Adhyaya 31

Verse 1

सूत उवाच । अथ त्वंगो महातेजा दृष्ट्वा इंद्रस्य संपदम् । भोगं चैव विलासं च लीलां तस्य महात्मनः

សូត្រាបាននិយាយថា: បន្ទាប់មក ព្រះរាជា អង្គៈ អ្នកមានតេជៈដ៏មហិមា បានឃើញសម្បត្តិរបស់ឥន្ទ្រ—ទាំងការសោយសុខ ភាពរុងរឿង និងលីឡាកម្សាន្តរបស់មហាត្មានោះ—(ហើយបានពិចារណា)។

Verse 2

कथं मे इंद्र सदृशः पुत्रः स्याद्धर्मसंयुतः । चिंतयित्वा क्षणं चैव अंगो धर्मभृतां वरः

«តើខ្ញុំនឹងមានកូនប្រុសដូចឥន្ទ្រ ដែលប្រកបដោយធម៌ ដោយរបៀបណា?» ពិចារណាខ្លីមួយភ្លែត អង្គៈ—ជាអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកទ្រទ្រង់ធម៌—(បានគិតបន្ត)។

Verse 3

स्वकं गेहं समायातः स त्वंगः सत्यतत्परः । अत्रिं पप्रच्छ पितरं प्रणतो नम्रकंधरः

ពេលត្រឡប់មកដល់ផ្ទះរបស់ខ្លួនវិញ អង្គៈដែលស្ថិតស្ថេរនៅក្នុងសច្ចៈ បានឱនក្បាលដោយភាពទន់ភ្លន់ ក្រាបបង្គំ ហើយសួរព្រះបិតា អត្រី។

Verse 4

कोऽयं पुण्यः समाचारैरिंद्रत्वं भुंजते महत् । कस्य पुण्यस्य वै पुष्टिः किं कृतं कर्म कीदृशम्

ដោយអាកប្បកិរិយាបុណ្យណា មនុស្សម្នាក់អាចសោយអធិរាជ្យដ៏មហិមារបស់ឥន្ទ្រ? សេចក្តីសម្បូរបែបនោះកើតពីគុណធម៌បុណ្យណា? បានធ្វើកម្មអ្វី ហើយកម្មនោះមានលក្ខណៈដូចម្តេច?

Verse 5

कीदृशं तप एतस्य कमाराधितवान्पुरा । एतन्मे विस्तरेण त्वं ब्रूहि सत्यवतां वर

តើគាត់បានបំពេញតបៈប្រភេទណាកាលពីមុន ដើម្បីបំពេញព្រះកាមទេវឲ្យពេញព្រះហឫទ័យ? ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកសច្ចៈ សូមប្រាប់ខ្ញុំដោយលម្អិត។

Verse 6

अत्रिरुवाच । साधुसाधु महाभाग यद्येवं पृच्छसे मयि । चरित्रमिंद्रस्य वत्स तन्मे निगदतः शृणु

អត្រីបានមានព្រះវាចា៖ «ល្អណាស់ ល្អណាស់ ឱមហាភាគ! ព្រោះអ្នកសួរខ្ញុំដូច្នេះ។ កូនអើយ ចូរស្តាប់ ខណៈខ្ញុំនឹងនិយាយរៀបរាប់ប្រវត្តិរបស់ឥន្ទ្រ»។

Verse 7

सुव्रतो नाम मेधावी पुरा ब्राह्मणसत्तमः । तेन कृष्णो हृषीकेशस्तपसा चैव तोषितः

កាលពីបុរាណ មានព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ មេធាវីម្នាក់ ឈ្មោះ សុវ្រត; ដោយតបៈរបស់គាត់ ព្រះក្រឹស្ណ—ហ្រឹសីកេស—បានពេញព្រះហឫទ័យជាក់ជាមិនខាន។

Verse 8

पुण्यगर्भं पुनः प्राप्तो ह्यदित्याः कश्यपात्किल । विष्णोश्चैव प्रसादेन सुरराजो बभूव ह

ពិតប្រាកដណាស់ គាត់បានកើតឡើងវិញជា «ពុណ្យគರ್ಭ» ពីអាទិតិ និងកស្យប; ហើយដោយព្រះគុណនៃព្រះវិษ្ណុ គាត់បានក្លាយជាព្រះរាជានៃទេវតាទាំងឡាយ។

Verse 9

अंग उवाच । कथमिंद्रसमः पुत्रो मम स्यात्पुत्रवत्सल । तदुपायं समाचक्ष्व भवाञ्ज्ञानवतां वरः

អង្គបាននិយាយថា៖ «ឱ អ្នកស្រឡាញ់កូនប្រុសទាំងឡាយ កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំនឹងអាចស្មើនឹងឥន្ទ្រៈបានដូចម្តេច? សូមប្រាប់វិធីឲ្យខ្ញុំ ដ្បិតលោកជាអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញ»។

Verse 10

अत्रिरुवाच । समासेनैव तस्यैव सुव्रतस्य महात्मनः । चरित्रमखिलं पुण्यं निशामय महामते

អត្រីបាននិយាយថា៖ «ឱ មហាមតិ សូមស្តាប់ ខ្ញុំនឹងរៀបរាប់ដោយសង្ខេបអំពីប្រវត្តិជីវិតទាំងមូល ដែលបរិសុទ្ធ និងពោរពេញដោយបុណ្យរបស់មហាត្មា សុវ្រត នោះ»។

