាន់តែសរសើរនាម ក៏លាងបាប; គ្រាន់តែឃើញ ក៏ប្រទានបុណ្យ។

Verse 90

अवगाढा च पीत्वा च पुनात्यासप्तमं कुलम् । यावदस्थि मनुष्यस्य गंगायाः स्पृशते जलम्

ដោយចុះងូតជ្រមុជក្នុងគង្គា និងផឹកទឹករបស់នាង មនុស្សអាចបរិសុទ្ធវង្សត្រកូលរហូតដល់ជំនាន់ទី៧—ដរាបណាទឹកគង្គាប៉ះសូម្បីតែឆ្អឹងរបស់មនុស្ស។

Verse 91

तावत्स पुरुषो राजन्स्वर्गलोके महीयते । यथा पुण्यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च

ឱ ព្រះរាជា បុរសនោះត្រូវបានគោរពលើកតម្កើងនៅសួគ៌លោក ត្រឹមតែរយៈពេលដែលទីរថៈបុណ្យ និងអាយតនៈបរិសុទ្ធទាំងឡាយ នៅតែមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងស្ថិតស្ថេរ។

Verse 92

उपास्य पुण्यं लब्ध्वा च भवति परलोकभाक् । न गंगा सदृशं तीर्थं न देवः केशवात्परः

ដោយធ្វើឧបាសនា និងទទួលបានបុណ្យ មនុស្សក្លាយជាអ្នកមានភាគក្នុងលោកក្រោយ។ គ្មានទីរថៈណាស្មើគង្គា ហើយគ្មានទេវតាណាខ្ពស់ជាងកេសវៈ (វិษ្ណុ) ទេ។

Verse 93

ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति एवमाह पितामहः । यत्र गंगा महाराज स देशस्तत्र योजनम्

គ្មានអ្វីលើសលប់ជាងព្រហ្មណ៍ទេ—នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ពិតាមហៈ ព្រះព្រហ្មា។ ឱ មហារាជ ទីណាមានទន្លេគង្គា ទីនោះដែនដីត្រូវរាប់ថាជាតំបន់បរិសុទ្ធទំហំមួយយោជន។

Verse 94

सिद्धक्षेत्रं च विज्ञेयं गंगातीरसमाश्रितम् । इदं सत्यं द्विजातीनां साधूनां मानसेषु च

ចូរដឹងថា នេះជាសិទ្ធ-ក្សេត្រ ដែលស្ថិតអាស្រ័យលើច្រាំងទន្លេគង្គា។ សេចក្តីពិតនេះស្ថិតមាំក្នុងចិត្តរបស់ទ្វិជ និងសាធុជនទាំងឡាយ។

Verse 95

मुक्तिं चैव जपेत्कर्णे शिष्टस्यानुगतस्य च । इदं धर्म्यमिदं मेध्यमिदं स्वर्ग्यमिदं सुखम्

ហើយគួរខ្សឹបមន្ត្រានៃមុក្តិទៅក្នុងត្រចៀករបស់អ្នកធម៌ ដែលដើរតាមចរិតល្អ។ នេះជាធម៌ នេះជាការបរិសុទ្ធ នេះនាំទៅសួគ៌ នេះបង្កើតសុខ។

Verse 96

इदं पुण्यतमं रम्यं पावनं धर्ममुत्तमम् । महीशीर्षमिदं गुह्यं सर्वपापप्रमोचनम्

នេះជាពុណ្យដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងរម្យស្រស់—បរិសុទ្ធ និងជាធម៌ដ៏ឧត្តម។ អ្វីដែលហៅថា ‘មហីសីរ្ស’ នេះជារឿងសម្ងាត់ ហើយដោះលែងពីបាបទាំងអស់។

Verse 97

अधीत्य द्विजमध्ये च निर्मलत्वमवाप्नुयात् । श्रीमत्स्वर्ग्यं महापुण्यं सपत्नशमनं शिवम्

ដោយសិក្សាវានៅមជ្ឈមណ្ឌលទ្វិជ មនុស្សនឹងទទួលបានភាពបរិសុទ្ធ។ វាប្រទានសិរីសម្បត្តិ ផលសួគ៌ ពុណ្យធំ ការសម្រួលគូប្រជែង និងសុខមង្គលជាសិវៈ។

