Mahabharata — Virata Parva, Shloka 44
Adhyāya 61: Saṃmohana-astra and the Kuru Withdrawal (संमोहनास्त्रं तथा कुरुनिवृत्तिः)
तावुभौ गार्ध्रपत्राभ्यां निशिताभ्यां धनंजय: । विद्धवा युगपदव्यग्रस्तयोरवाहानसूदयत्
tāv ubhau gārdhrapatrābhyāṃ niśitābhyāṃ dhanaṃjayaḥ | viddhvā yugapad avyagrastayor avāhān asūdayat ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ធនញ្ជយៈ (អរជុន) បានប្រើព្រួញមុតស្រួចពីរ មានស្លាបដូចស្លាបក្រពើ បាញ់ប៉ះពួកគេទាំងពីរនៅពេលតែមួយ; ហើយដោយមិនមានការភ័យរអាក់រអួលសោះ គាត់ក៏សម្លាប់សេះរបស់ពួកគេផងដែរ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness (avyagratā) and precision under pressure: effective action in conflict is portrayed as disciplined and composed, not driven by agitation.
Arjuna (Dhanaṃjaya) shoots two sharp, vulture-feathered arrows to wound two foes at once, and then—remaining calm—brings down their horses, disabling their chariot-mobility.