Shloka 46
Adhyaya 22 — Kuvalayashva’s Death through Daitya-Deceit and Madalasa’s Self-Immolation
पुत्रावूचतुः ततः स राजा संस्कारं पुत्रपत्नीमलम्भयत् ।
निर्गम्य च बहिः स्नातो ददौ पुत्राय चोदकम् ॥
putrāvūcatuḥ tataḥ sa rājā saṃskāraṃ putrapatnīm alambhayat | nirgamya ca bahiḥ snāto dadau putrāya codakam ||
បន្ទាប់មក កូនប្រុសទាំងពីរបាននិយាយ; បន្ទាប់ពីនោះ ព្រះរាជាបានរៀបចំពិធីសាសនាសម្រាប់ភរិយារបស់កូនប្រុស។ ព្រះអង្គចេញទៅក្រៅ ហើយងូតទឹក រួចក៏បានថ្វាយទឹកបូជា (ឧទក) ដល់កូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គផងដែរ។
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Even amid grief, dharma is maintained through proper rites: purification (snāna) and water-offering reflect responsibility to the departed and to social-religious order.
Ākhyāna; it depicts ritual practice (ācāra) inside a royal story rather than cosmological categories.
Bathing signifies inner cleansing after contact with death; udaka symbolizes continuity of remembrance and the ‘flow’ of merit/connection across thresholds.