Verse 98

मेधाजननमग्र्यं वै तीर्थवंशानुकीर्त्तनम् । अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात्

ការសូត្ររំលឹកពូជពង្សនៃទីរថៈបរិសុទ្ធ គឺជាការប្រសើរបំផុតសម្រាប់បង្កើតប្រាជ្ញា។ អ្នកគ្មានកូនប្រុសបានកូនប្រុស អ្នកក្រីក្របានទ្រព្យសម្បត្តិ។

Verse 99

महीं विजयते राजा वैश्यो धनमवाप्नुयात् । शूद्रो यातीप्सितान्कामान्ब्राह्मणः पारगः पठन्

ដោយសូត្របទនេះ ព្រះមហាក្សត្រឈ្នះផែនដី វៃស្យៈបានទ្រព្យ សូទ្រៈបានកាមប្រាថ្នា ហើយព្រះព្រាហ្មណ៍ដោយការសូត្រ ក្លាយជាអ្នកឆ្លងផុតដល់ភាពជំនាញ/មុក្ខ។

Verse 100

यश्चेदं शृणुयान्नित्यं तीर्थपुण्यं सदा शुचि । जातिस्मरत्वमाप्नोति नाकपृष्ठे च मोदते

អ្នកណាដែលសុចរិតបរិសុទ្ធជានិច្ច ហើយស្តាប់រៀងរាល់ថ្ងៃនូវរឿងបុណ្យនៃទីរថៈដ៏សក្ការៈនេះ នឹងទទួលបានអំណាចចងចាំជាតិមុនៗ ហើយរីករាយលើកំពូលសួគ៌។

Verse 101

गम्यान्यपि च तीर्थानि कीर्तितान्यगमान्यपि । मनसाप्यभिगच्छेत सर्वतीर्थमनीषया

ទោះទីរថៈអាចទៅដល់ ឬត្រូវបានពណ៌នាថាមិនអាចទៅដល់ ក៏គួរទៅទស្សនាផងដែរ ដោយចិត្ត—ដោយប្រាជ្ញាដឹងថា ទីរថៈទាំងអស់ត្រូវបានរួមបញ្ចូលក្នុងទស្សនៈសមាធិនោះ។

Verse 102

एतानि वसुभिः साध्यैरादित्यैर्मरुदश्विभिः । ऋषिभिर्देवकल्पैश्च कृतानि सुकृतैषिभिः

កុសលកម្ម/ពិធីទាំងនេះ ត្រូវបានអនុវត្តដោយវសុ សាធ្យ អាទិត្យ មរុត និងអស្វិន ហើយដោយឥសីដែលដូចទេវតា—ជាអ្នកស្វែងរកសុគតកម្ម។

Verse 103

एवं त्वमपि कौरव्य विधिनानेन सुव्रत । व्रज तीर्थानि नियतः पुण्यं पुण्येन वर्द्धते

ដូច្នេះ អ្នកផងដែរ ឱ កោរវ្យា ឱ អ្នកមាំមួនក្នុងវ្រតៈ តាមវិធីដែលបានកំណត់នេះ ចូរទៅកាន់ទីរថៈបរិសុទ្ធដោយវិន័យ; បុណ្យកើនឡើងដោយបុណ្យ។

Verse 104

भावितैः करणैः पूर्वमास्तिक्याछ्रुतिदर्शनात् । प्राप्यंते तानि तीर्थानि सद्भिः शिष्टानुदर्शिभिः

ទីរថៈទាំងនោះ ត្រូវបានឈានដល់ដោយសត្បុរស—អ្នកដើរតាមគំរូរបស់អ្នកមានវិន័យ—ដោយការបណ្តុះបណ្តាលឥន្ទ្រីយ៍ជាមុន និងដោយសទ្ធាដែលឈរលើសក្ខីកម្មនៃវេទ។

Verse 105

नाकृतो नाकृतात्मा च नाशुचिर्न च तस्करः । स्नाति तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्नरः

