Shloka 1
Adhyaya 87 — The Slaying of Dhumralochana and the Emergence of Kali; the Fall of Chanda and Munda (Chamunda Named)
इति श्रीमार्कण्डेयमहापुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवीमाहात्म्ये धूम्रलोचनवधो नाम षडशीतीतमोऽध्यायः ।
सप्तशीतीतमोऽध्यायः- ८७
ऋषिरुवाच— आज्ञप्तास्ते ततो दैत्याश्चण्डमुण्डपुरोगमाः ।
चतुरङ्गबलोपेता ययुरभ्युद्यतायुधाः ॥
iti śrīmārkaṇḍeyamahāpurāṇe sāvarṇike manvantare devīmāhātmye dhūmralocanavadho nāma ṣaḍaśītitamo 'dhyāyaḥ / saptaśītitamādhyāyaḥ- 87 / ṛṣir uvāca ājñaptās te tato daityāś caṇḍamuṇḍapurogamāḥ / caturaṅgabalopetā yayur abhyudyatāyudhāḥ
ដូច្នេះ បញ្ចប់ក្នុង «ស្រី មារកណ្ឌេយ មហាពុរាណ» ក្នុង សាវර්ណិក មន្វន្តរ ក្នុង «ទេវី មាហាត្ម្យ» ជំពូកទី៨៦ ដែលមានឈ្មោះ «ការសម្លាប់ ធូម្រលោចន»។ ជំពូកទី៨៧ ចាប់ផ្តើម។ ឥសីបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ពួកដៃត្យៈ ដឹកនាំដោយ ចណ្ឌ និង មុណ្ឌ ដែលត្រូវបាន សុម្ភ បញ្ជា បានចេញដំណើរជាមួយកងទ័ពបួនប្រភេទ ដោយលើកអាវុធឡើង។
FAQs
The colophon anchors the episode as sacred history within cosmic time; the ‘fourfold army’ underscores that sheer worldly organization cannot prevail against dharma-backed śakti.
Explicit Manvantara placement (one of the five marks). The verse also exemplifies how Purāṇas embed dharma instruction within time-cycles and episodic narratives.
The ‘fourfold army’ can be read as the total mobilization of outer faculties; when misdirected by ego, they march toward their own transformation through encounter with the Goddess.