Shloka 63
Adhyaya 75 — The Fall and Restoration of Revatī Nakṣatra and the Birth of Raivata Manu
मार्कण्डेय उवाच ततस्तपः प्रभावेण रेवत्यृक्षं महामुनिः ।
यथापूर्वं तथा चक्रे सोमयोगी द्विजोत्तम ॥
mārkaṇḍeya uvāca tatas tapaḥ prabhāveṇa revatyṛkṣaṃ mahāmuniḥ | yathāpūrvaṃ tathā cakre somayogī dvijottama ||
មារកណ្ឌេយៈបាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់មក ដោយអំណាចនៃតបស្យារបស់គាត់ ព្រះឥសីដ៏មហិមា នោះ—ជាអ្នកល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមទ្វិជ (អ្នកកើតពីរដង) និងជាអ្នកអនុវត្តយោគៈតាមព្រះចន្ទ—បានស្ដារនិងរៀបចំនក្សត្រ រេវតី ឲ្យត្រឹមត្រូវតាមបំណង»
FAQs
The Purāṇa legitimizes tapas as a sanctioned spiritual technology when wielded by a ‘dvijottama’ for dharmic ends, rather than for disruption or ego.
Sthāna (ordering of the cosmos) is explicitly invoked through rearranging an asterism; it remains embedded in Vaṃśānucarita as part of a lineage narrative.
‘Somayoga’ hints at mastery over the lunar principle—mind, time, and cyclicality—suggesting inner control that reflects outwardly as control over celestial cycles.