Shloka 35
राज्यं हारितवान् सर्व तस्माद् द्यूत॑ न रोचये । (नि:संशयं स कितव: पश्चात् तप्यति पाण्डव: ।।
rājyaṃ hāritavān sarvaṃ tasmād dyūtaṃ na rocaye | niḥsaṃśayaṃ sa kitavaḥ paścāt tapyati pāṇḍavaḥ || vividhānāṃ ca ratnānāṃ dhanānāṃ ca parājaye | asmin kṣitivināśaś ca vākpāruṣyam anantaram || aviśvāsyaṃ budhair nityam ekadā vā dravyanāśanam | athavā manyase rājan dīvyāma yadi rocate ||
កដក បាននិយាយថា៖ «គាត់បានចាញ់រាជ្យទាំងមូល; ដូច្នេះខ្ញុំមិនពេញចិត្តការលេងស៊ីសងទេ។ បណ្ឌុវៈនោះ—ជាអ្នកលេងល្បែង—ប្រាកដជាកំពុងឆេះដោយការសោកស្តាយក្រោយមក។ ពេលបរាជ័យបែបនេះ បាត់បង់ទាំងរតនៈនានា និងទ្រព្យសម្បត្តិ វាធ្វើឲ្យនគររលាយ ហើយបន្ទាប់មកពាក្យសម្តីរឹងរ៉ឹងក៏កើតឡើងរវាងអ្នកលេង។ ល្បែងស៊ីសងមិនគួរឲ្យទុកចិត្តក្នុងភ្នែកអ្នកប្រាជ្ញទេ ព្រោះវាអាចបំផ្លាញទ្រព្យធំធេងក្នុងមួយថ្ងៃ។ ដូច្នេះ បុរសមានប្រាជ្ញាមិនគួរជឿលើល្បែងបោកបញ្ឆោតនេះឡើយ។ ទោះយ៉ាងណា ព្រះមហាក្សត្រ! បើព្រះองค์យល់ថាសម និងពេញព្រះហឫទ័យ យើងនឹងលេង»។
कड़क उवाच
Educational Q&A
Gambling (dyūta) is portrayed as a socially and politically destructive vice: it can wipe out wealth quickly, provoke harsh speech and hostility, and even lead to the ruin of a kingdom. The wise therefore regard it as inherently untrustworthy and advise against placing confidence in it.
Kaḍaka addresses a king and discourages him from gambling by citing the well-known example of the Pāṇḍava (Yudhiṣṭhira), who lost his kingdom and treasures through dice. Despite his warning, Kaḍaka concedes that if the king insists, they will proceed to play.