ឱ កោរវ្យា បុរសដែលមិនប្រព្រឹត្តអាក្រក់ ដែលចិត្តខាងក្នុងមិនវៀចវេរ មិនស្អុយស្អាត និងមិនមែនជាចោរ ហើយគំនិតមិនកោង—គាត់ទើបសមនឹងងូតនៅទីរថៈ និងទទួលផលពិត។

Verse 106

त्वया तु सम्यग्वृत्तेन नित्यं धर्मार्थदर्शिना । पितरस्तर्पितास्तात सर्वे च प्रपितामहाः । पितामहपुरोगाश्च देवाः सर्षिगणास्तथा

ប៉ុន្តែដោយអាកប្បកិរិយាសុចរិតរបស់អ្នកជានិច្ច—អ្នកដែលឃើញធម៌ និងអត្ថប្រយោជន៍ពិត—ឱ កូនអើយ ពិត្រៈទាំងឡាយបានត្រេកអរ; ព្រមទាំងបុព្វបុរសទាំងអស់ និងទេវតាដែលមានព្រះព្រហ្មជាមេដឹកនាំ ជាមួយក្រុមឫសីផងដែរ។

Verse 107

वसिष्ठ उवाच । त्वं च धर्मेण धर्मज्ञ नित्यमेवाभितोषिताः । दिलीपकीर्तिं महतीं प्राप्स्यसे भुवि शाश्वतीम्

វសិષ્ઠៈបានមានពាក្យថា៖ «អ្នកផងដែរ ឱ អ្នកដឹងធម៌—ដែលត្រេកអរជានិច្ចដោយសេចក្តីសុចរិត—នឹងទទួលបានលើផែនដីនេះ នូវកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏មហិមា និងអចិន្ត្រៃយ៍ ដូចព្រះបាទ ទិលីប»។

Verse 108

नारद उवाच । एवमुक्त्वाभ्यनुज्ञाप्य वसिष्ठो भगवानृषिः । प्रीतः प्रीतेनमनसा तत्रैवांतरधीयत

នារ៉ទបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់ពីនិយាយដូច្នេះ ហើយសុំលាដោយបានអនុញ្ញាត ព្រះឥសីវសិષ્઎្ឋដ៏គួរគោរព មានចិត្តរីករាយពេញព្រៀង ក៏អន្តរធានទៅពីទីនោះឯង។

Verse 109

दिलीपः कुरुशार्दूल शास्त्रतत्त्वार्थदर्शनात् । वसिष्ठवचनाच्चैव पृथिवीमनुचक्रमे

ឱ សីហៈក្នុងវង្សកុរុ! ទិលីបៈ ដោយបានយល់ដឹងអំពីតត្ត្វ និងអត្ថន័យពិតនៃសាស្ត្រ ហើយតាមព្រះវចនៈរបស់វសិષ્઎្ឋ ក៏ចេញដំណើរធ្វើបរិវត្តន៍ជុំវិញផែនដី។

Verse 110

एवमेषा महाभाग प्रतिष्ठाने प्रतिष्ठिता । तीर्थयात्रा महापुण्या सर्वपापप्रमोचनी

ដូច្នេះ ឱ មហាភាគ! នៅប្រតិស្ឋាន បានស្ថាបនាទីរថយាត្រាដ៏មានបុណ្យធំមួយនេះ; វាជាអ្នកដោះលែងពីបាបទាំងអស់។

Verse 111

अनेन विधिना यस्तु पृथिवीं पर्यटिष्यति । अश्वमेधशतं साग्रं फलं प्रेत्यैष भोक्ष्यते

អ្នកណាដែលធ្វើដំណើរបរិយាត្រាជុំវិញផែនដីតាមវិធីដែលបានកំណត់នេះ បន្ទាប់ពីស្លាប់ទៅ នឹងបានរីករាយនឹងផលបុណ្យស្មើនឹងអស្សវមេធយជ្ញៈមួយរយ ដោយពេញលេញ។

Verse 112

ततश्चाष्टगुणं पार्थ प्राप्स्यसे धर्ममुत्तमम् । दिलीपः पार्थ नृपतिर्यथापूर्वमवाप्तवान्

