Shloka 46
वैशम्पायन उवाच ततः प्रकुपितो राजा तमक्षेणाहनद् भृशम् । मुखे युधिष्ठिरं कोपान्नैवमित्येव भर्त्सयन्
vaiśampāyana uvāca | tataḥ prakupito rājā tam akṣeṇāhanad bhṛśam | mukhe yudhiṣṭhiraṃ kopān naivam ity eva bhartsayan |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ព្រះរាជាវិរាដៈដែលកំពុងពុះពារដោយកំហឹង បានយកគ្រាប់ល្បែងបោះបុកមុខយុធិષ્ઠិរ៉ៈយ៉ាងខ្លាំង។ ហើយដោយកំហឹងបានស្តីបន្ទោសថា៖ «កុំឲ្យនិយាយពាក្យបែបនេះម្ដងទៀតឡើយ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Unchecked anger and wounded pride can drive even a king to unjust, impulsive violence; the episode highlights the ethical need for restraint in speech and action, especially by those in power.
In Vaiśampāyana’s narration to Janamejaya, King Virāṭa becomes furious and, using a die as a weapon, strikes Yudhiṣṭhira in the face, then harshly warns him not to speak in that manner again.