Shloka 1
Adhyaya 19 — Kartavirya Arjuna at Dattatreya’s Ashram: Boons, Sovereignty, and Vaishnava Praise
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे (… ) नामाष्टादशोऽध्यायः ।
एकोनविंशोऽध्यायः ।
पुत्र उवाच — इत्यृषेर्वचनं श्रुत्वा कार्तवीर्यो नरेश्वरः ।
दत्तात्रेयाश्रमं गत्वा तं भक्त्या समपूजयत् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe (… ) nāmāṣṭādaśo 'dhyāyaḥ / ekonaviṃśo 'dhyāyaḥ / putra uvāca ity ṛṣer vacanaṃ śrutvā kārtavīryo nareśvaraḥ / dattātreyāśramaṃ gatvā taṃ bhaktyā samapūjayat
«ដូច្នេះបញ្ចប់ជំពូកទីដប់ប្រាំបី ក្នុង ព្រះមារកណ្ឌេយបុរាណ…» (កថាបញ្ចប់)។ បន្ទាប់មកចាប់ផ្តើមជំពូកទីដប់ប្រាំបួន។ កូនបាននិយាយថា៖ ក្រោយស្តាប់ពាក្យរបស់ឥសី កាតវីរីយៈ ម្ចាស់មនុស្ស បានទៅអាស្រមរបស់ទត្តាត្រេយៈ ហើយបូជាគាត់ដោយសទ្ធា។
FAQs
Even royal power is shown as needing refinement through humility and devotion before a sage; the king’s first step is not demand but reverent approach (bhakti + pūjā).
Vaṃśānucarita/Ākhyāna mode: a royal figure’s conduct is narrated to illustrate dharma and the proper relationship between kṣatra (royalty) and brahma (spiritual authority).
Entering the āśrama symbolizes crossing from external sovereignty to inner discipline; the narrative prepares for a ‘testing’ of the seeker’s discernment regarding true sources of power.