Shloka 42
मरुद्गणै: परिवृत:ः साक्षादपि मरुत्पति: । को<न्यो बृहन्नलायास्तान् प्रतियुध्येत सड़तान्
marudgaṇaiḥ parivṛtaḥ sākṣād api marutpatiḥ | ko 'nyo bṛhannalāyās tān pratiyudhyeta saṅgatān |
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ទោះបីជា ព្រះឥន្ទ្រ—អធិរាជនៃមរុត—ដោយមានក្រុមមរុត (ទេវតាខ្យល់) អមជុំវិញក៏ដោយ តើមានអ្នកណា ក្រៅពី បૃហណ្ណលា អាចឈរប្រយុទ្ធនឹងពួកយោធាអ្នកសង្គ្រាមទាំងនោះ នៅពេលពួកគេរួមគ្នាជាជួរប្រយុទ្ធបាន?»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse underscores discerning true capability and moral confidence: when danger is collective and overwhelming, steadfast reliance on proven virtue and skill (here, Arjuna as Bṛhannalā) is portrayed as stronger than even a merely hypothetical divine advantage.
In the Virāṭa episode, Yudhiṣṭhira expresses that only Bṛhannalā (Arjuna in disguise) is fit to confront a united, formidable enemy force; he heightens this by saying that even Indra with the Maruts would scarcely match such a task.