Shloka 21
Adhyaya 70 — The King Confronts the Rakshasa and Restores the Brahmin’s Wife
राक्षस उवाच मन्त्रवित् स द्विजश्रेष्ठो यज्ञे यज्ञे गतस्य मे ।
रक्षोघ्नमन्त्रपठनात् करोत्युच्चाटनं नृप ॥
rākṣasa uvāca mantravit sa dvijaśreṣṭho yajñe yajñe gatasya me | rakṣoghnamantrapaṭhanāt karoty uccāṭanaṃ nṛpa ||
រាក្សសបាននិយាយថា៖ «ព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរនោះ ជាអ្នកដឹងមន្ត។ រាល់ពេលខ្ញុំទៅកាន់យញ្ញៈ ដោយសូត្រមន្តសម្លាប់រាក្សស គាត់បណ្តេញខ្ញុំចេញទៅ ឱ ព្រះរាជា»។
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse affirms the Purāṇic view that mantra and yajña uphold cosmic/social order by repelling disruptive forces. It also shows how adharma seeks indirect means when direct access is blocked.
Ritual-dharma illustration within narrative (ancillary to dharma/ācāra), not a core pancalakṣaṇa item.
Rakṣoghna mantras symbolize the protective clarity of sacred speech; uccāṭana here is not ‘magic’ but the expulsive power of truth-aligned vibration against tamasic intrusion.