បន្ទាប់មក ឱ បារថ! អ្នកនឹងទទួលបានធម៌ដ៏ឧត្តម កើនឡើងប្រាំបីដង—ដូចដែលព្រះរាជាទិលីបៈ ឱ បារថ បានទទួលបានកាលពីមុន។

Verse 113

नेता च त्वमृषीन्यस्मात्तस्मात्तेष्टगुणं फलम् । रक्षोगणविकीर्णानि तीर्थान्येतानि भारत

ឱ ភារត! ព្រោះអ្នកជាមេដឹកនាំនៃព្រះឥសីទាំងឡាយ ដូច្នេះផលបុណ្យដែលអ្នកទទួលបាន នឹងសមស្របតាមគុណធម៌ដ៏ឧត្តមនោះ។ ទីរថៈបរិសុទ្ធទាំងនេះ ត្រូវបានក្រុមរាក្សសបំបែករាលដាល។

Verse 114

न गतिर्विद्यतेऽन्यस्य त्वामृते कुरुनंदन । इदं देवर्षिचरितं सर्वतीर्थानुसंश्रितम्

ឱ កុរុនន្ទន! ក្រៅពីអ្នក មិនមានទីពឹងផ្សេងទៀតឡើយ។ រឿងរ៉ាវនៃព្រះឥសីទេវៈនេះ ត្រូវបានភ្ជាប់ និងមានមូលដ្ឋានលើទីរថៈទាំងអស់។

Verse 115

यः पठेत्कल्यमुत्थाय सर्वपापैः प्रमुच्यते । ऋषिमुख्याः सदा यत्र वाल्मीकिस्त्वथ कश्यपः

អ្នកណាអាន (បទនេះ) នៅពេលភ្ញាក់ឡើងព្រឹកព្រលឹម នឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់; ព្រោះនៅទីនោះ ព្រះឥសីដ៏ឧត្តមស្ថិតនៅជានិច្ច គឺ វាល្មីគិ និង កശ്യប ផងដែរ។

Verse 116

आत्रेयस्त्वथ कौंडिन्यो विश्वामित्रोऽथ गौतमः । असितो देवलश्चैव मार्कंडेयोऽथ गालवः

បន្ទាប់មកមាន អាត្រេយ, កៅណ្ឌិន្យ, វិશ્વាមិត្រ និង គោតម; ហើយក៏មាន អសិត, ទេវល, មារកណ្ឌេយ និង កាលវ ផងដែរ។

Verse 117

भरद्वाजस्य शिष्यश्च मुनिरुद्दालकस्तथा । शौनकः सह पुत्रेण व्यासश्च तपतां वरः

ហើយមាន ឧទ្ធាលក មុនី ជាសិស្សរបស់ ភរទ្វាជ; សោនក ជាមួយកូនប្រុស; និង វ្យាស ដែលជាអ្នកឧត្តមក្នុងចំណោមអ្នកបំពេញតបៈ។

Verse 118

दुर्वासाश्च मुनिश्रेष्ठो जाबालिश्च महातपाः । एते ऋषिवराः सर्वे त्वत्प्रतीक्ष्यास्तपोधनाः

ទុរវាសា មុនីដ៏ប្រសើរ និងជាបាលី អ្នកបួសធំ—ឥសីដ៏ល្អឥតខ្ចោះទាំងអស់ ដែលសម្បូរទៅដោយទ្រព្យនៃតបៈ កំពុងរង់ចាំអ្នក។

Verse 119

एभिः सह महाभाग तीर्थान्येतान्यनुव्रज । प्राप्स्यसे महतीं कीर्तिं यथा राजा महाभिषः

ឱ មហាភាគ សូមទៅជាមួយពួកគេ ហើយដើរតាមទីរថៈបរិសុទ្ធទាំងនេះ; អ្នកនឹងទទួលបានកិត្តិយសដ៏ធំ ដូចព្រះរាជា មហាភិษៈ បានទទួល។

