Shloka 43
Adhyaya 76 — The Sixth Manvantara: Cakshusha Manu, the Child-Snatcher, and the Problem of Kinship
ब्रह्मोवाच क्षीणाधिकारो भवति मुक्तियोग्यो न कर्मवान् ।
सत्त्वाधिकारवान् मुक्तिमवाप्स्यति ततो भवान् ॥
brahmovāca kṣīṇādhikāro bhavati muktiyogyo na karmavān / sattvādhikāravān muktim avāpsyati tato bhavān
ព្រះព្រហ្មា បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលសិទ្ធិ/សមត្ថភាព (អធិការៈ) របស់ខ្លួនបានអស់ហើយ នោះសមស្របសម្រាប់មោក្ខៈ—មិនមែនអ្នកដែលនៅតែចងជាប់នឹងកម្មទេ។ តែអ្នកដែលមានអធិការៈដោយសត្តវៈ នឹងឈានដល់មោក្ខៈ; ដូច្នេះ អ្នកក៏នឹងទទួលបានវាដែរ»។
FAQs
Liberation is linked to inner qualification (sattva, clarity, dispassion) rather than sheer activity; action performed under binding compulsion differs from action aligned with purification and release.
Still within the manvantara stream (manvantara), this is a doctrinal aside explaining the moral-spiritual prerequisites that underwrite cosmic offices like Manu and their eventual liberation.
‘Adhikāra’ can be read as the remaining momentum of embodied destiny; when it is attenuated and sattva predominates, consciousness can disengage from compulsory becoming.