Shloka 51
Adhyaya 75 — The Fall and Restoration of Revatī Nakṣatra and the Birth of Raivata Manu
तद्गृह्यतां मया दत्ता तुभ्यं कन्या नराधिप ।
प्रियेत्यामन्त्रिता चेयं विचारं कुरुषे कथम् ॥
tad gṛhyatāṃ mayā dattā tubhyaṃ kanyā narādhipa / priyety āmantritā ceyaṃ vicāraṃ kuruṣe katham
«ដូច្នេះ សូមទទួលនាងចុះ៖ ខ្ញុំបានប្រគល់កញ្ញានេះឲ្យព្រះអង្គ ឱ ព្រះរាជា។ ហើយនាងក៏ត្រូវបានហៅ (ហើយបានយល់ព្រម) ថា ‘ជាទីស្រឡាញ់’ ផងដែរ។ ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គនៅតែស្ទាក់ស្ទើរ និងគិតពិចារណា?»។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Dharma requires decisive action once legitimate authority, proper gifting (kanyā-dāna), and relational acceptance are established; excessive hesitation becomes a failure of responsibility.
Ethical-narrative (vaṃśānucarita). It illustrates household dharma (gṛhastha-āśrama) through story rather than prescriptive code.
‘Acceptance’ (grahaṇa) is a liminal act: once performed in the right ritual-social matrix, it transforms status. The verse underscores the power of sanctioned speech-acts and gifts in shaping reality.