Shloka 4
Adhyaya 70 — The King Confronts the Rakshasa and Restores the Brahmin’s Wife
ब्राह्मण्युवाच । सुताहमतिरात्रस्य द्विजस्य वनवासिनः । पत्नी विशालपुत्रस्य यस्य नाम त्वयोदितम् ॥
brāhmaṇy uvāca sutāham atirātrasya dvijasya vanavāsinaḥ / patnī viśālaputrasya yasya nāma tvayoditam
ស្ត្រីព្រាហ្មណ៍នោះបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំជាកូនស្រីរបស់ អតិរាត្រៈ ជាទ្វិជៈដែលស្នាក់នៅក្នុងព្រៃ។ ហើយខ្ញុំជាភរិយារបស់កូនប្រុស វិសាលៈ ដែលឈ្មោះដែលអ្នកបាននិយាយ។»
FAQs
Purāṇic narration often anchors truth through relational identity—father, husband, place—reflecting a social world where protection and duty are tied to known lineages and communities.
Manvantara narrative; includes mild vaṃśānucarita (genealogical/lineage reference), a common Purāṇic mode even when not the main focus.
Stating lineage reconstitutes the self after violation/displacement; it is a symbolic reclaiming of dharmic order and belonging.