Shloka 11
विराटसभायां पाण्डवानां प्रवेशः — Arjuna’s Encomium of Yudhiṣṭhira in Virāṭa’s Court
निहत्य नागं तु शरेण तेन वज्रोपमेनाद्रिवराम्बुदा भम् । तथाविधेनैव शरेण पार्थो दुर्योधनं वक्षसि निर्बिभेद,उस वज्रसदृश बाणद्धारा पर्वत तथा मेघोंकी घटाके समान प्रतीत होनेवाले गजराजको मारकर पार्थने वैसे ही दूसरे बाणसे दुर्योधनकी छाती छेद डाली
nihatya nāgaṃ tu śareṇa tena vajropamenādrivarāmbudābham | tathāvidhenaiva śareṇa pārtho duryodhanaṃ vakṣasi nirbibheda ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់ពីសម្លាប់ដំរីធំដោយព្រួញនោះ—រឹងដូចវជ្រៈ ហើយមើលទៅដូចភ្នំ និងដុំមេឃភ្លៀងកកកុញ—បារថៈ (អర్జុន) ក៏ប្រើព្រួញមួយទៀតដែលមានសភាពដូចគ្នា ចាក់ទម្លុះទ្រូងទុរយោធនៈ។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញចលនាដ៏មិនឈប់ឈរនៃសង្គ្រាម៖ សមត្ថភាព និងសេចក្តីមុតមាំជំរុញឲ្យការប្រយុទ្ធរត់ទៅមុខ ខណៈភាពតានតឹងផ្នែកធម៌នៃអំពើហិង្សា និងផលវិបាករបស់វា លាក់ខ្លួនក្រោមការរៀបរាប់ដ៏វីរភាព។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the force and inevitability of martial action once battle is joined: skill and resolve can be decisive, yet the narration also invites reflection on the ethical weight of violence and the chain of consequences it sets in motion.
After killing a powerful elephant with a thunderbolt-like arrow, Arjuna (Pārtha) immediately follows with a similar arrow and strikes Duryodhana, piercing him in the chest, as described by the narrator Vaiśampāyana.