Shloka 62
Adhyaya 69 — The King’s Neglect of His Wife and the Restoration of Dharma
मार्कण्डेय उवाच । विलक्ष्यः स महीपाल इत्युक्तस्तेन धीमता । तथेत्युक्त्वा च पप्रच्छ हृतां पत्नीं द्विजन्मनः ॥
mārkaṇḍeya uvāca vilakṣyaḥ sa mahīpāla ity uktas tena dhīmatā / tathety uktvā ca papraccha hṛtāṃ patnīṃ dvijanmanaḥ
មារកណ្ឌេយៈបាននិយាយថា៖ ព្រះរាជាបានត្រូវអ្នកប្រាជ្ញនោះនិយាយដូច្នេះហើយ ក៏មានអារម្មណ៍ខ្មាសអៀន។ ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលថា «ដូច្នោះហើយ» រួចសួរអំពីភរិយាព្រាហ្មណ៍ដែលត្រូវគេចាប់យកទៅ។
FAQs
Shame (vilakṣyatā) here signals moral awakening: correct counsel produces humility, which then leads to right action—seeking to repair harm done to the vulnerable.
Manvantara: an illustrative episode within a Manu-era used to teach dharma through narrative consequence.
The king’s ‘abashment’ represents the turning-point where ego yields to dharma; only then can truth (right inquiry) arise.