Shloka 68
Adhyaya 75 — The Fall and Restoration of Revatī Nakṣatra and the Birth of Raivata Manu
मार्कण्डेय उवाच तामादाय ततो भूपः स्वमेव नगरं ययौ ।
तस्मादजायत सुतो रेवत्याः रैवतो मनुः ॥
mārkaṇḍeya uvāca tām ādāya tato bhūpaḥ svam eva nagaraṃ yayau | tasmād ajāyata suto revatyāḥ raivato manuḥ ||
មារកណ្ឌេយៈបាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្រ បាននាំនាងត្រឡប់ទៅកាន់ទីក្រុងរបស់ព្រះអង្គ។ ពីនាង (រេវតី) បានកើតកូនប្រុសម្នាក់—រైవត មនុ»។
FAQs
The text portrays social institutions (marriage, kingship) as vehicles for cosmic continuity when aligned with dharma and sanctified by tapas.
Manvantara and Vaṃśānucarita: the verse explicitly records the birth of a Manu, a key marker in Purāṇic time-structure and dynastic narration.
The ‘return to one’s city’ and subsequent birth can symbolize reintegration: after aligning cosmic timing (Revati), life returns to ordered society, yielding the ‘law-giving’ principle (Manu) as fruit.