Verse 11

यथा सुव्रत मेधावी पुराराधितवान्हरिम् । तस्य भावं च भक्तिं च ध्यानं चैव महात्मनः

ឱ សុវ្រត ខ្ញុំនឹងប្រាប់ថា បុគ្គលប្រាជ្ញានោះបានអារាធនាព្រះហរិ (វិษ្ណុ) ក្នុងកាលមុនយ៉ាងដូចម្តេច ព្រមទាំងចិត្តស្ថាន ភក្តិ និងសមាធិរបស់មហាត្មានោះផង។

Verse 12

समालोक्य जगन्नाथो दत्तवान्वै महत्पदम् । स ऐंद्रं सर्वभोगाढ्यं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ព្រះជគន្នាថបានទតឃើញហើយ ពិតប្រាកដណាស់បានប្រទានតំណែងដ៏មហិមា—អាណាចក្ររបស់ឥន្ទ្រៈ—ដែលសម្បូរទៅដោយសុខសម្បត្តិគ្រប់យ៉ាង៖ ត្រៃលោក ព្រមទាំងអ្វីដែលចល និងអចល។

Verse 13

विष्णोश्चैव प्रसादाच्च पदं भुंक्ते त्रिलोकधृक् । एवं ते सर्वमाख्यातमिंद्रस्यापि विचेष्टितम्

ពិតប្រាកដ ដោយព្រះគុណនៃព្រះវិṣṇu អ្នកគាំទ្រត្រីលោក ក៏បានរីករាយនឹងឋានៈរបស់ខ្លួន។ ដូច្នេះ រឿងទាំងអស់ រួមទាំងសកម្មភាពរបស់ព្រះឥន្ទ្រ ក៏បានពន្យល់ជូនអ្នកយ៉ាងពេញលេញហើយ។

Verse 14

भक्त्या तुष्यति गोविंदो भावध्यानेन सत्तम । सर्वं ददाति तुष्टात्मा भक्त्या संतोषितो हरिः

ឱ អ្នកប្រសើរនៃអ្នកមានធម៌ ព្រះគោវិន្ទពេញព្រះហឫទ័យដោយភក្តិ និងដោយសមាធិដែលមានអារម្មណ៍ស្មោះពីចិត្ត។ ពេលព្រះហរិពេញព្រះហឫទ័យដោយភក្តិ ព្រះអង្គមានព្រះទ័យរីករាយ ហើយប្រទានអ្វីៗទាំងអស់។

Verse 15

तस्मादाराध्य गोविंदं सर्वदं सर्वसंभवम् । सर्वज्ञं सर्ववेत्तारं सर्वेषां पुरुषं वरम्

ដូច្នេះ ចូរអារាធនាព្រះគោវិន្ទ—ព្រះអង្គប្រទានអ្វីៗទាំងអស់ ព្រះអង្គជាមូលកំណើតនៃសព្វវត្ថុ; ព្រះអង្គសព្វជ្ញា ជាអ្នកដឹងគ្រប់យ៉ាង និងជាបុរសដ៏ឧត្តម បំផុតក្នុងចំណោមសត្វទាំងអស់។

Verse 16

तस्मात्प्राप्स्यसि सर्वं त्वं यद्यदिच्छसि नंदन

ដូច្នេះ កូនអើយ អ្វីៗណាដែលអ្នកប្រាថ្នា អ្នកនឹងទទួលបានទាំងអស់។

Verse 17

सुखस्य दाता परमार्थदाता मोक्षस्य दाता जगतां हि नाथः । तस्मात्तमाराधय गच्छ पुत्र संप्राप्स्यसे इंद्रसमं हि पुत्रम्

ព្រះអង្គជាអ្នកប្រទានសុខ ជាអ្នកប្រទានប្រយោជន៍ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងជាអ្នកប្រទានមោក្ខ—ជាព្រះនាថនៃលោកទាំងអស់។ ដូច្នេះ កូនអើយ ចូរទៅអារាធនាព្រះអង្គ; ពិតប្រាកដ អ្នកនឹងទទួលបានកូនប្រុសស្មើព្រះឥន្ទ្រ។

Verse 18

आकर्ण्य वाक्यं परमार्थयुक्तमुक्तं महात्मा ऋषिणा हि तेन । संगृह्य तत्त्वं वचनस्य तस्य प्रणम्य तं शाश्वतमभ्ययात्सः

លុះបានស្តាប់ពាក្យដែលពោរពេញដោយសច្ចធម៌ខ្ពស់បំផុត ដែលព្រះឥសីមហាត្មានោះបានពោល អ្នកមានគុណក៏យល់ច្បាស់នូវសារសំខាន់; ហើយក្រាបបង្គំចំពោះឥសីអមតៈនោះ រួចចាកចេញទៅ។

Verse 19

आमंत्र्य चांगः पितरं महात्मा ब्रह्मात्मजं ब्रह्मसमानमेव । संप्राप्तवान्मेरुगिरेस्तु शृंगं तं कांचनै रत्नमयैः समेतम्

លុះមហាត្មា អង្គ បានអញ្ជើញព្រះបិតារបស់ខ្លួនតាមគួរគាប់—ព្រះបុត្រានៃព្រះព្រហ្មា ដែលស្មើព្រះព្រហ្មាឯង—ហើយ ព្រះរាជា អង្គ ក៏បានទៅដល់កំពូលភ្នំមេរុ ដែលតុបតែងដោយមាស និងរតនៈភ្លឺរលោង។

Verse 31

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । वेनोपाख्याने एकत्रिंशोऽध्यायः

ដូច្នេះ ក្នុងស្រីបដ្មបុរាណ សំហិតាដែលមាន៥៥,០០០ ស្លោកា នៅក្នុងភូមិខណ្ឌៈ ជំពូកទី៣១ មាននាមថា «វេនោបាខ្យាន» បានបញ្ចប់។