Shloka 26
Adhyaya 19 — Kartavirya Arjuna at Dattatreya’s Ashram: Boons, Sovereignty, and Vaishnava Praise
अन्यासु चैव मग्नानामापत्सु परवीरहा ।
स एव संस्मृतः सद्यः समुद्धर्ताभवन्नृणाम् ॥
anyāsu caiva magrānāmāpatsu paravīrahā / sa eva saṃsmṛtaḥ sadyaḥ samuddhartābhavannṛṇām
ហើយក្នុងគ្រោះមហន្តរាយផ្សេងៗទៀតផង សម្រាប់អ្នកដែលធ្លាក់ចូលក្នុងទុក្ខលំបាក អ្នកសម្លាប់វីរបុរសសត្រូវនោះ—ពេលត្រូវបានរំលឹក—បានក្លាយជាអ្នកសង្គ្រោះមនុស្សភ្លាមៗ។
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
A ruler’s excellence is framed as reliability: merely being ‘remembered’ results in immediate aid—an ideal of governance where authority is accessible and protective, not distant.
Vaṃśānucarita: the king’s fame and function as savior are part of the exemplary royal biography.
Remembrance (smaraṇa) as a saving act echoes devotional logic: turning the mind to the protector becomes the first step out of crisis—psychologically and spiritually.