Shloka 1
Adhyaya 55 — Description of Jambudvipa: The Four Forests, Lakes, and Mountain Ranges Around Mount Meru; Bharata as the Karma-Bhumi
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे भुवनकोशस्थजम्बूद्वीपवर्णनं नाम चतुःपञ्चाशोऽध्यायः ।
पञ्चपञ्चाशोऽध्यायः ।
मार्कण्डेय उवाच ।
शैलेषु मन्दाराद्येषु चतुष्वपि द्विजोत्तम ।
वानानि यानि चत्वारि सरांसि च निबोध मे ॥
iti śrī-mārkaṇḍeya-purāṇe bhuvana-kośa-stha-jambūdvīpa-varṇanaṁ nāma catuḥpañcāśo ’dhyāyaḥ | pañcapañcāśo ’dhyāyaḥ | mārkaṇḍeya uvāca | śaileṣu mandārādyeṣu catuṣv api dvijottama | vānāni yāni catvāri sarāṁsi ca nibodha me ||
ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីមារកណ្ឌេយ្យបុរាណ» ចប់ជំពូកទី៥៤ ដែលមានចំណងជើង «ពិពណ៌នាអំពីជម្ពូទ្វីប ក្នុងភូវនកោស»។ ឥឡូវចាប់ផ្តើមជំពូកទី៥៥។ មារកណ្ឌេយ្យបាននិយាយថា៖ ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ចូរស្តាប់ពីខ្ញុំអំពីព្រៃទាំងបួន និងបឹងទាំងឡាយ ដែលមានលើភ្នំទាំងបួន ចាប់ពីមន្ទរៈជាដើម។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The shift from large-scale continents to specific forests and lakes models a layered pedagogy: knowledge proceeds from macrocosm to microcosm, encouraging careful attention and ordered learning.
Sthāna: continued world-description; the colophon explicitly signals the cosmographic unit (bhuvanakośa).
Forests and lakes often function as symbols of inner cultivation (vana as disciplined retreat; saraḥ as clarity/reflective mind) within the mapped cosmos.