Shloka 14
Adhyaya 78 — Hymn to Surya and the Distribution of Solar Splendour; Genealogy of Vaivasvata and Chaya’s Line
मूर्तामूर्तस्तथा सूक्ष्मः स्थूलरूपस्तथा स्थितः ।
निमेषकाष्ठादिमयः कालरूपः क्षयात्मकः ।
प्रसीद स्वेच्छया रूपं स्वतेजः शमनं कुरु ॥
mūrtāmūrtaḥ tathā sūkṣmaḥ sthūla-rūpas tathā sthitaḥ | nimeṣa-kāṣṭhādi-mayaḥ kāla-rūpaḥ kṣayātmakaḥ | prasīda svecchayā rūpaṃ sva-tejaḥ śamanaṃ kuru ||
ព្រះអង្គស្ថិតនៅទាំងមានរូប និងឥតរូប; ទាំងល្អិតស្ដើង និងទាំងធំក្រាស់។ ព្រះអង្គបង្កប់ដោយឯកតាពេលវេលា ចាប់ពីនិមេស (ការព្រិចភ្នែក) និងកាស្ឋា; ព្រះអង្គជាពេលវេលាផ្ទាល់ ដែលមានសភាពជាការលាយលះ។ សូមព្រះអង្គមេត្តា—ដោយព្រះឆន្ទៈរបស់ព្រះអង្គ សូមទទួលរូបមួយ ហើយបន្ធូរពន្លឺរបស់ព្រះអង្គឯង។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The same divine power that protects also dissolves; acknowledging this fosters humility and right conduct. The prayer models restraint: even divine power is asked to be moderated for cosmic balance.
Touches Sarga (structure of time and manifestation) and Pratisarga (dissolution/renewal), embedded within Carita (the Devi narrative).
Time-units symbolize the deity’s immanence in perception and change. ‘Pacifying one’s own radiance’ points to śakti being self-governed (svātantrya): the absolute can contract/expand manifestation by will.