Verse 120

यथा ययातिर्धर्मात्मा यथा राजा पुरूरवाः । तथा त्वं कुरुशार्दूल स्वेन धर्मेण शोभसे

ដូចយយាតិ អ្នកមានធម៌ និងដូចព្រះរាជា ពុរូរវៈ ដែលល្បីល្បាញ ដូច្នោះដែរ អ្នក—ឱ ខ្លាដ៏ឧត្តមក្នុងកុរុ—រុងរឿងដោយធម៌របស់ខ្លួន។

Verse 121

यथा भगीरथो राजा यथा रामश्च विश्रुतः । यथा वै वृत्रहा सर्वान्सपत्नानदहत् पुरा

ដូចព្រះរាជា ភគីរថ ដែលល្បីល្បាញ និងដូចព្រះរាម ដែលគេសរសើរ ដូច្នោះដែរ វ្រឹត្រហា (ឥន្ទ្រ) កាលពីបុរាណ បានដុតបំផ្លាញគូប្រជែងទាំងអស់។

Verse 122

त्रैलोक्यं पालयामास देवराट्विगतज्वरः । तथा शत्रुक्षयं कृत्वा त्वं प्रजाः पालयिष्यसि

ទេវរាជ ដែលឥតមានទុក្ខក្តៅក្រហាយ បានថែរក្សាត្រៃលោក; ដូច្នោះដែរ អ្នកក្រោយពេលបំផ្លាញសត្រូវ នឹងអភិបាលប្រជារាស្ត្ររបស់អ្នក។

Verse 123

स्वधर्मेणार्जितामुर्वीं प्राप्य राजीवलोचन । ख्यातिं यास्यसि वीर्येण कार्त्तवीर्यार्जुनो यथा

ឱ អ្នកមានភ្នែកដូចផ្កាឈូក! កាលបានទទួលបានផែនដីដោយទ្រព្យដែលរកបានតាមស្វធម្មរបស់ខ្លួនដោយត្រឹមត្រូវ នោះអ្នកនឹងទទួលបានកេរ្តិ៍ឈ្មោះដោយវីរភាព ដូចកាត្តវីរ្យ អរជុន។

Verse 124

सूत उवाच । एवमाभाष्य राजानं नारदो भगवानृषिः । अनुज्ञाप्य महाराजं तत्रैवांतरधीयत

សូត្រាបាននិយាយថា៖ កាលបានពោលដូច្នេះទៅកាន់ព្រះរាជា រួចហើយ ព្រះឥសីដ៏ទេវភាព នារ៉ទ បានសុំអនុញ្ញាតពីមហារាជា ហើយក៏អន្តរធានទៅពីទីនោះឯង។

Verse 125

युधिष्ठिरोऽपि धर्मात्मा ऋषिभिः सह सुव्रतः । जगामाखिलतीर्थानि सादरः पृथिवीपतिः

យុធិស្ឋិរ ក៏ដូចគ្នា—មានចិត្តជាធម៌ និងមាំមួនក្នុងវ្រត—បានទៅជាមួយព្រះឥសីទាំងឡាយ ដោយក្តីគោរព ទៅកាន់ទីរថៈទាំងអស់ ក្នុងនាមជាព្រះអម្ចាស់ផែនដី។

Verse 126

मयोक्तामृषयः सर्वे तीर्थयात्राश्रयां कथाम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि स मुक्तः सर्वपातकैः

ឱ ព្រះឥសីទាំងឡាយ! អ្នកណាអាន ឬសូម្បីតែស្តាប់ រឿងរ៉ាវអំពីការធ្វើទិវ្យយាត្រាទៅកាន់ទីរថៈបរិសុទ្ធនេះ ដែលខ្ញុំបានពោល នោះគេនឹងរួចផុតពីបាបទាំងអស់។

Verse 127

मयोक्तमखिलं तत्त्वं किं भूयः श्रोतुमिच्छथ । ऋषीणां पुण्यकीर्तीनां नावक्तव्यं ममास्ति वै

ខ្ញុំបានពន្យល់តត្តវៈទាំងមូលរួចហើយ។ តើអ្នកទាំងឡាយចង់ស្តាប់អ្វីទៀត? ពិតប្រាកដណាស់ អំពីព្រះឥសីដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះដោយបុណ្យ ខ្ញុំមិនមានអ្វីដែលមិនព្រមនិយាយឡើយ។